8 Ιουν 2010

Έγγραφο ΑΣΠΕ προς την κ. Υπουργό Παιδείας, για το διορισμό όλων των νέων πολύτεκνων εκπ/κών

Αξιότιμη

Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου

Υπουργό

Παιδείας, δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Α. Παπανδρέου 37, Τ.Κ. 151 80 Μαρούσι

Κοινοποίηση:

Αξιότιμη

Κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου

Υφυπουργό Παιδείας, δια Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων

Α. Παπανδρέου 37 Τ.Κ. 151 80 Μαρούσι

Αξιότιμο

Κύριο Βασίλη ΚΟΥΛΑΪΔΗ

Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Παιδείας, δια Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων

Α. Παπανδρέου 37 Τ.Κ. 151 80 Μαρούσι

Κυρία  Υπουργέ,

σύμφωνα με το άρθρο 9 (παρ. 10) του νέου νόμου 3848/2010 του Υπουργείου Παιδείας, αναμένεται εντός των ημερών η έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης με το Υπουργείο Οικονομικών που να καθορίζει μεταξύ των άλλων και τον αριθμό των διοριζόμενων πολύτεκνων εκπαιδευτικών για το προσεχές σχολικό έτος.

Για το λόγο αυτό, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε, ότι μέχρι τώρα οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί διοριζόντουσαν στην εκπαίδευση, βάσει των νόμων: 3027/2002 και 3255/2004. Οι πολύτεκνοι δε αυτοί, ήσαν περί τα 500 με 600 άτομα κάθε χρόνο, χωρίς να χρειασθεί να ενεργοποιηθεί ποτέ η υπουργική απόφαση 84772/Δ2/29-8-2005, που καθόριζε τα σχετικά κριτήρια της σειράς διορισμού αυτών, καθότι το ποσοστό αυτών, ποτέ δεν ξεπέρασε το 6,8% του συνολικού αριθμού των διοριζομένων εκπαιδευτικών κάθε έτος. Να σημειωθεί, ότι στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα το σχετικό ποσοστό φθάνει το 20%.

Κυρία Υπουργέ,

οι ανωτέρω νόμοι αφενός: χτυπούσαν την ανεργία των πολυτέκνων, αποτελούσαν ένα ισχυρότατο δημογραφικό κίνητρο για την απόκτηση τέταρτου τέκνου, όπως άλλωστε αποδείχθηκε στην πράξη και μάλιστα χωρίς κανένα  οικονομικό κόστος για το Κράτος, αλλά και αφετέρου: έφεραν ανθρώπους με αρχές και αξίες στα σχολεία μας.

Κυρία Υπουργέ,

οι πολύτεκνοι δε θα αντέξουν οικονομικά, αν η Πολιτεία δε σταθεί συνεπής απέναντί τους. Υπολογίζουν στο διορισμό τους και στο μισθό από την εργασία τους, όχι για την ικανοποίησή τους ατομικά, αλλά για να ανταποκριθούν στις αυξημένες οικογενειακές τους ανάγκες. Ο αποκλεισμός τους από τη δημόσια εκπαίδευση θα σημάνει την απώλεια της ελπίδας για την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, την απώλεια της ελπίδας για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, και, ίσως το χειρότερο, την απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών στην κοινωνική ευαισθησία αλλά και στην αξιοπιστία της ίδιας της Πολιτείας.

Κυρία Υπουργέ,

σας κάνουμε έκκληση, ώστε τουλάχιστον κατά τη μεταβατική περίοδο  εφαρμογής του νέου νόμου να απορροφηθούν όλοι οι νέοι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί, που πίστεψαν στις όποιες εξαγγελίες της Πολιτείας και έλαβαν αποφάσεις ζωής με βάση τους ισχύοντες Νόμους και μάλιστα οι ημερομηνίες της σχετικής εγκύκλιου να μην διαφέρουν από τις αντίστοιχες των τελευταίων ετών δηλαδή να πάνε μέχρι 30 Ιουλίου.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Για την ΑΣΠΕ

Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας

Βασίλειος Θεοτοκάτος Εμμανουήλ Χρυσόγελος

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με λύπη μου βλέπω ότι η ΑΣΠΕ συνεχίζει να επιμένει μήπως και αλλάξει τα τετελεσμένα, προβάλλοντας τα ίδια, χιλιοειπωμένα και ανυπόστατα επιχειρήματα.
Τι σημαίνει ότι το ποσοστό διορισμών για τους πολύτεκνους στην εκπαίδευση είναι μόλις 6,8%; Αυτό το ποσοστό δεν πρέπει να υπολογιστεί ανά κλάδο; Τι έχετε να πείτε για τους 40 πολύτεκνους οικονομολόγους που διορίστηκαν πέρυσι, έναντι των μόλις 18 (!) διοριστέων μέσω ΑΣΕΠ; Ή το άλλο, ότι το μέτρο αυτό δεν είχε κανένα οικονομικό κόστος; Να ενημερώσω ότι στο λύκειο που εργάζομαι έχουν διοριστεί δύο δασοπόνοι (!) οι οποίοι φυσικά δεν έχουν κανένα αντικείμενο. Να ενημερώσω επίσης ότι πέρυσι δεν έγινε καμία μετάθεση οικονομολόγου προς τη Θεσσαλονίκη (που σημαίνει ότι δεν υπήρχε θέση), αλλά ταυτόχρονα διορίστηκαν 15 (!) πολύτεκνοι οικονομολόγοι (σίγουρα αργόμισθοι).
Για το κόστος που προκαλείτε σε εμάς τους υπόλοιπους, οι οποίοι περιμένουμε επί σειρά ετών σε δυσπρόσιτα και εσείς μας στερείτε κάθε ελπίδα μετάθεσης, δε θα μιλήσω πολύ γιατί δεν περιμένω να συγκινηθεί κανείς. Βλέπετε, έχω αποκτήσει μόλις δύο παιδιά με εξωσωματική γονιμοποίηση, και μάλλον δε "μετράω" καθόλου για το ελληνικό κράτος. Και ας διορίστηκα αριστεύοντας στο ΑΣΕΠ (αλλά ούτε και το διαγωνισμό παραδέχεστε ως αξιοκρατικό τρόπο διορισμού). Να ξέρετε ότι και η δικιά μας ζωή ανατράπηκε, όχι μόνο των πολύτεκνων: όταν διορίστηκα επέλεξα δυσπρόσιτο γιατί υπολόγιζα με τα τότε δεδομένα ότι η θητεία μου στην επαρχία θα διαρκούσε 3-4 χρόνια. Έχω ήδη κλείσει 6 χρόνια χωρίς να διαφαίνεται ελπίδα στον ορίζοντα, αφού όλες οι θέσεις που ανοίγουν στην πόλη μου (ή έστω κοντά στην πόλη μου) "καπαρώνονται" από πολύτεκνους! Όταν αναγκαστώ να παραιτηθώ (πόσο θα αντέξω ότι τα παιδιά μου δε θα γνωρίζουν τον πατέρα τους;) δε θα είμαι "διωχθείσα" από εσάς; Αλλά δε σας ενδιαφέρει, θεωρείτε κεκτημένο δικαίωμά σας να με διώξετε, αφού εμένα η φύση δε μου έδωσε αφειδώλευτα το δώρο της τεκνογονίας.

ΥΓ: Επιτέλους, σταματήστε να επαίρεστε ότι είστε άνθρωποι με αρχές και αξίες. Σε αντιδιαστολή με εμάς, θέλετε να πείτε; Προσωπικά ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι είμαι η καλύτερη καθηγήτρια, μόνο ότι προσπαθώ διαρκώς να βελτιώνομαι. Ελπίζω αυτό το "επιχείρημά" σας να μην το ενστερνίζεστε πολλοί πολύτεκνοι, δεν είναι και ό,τι καλύτερο για τα παιδιά σας να έχουν υπερφίαλους γονείς.

Ανώνυμος είπε...

Φίλη μου,

αν δεν είμασταν εμείς οι πολύτεκνοι με τα παιδια που γεννήσαμε και γεννάμε, όχι μόνο σε δυσπροσίστο δεν θα ήσουνα, αλλά δεν θα ήσουνα καν καθηγήτρια. Θα ήσουν άνεργη. Εμείς με ταπιαδιά μας διατηρούμε τα τμήματα για να έρχεσαι σήμερα να μας κατηγορείς ότι δεν μπορείς να πάρεις μετάθεση.
Θες να σου πως και κάτι άλλο ; Εντάξει να δεχθώ ότι εξ αιτίας μας δεν μπορείς να άρεις μετάθεση. Δεν βλέπεις όμως ότι τουλάχιστον εξ αιτίας μας παίρνεις κάθε μήνα 1.200 ευρώ που δεν θα τα έβλεπες ποτέ ;
Η αχαριστία σε όλο της το μεγαλείο!!!

Ανώνυμος είπε...

Κι εμείς κάνουμε παιδιά, κύριοι πολύτεκνοι. Κι ας μας έχει ευνοήσει λιγότερο η φύση, το παλαίψαμε και τα καταφέραμε. Ώρες είναι να μας πείτε ότι η πλειοψηφία των μαθητών που φοιτούν στα σχολεία της χώρας μας είναι παιδιά πολύτεκνων! Και ότι αν δεν υπήρχαν οι πολύτεκνοι "εκπαιδευτικοί" θα είχε αφανιστεί το μαθητικό δυναμικό της χώρας! Αφήστε τους λαϊκίστικους δικολαβισμούς, δεν απευθύνεστε σε αφελείς!
Σιγά μη σας χρωστάω κι ευγνωμοσύνη για τα 1200 που παίρνω (και νομίζετε ότι δε θα τα έβλεπα ποτέ (!!!!), αν και 3η επιτυχούσα στο ΑΣΕΠ - αλήθεια, ξέρετε τι είναι αυτο;) από τα οποία τα μισά "φεύγουν" σε ενοίκιο και σε μετακινήσεις για να μπορώ να βλέπω την οικογένεια μου (αλλά τι ξέρετε εσείς από πολυετή θητεία σε δυσπρόσιτο;)
Σιγά που θα πέθαινα της πείνας αν δεν υπήρχατε οι πολύτεκνοι καθηγητές (παρεμπιπτόντως, τους πολύτεκνους αγρότες τους σέβομαι πολύ περισσότερο γιατί δεν έχουν ούτε σταλιά από το θράσος σας). Θα επιβίωνα γιατί έχω μάθει να στηρίζομαι στις δικές μου δυνάμεις, όχι να παρακαλάω και να μυξοκλαίω σε πολιτικά γραφεία όπως κάνει η ΑΣΠΕ.
Δε μου κάνει καμία εντύπωση ότι στα επιχειρήματα που παρέθεσα στην αρχική μου καταχώριση δεν έλαβα καμία σοβαρή απάντηση.
Το θράσος και η κενότητα σε όλο τους το μεγαλείο!

PAPATHEOHARRY είπε...

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ,ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΑΔΙΟΡΙΣΤΗ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ.ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ.ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΜΕ ΠΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.ΕΓΩ ΚΑΜΑΡΩΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΓΕΝΝΗΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΘΕΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΝΑ ΜΠΕΙΣ Σ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΑΝ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ.ΑΡΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

Ανώνυμος είπε...

Επειδή ξεκίνησα γράφοντας το αρχικό σχόλιο, θεωρώ χρέος μου να απαντήσω. Καταρχήν χαίρομαι για το επίπεδο της τελευταίας απάντησης, σε αντιδιαστολή με την προηγούμενη. Σίγουρα θα ήταν ιδανικό να αγωνιζόμασταν όλοι μαζί για τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης. Είναι όμως εφικτό κάτι τέτοιο; Δυστυχώς, νομίζω ότι η ΑΣΠΕ προσπαθεί καταρχήν να διχάσει τον κλάδο μας με τις ακραίες θέσεις και διεκδικήσεις της. Το να «αγωνιστούμε όλοι οι εκπαιδευτικοί για μια δίκαιη και σωστή αντιμετώπιση όλων των κατηγοριών που πλήττονται» είναι θέση που τη συμμερίζεται η ΑΣΠΕ; Και τι έκανε η ΑΣΠΕ για το πρόβλημά μου που περιέγραψα παραπάνω και για το οποίο φέρει τεράστια ευθύνη η ίδια; Όταν κάποιοι διορίζονται στον τόπο συμφερόντων τους, αυτό δυστυχώς γίνεται σε βάρος κάποιων άλλων, οι οποίοι εγκλωβίζονται στην επαρχία. Η ΑΣΠΕ το γνωρίζει αλλά δεν την ενδιαφέρει. Οι εκπρόσωποί της δυστυχώς θεωρούν ότι εμείς είμαστε άνθρωποι χωρίς «αρχές και αξίες», που μας αξίζει η πολυετής παραμονή στην επαρχία γιατί δε γίναμε πολύτεκνοι. Είναι πολλοί συνάδελφοι σαν κι εμένα που αδυνατούν να πάρουν μετάθεση εξαιτίας των πολύτεκνων και με τον περιορισμό των αποσπάσεων το πρόβλημα θα οξυνθεί περαιτέρω (προσωπικά ποτέ δεν πήρα απόσπαση γιατί, όπως έγραψα παραπάνω, δε δέχομαι να παρακαλάω σε πολιτικά γραφεία). Με όσους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς και να έχω συζητήσει το πρόβλημά μου, όλοι μου λένε «ας κάνεις κι εσύ άλλα δύο παιδιά!» Και το θεωρώ αισχρό να μην αναγνωρίζει ο άλλος ότι η φύση επέλεξε για μένα να αποκτήσω μόνο δύο παιδιά, και αυτά ύστερα από μεγάλο αγώνα. Ο άντρας μου προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια με γονείς εκπαιδευτικούς, οι γονείς του όμως υπηρέτησαν για χρόνια στην επαρχία. Και αγανακτούν βλέποντας ότι τα σημερινά προνόμια των πολύτεκνων έχουν οδηγήσει σε «διάλυση» τη δική μας οικογένεια. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δε χωράνε όλοι οι πολύτεκνοι στα σχολεία, σε ορισμένες ειδικότητες και πόλεις έχει ήδη επέλθει τεράστια συμφόρηση. Papatheoharry, σου εύχομαι ειλικρινά μια καλή επαγγελματική αποκατάσταση. Πολύ ευχαρίστως να αγωνιστώ για το δικαίωμα των πολύτεκνων να διοριστούν σε διάφορες υπηρεσίες του δημοσίου, με το δεδομένο να υπάρχουν θέσεις και να μη συγκεντρωθούν όλοι σε έναν κλάδο (να αγωνιστώ όμως για πολύτεκνους σαν κι εσένα, όχι σαν κι αυτούς που θεωρούν ότι όλος ο κόσμος τους χρωστάει). Οι πολύτεκνοι όμως αποκλείεται να αγωνιστούν για το δικαίωμά μου να βρεθώ ξανά στην ίδια πόλη με το σύζυγό μου. Ήδη κάνουν ότι μπορούν για να μου το στερήσουν.

PAPATHEOHARRY είπε...

ΑΓΑΠΗΤΗ ΑΝΩΝΥΜΗ, ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΡΟ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙΣ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΛΥΠΗΡΟ ΝΑ ΑΚΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ ΟΠΩΣ "ΚΑΝΕ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΟΡΙΣΤΕΙΣ".ΘΕΛΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟΝΙΣΩ ΟΤΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ,ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΞΕΣΤΟΜΙΖΑΝ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΥΚΟΛΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ,ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ,ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ, ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ,ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΙΤΕ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ.ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ 1Η 4ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΜΕΝΤΟΡΑ Η ΤΟΝ ΑΣΕΠ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΕΜΠΑΙΓΜΟΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ.ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ.

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads