23 Ιουν 2011

Να δοθεί παράταση στην κατάθεση του μηχανογραφικού - Να διορθωθούν οι αδικίες και οι παρανομίες που έχουν φέρει σε απόγνωση χιλιάδες οικογένειες

Μεγάλη αναστάτωση και ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση υπάρχει στους ΄δεκάδες χιλιάδες υποψήφιους και στις οικογένειές τους για του όρους συμπλήρωσης του φετινού "έξυπνου" μηχανογραφικού. Ενώ η καταληκτική ημερομηνία που έχει ανακοινώση το Υπουργείο Παιδείας λήγει την Τετάρτη 28 Ιουνίου (τη δεύτερη δηλαδή μέρα της 48ωρης πανελλαδικής γενικής απεργίας) μόλις την Πέμπτη 23 Ιουνίου ανακοινώθηκαν οι θέσεις εισακτέων των στρατιωτικών σχολών και ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί οι βαθμολογίες των ειδικών μαθημάτων που αφορούν πάνω από 20.000 υποψήφιους.
Την ίδια στιγμή σύγυση και αγανάκτηση για τον εμπαιγμό του Υπουργείου Παιδείας υπάρχει σε χιλιάδες υποψήφιους των ειδικών κατηγοριών, όλων εκείνων των παιδιών δηλαδή που ξαφνικά στο τέλος του σχολικού έτους έμαθαν ότι δεν ισχύουν γι αυτούς οι μετεγγραφές.
Τα μηνύματα απελπισίας γονέων που έρχονται στην alfavita.gr είναι δεκάδες καθημερινά και όλα εστιάζουν στις συνέπειες της ρύθμισης του Υπουργείου Παιδείας για τις ειδικές κατηγορίες (πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, υποψήφιοι με αδέλφια που σπουδάζουν, κλπ)
Σε ανακοίνωσή της η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδων, που αφορά τις μετεγγραφές των πολυτέκνων επισημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί όχι απλώς αναστάτωση στους πολυτέκνους και τα παιδιά τους, αλλά μία αγανάκτηση άνευ προηγουμένου, όχι μόνον για το περιεχόμενο του νόμου, αλλά και για τα όσα εκτός του νόμου συμβαίνουν και εκπορεύονται από το Υπουργείο Παιδείας.
Ειδικότερα η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδων τονίζει:

1) Ενημερώνονται οι πολύτεκνοι και τα τέκνα τους ότι, για να υπαχθούν έστω και σ΄ αυτές τις αντισυνταγματικές ρυθμίσεις της παρ. 11 του άρθρου 59 του Ν. 3966/24-5-2011, θα πρέπει όλα τα τέκνα της πολύτεκνης οικογένειας να είναι κάτω των 23 ετών (ή εάν είναι σπουδαστές να είναι όλα κάτω των 25 ετών), χωρίς τέτοιο πράγμα να διαλαμβάνεται στην διάταξη του νόμου, η οποία αναφέρεται μόνον στη διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 1910/1944, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 6 του Ν. 3454/2006 και η οποία αναφέρεται στην απόκτηση της πολυτεκνικής ιδιότητος, η οποία κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου διατηρείται ισοβίως και τα τέκνα απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων όσο διαρκεί η πολυτεκνική ιδιότητα έστω και του ενός γονέα. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων, ούτε ο νόμος στην παρ. 11 θέτει τέτοιο ηλικιακό όριο, όπως πράττει με τους τριτέκνους.

Σημειωτέον ότι η ίδια ακριβώς διατύπωση υπήρχε και στην υπ΄ αριθμ. πρωτ. Φ.5/121055Α/Β3/29-9-2010 Εγκύκλιο του Υπουργείου, ενώ με το υπ’ αριθμ. Φ.1/125728/Β3/8-10-10 έγγραφό του διευκρινίστηκε, σε απάντηση σχετικού εγγράφου μας, ότι δεν υπάρχει ζήτημα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων και ουδέν ζήτημα υπήρξε και η μετεγγραφή τους έγινε άνευ οιουδήποτε προβλήματος. Ανέγραφε δε το εν λόγω έγγραφο σας τ’ ακόλουθα επί λέξει:

«Σχετικά με τον χαρακτηρισμό των πολυτέκνων στην εγκύκλιο. Ο χαρακτηρισμός των πολυτέκνων δε μεταβάλλεται, ενώ αναφέρεται επί λέξει ότι ως πολύτεκνοι θεωρούνται όσοι πληρούν μια εκ των προϋποθέσεων του άρθρου πρώτου του ν. 1910/44 (Α/229), όπως αυτό αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 6 του ν. 3454/2006 (Α/ 75). Συνεπώς δεν υπάρχει διαφωνία περί του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου».
Συνεπώς πρέπει να υπάρξει άμεση ενημέρωση περί του ότι δεν τίθεται θέμα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων.
2) Ουδαμού στην διάταξη της παρ. 11 του άρθρου 59 του Ν. 3966/2011 αλλά ούτε και στην Εισηγητική έκθεση του νόμου αναφέρεται ότι οι υποψήφιοι, που έχουν δικαίωμα στις ειδικές κατηγορίες και ειδικότερα οι πολύτεκνοι και τα τέκνα τους, έχουν δικαίωμα να κάνουν χρήση της ειδικής αυτής κατηγορίας, μόνον για τις Σχολές της Περιφέρειας τους και όχι και άλλων Περιφερειών. Συνεπώς αυτό πού αναγράφεται στις εκδοθείσες οδηγίες είναι εκτός νόμου και ως εκ τούτου εντελώς παράνομο.
Να σημειωθεί ότι αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα: Πολύτεκνοι π.χ από Άνδρο κ.λπ νησιά... που ενδιαφέρονται για Νομικές, Φιλοσοφικές, Ιατρικές Σχολές, Πολυτεχνείο... δεν θα μπορούν να δηλώσουν στο Μηχανογραφικό Δελτίο, ότι είναι ειδική κατηγορία!

Αν δε θέλουν Παιδαγωγικές Σχολές, μπορεί να δηλώσουν ειδική κατηγορία και θα πάνε όμως τότε στη Ρόδο (ίδια Περιφέρεια ) και όχι στην Αττική!

Τα ίδια κωμικοτραγικά θα συμβούν και σε άλλες Περιφέρειες…

3) Δεν παραλείπουμε να επισημάνουμε ότι σε εποχή δεινής οικονομικής κρίσεως, την οποία είχατε επικαλεσθεί όταν θεσπίζατε τις διατάξεις του άρθρου 25 του Ν. 3839)2010, η διάταξη του άρθρου 59 του Ν. 3966)2011, αξιώνει για την υπαγωγή στην ειδική κατηγορία των πολυτέκνων τον υπολογισμό των εισοδημάτων του έτους 2009 (οικονομικό 2010) και όχι του έτους 2010 (οικονομικό 2011), όπου τα εισοδήματα είναι μειωμένα λόγω των περικοπών και αυτό ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι αυτή η θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων για τους πολυτέκνους είναι αντισυνταγματική, όπως έχει επισημάνει και η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής.

4) Ακόμη, παρανόμως και απαραδέκτως με τη μεθόδευση της ηλεκτρονικής υποβολής του μηχανογραφικού δεν δέχεται το σύστημα την αίτησή του, αφού αποκλείει την εκ μέρους του υποψηφίου δήλωσή του, όταν το εισόδημα του υπερβαίνει το τεθέν αντισυνταγματικό όριο εισοδήματος, αλλά δηλώνει την ειδική κατηγορία πολυτέκνων για τις θέσεις που επιθυμεί, ώστε σε περίπτωση απορρίψεως της αιτήσεώς του να έχει το δικαίωμα της προσφυγής στην Δικαιοσύνη για την απόρριψη αυτή.

5) Ακόμη και ο καθορισμός του ποσοστού της ειδικής κατηγορίας των πολυτέκνων και των τέκνων τους, κυμαίνεται από 1% μέχρι και 20%, χωρίς πουθενά να αιτιολογείται με ποια κριτήρια έγινε αυτός ο καθορισμός ανά Σχολή ή Τμήμα.

Ελπίζουμε ότι έστω και τώρα θα υπάρξει διόρθωση όλων των ανωτέρω και θα δοθούν οι επιβαλλόμενες διευκρινίσεις.

10 Ιουν 2011

Γέμισε την Αριστοτέλους ο Μίκης

Γέμισε την Αριστοτέλους ο Μίκης

Share

Χιλιάδες κόσμος συγκεντρώθηκε στην πλατεία Αριστοτέλους, παρά την απαγόρευση του δήμου, φωνάζοντας συνθήματα κατά της κυβέρνησης και υπερ του Μίκη Θεοδωράκη.

Οι συγκεντρωμένοι κρατούσαν ελληνικές σημαίες και φώναζαν συνθήματα όπως:

“Όχι στο νέο Μνημόνιο”

“Κλέφτες-κλέφτες”

“Πάρτε ο Μνημόνιο και μπρος. Ουστ”

Ο τελευταίος εκβιασμός του Παπανδρέου

Ο τελευταίος εκβιασμός του Παπανδρέου

Share

Σκηνικό εκφοβισμού και εκβιασμών

Του Κώστα Ροδινού

Χθές είχαμε το ….μνημόσυνο του Μνημονίου Ι.

-Όπως ανακοινώθηκε η καταγεγραμμένη ανεργία βρίσκεται στο 16,2%. Πρόκειται για …ρεκόρ! Πάνω από τις 800 χιλιάδες οι άνεργοι με πιθανό το εφιαλτικό σενάριο μέχρι το τέλος του έτους να φτάσουν στο 1.00.000! Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τα ασφαλιστικά ταμεία.

-Η ύφεση και για το 2011 θα υπερβεί το 4% (3.8% εκτιμά η τρόικα, αλλά πότε έπεσαν μέσα;), εξέλιξη που καθιστά σχεδόν βέβαιη την αποτυχία όλων των δημοσιονομικών στόχων του προϋπολογισμού.

-Όσον αφορά στο έλλειμμα: «Στον προϋπολογισμό του 2011 η κυβέρνηση έθεσε ένα και μοναδικό στόχο: να μειώσει το έλλειμμα κατά τρεις μονάδες του ΑΕΠ, δηλαδή κατά 6,8 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση ωστόσο έχει ανακοινώσει επισήμως πως θέλει να επιβάλει πρόσθετα μέτρα για να συγκεντρώσει 6,4 δισ. ευρώ. Απόκλιση δηλαδή από τον στόχο κατά 100%. Η αποτυχία είναι καθολική». Αυτά τα είπε χθές στη Βουλή ο κ. Φλωρίδης!

Μέσα σ’ αυτό το εφιαλτικό τοπίο:

-Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αποδοκίμασαν τόσο έντονα τον κ. Παπακωνσταντίνου, που ισοδυναμεί με άρση της εμπιστοσύνης. Οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του, θα είχε ήδη παραιτηθεί! Ουσιαστικά η κυβέρνηση δεν έχει υπουργό οικονομικών. Όμως, η …δουλειά έγινε! Οι βουλευτές τα είπαν, η κατάσταση ..εκτονώθηκε προσωρινά. Η ψήφιση του προγράμματος μετατέθηκε, για να στηθεί καλύτερα η παγίδα.

-Ο κ. Σόϊμπλε, ενημέρωσε, εγγράφως, τους ομολόγους του, αλλά και την ΕΚΤ, πως, αν δεν ληφθούν μέτρα, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος μιας «μη ελεγχόμενης χρεοκοπίας».

-Στον κ. Σαμαρά ασκήθηκαν πρωτοφανείς πιέσεις και του έγιναν άκομψες υποδείξεις να φανεί ….«συνεργάσιμος»!

-Η τρόϊκα, με την πολυαναμενόμενη έκθεση της, διαπίστωσε «μεταρρυθμιστική κόπωση από το τέλος του 2010»! Δηλαδή το πρώτο εξάμηνο του 2011 πάει χαμένο!

-Στην ίδια έκθεση μας …απειλεί ότι η 5η δόση βρίσκεται στον αέρα, εκτός εάν…(υπενθυμίζουμε ότι μόλις πριν λίγες ημέρες ο κ. Παπακωσταντίνου μας διαβεβαίωνε ότι «δεν υπάρχει θέμα με την 5η δόση!»

Μετά από όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας, ο κ. Γιούνκερ επανέλαβε στερεότυπα ότι λύση είναι η «αυστηρή εφαρμογή του μνημονίου και η συναίνεση»! Τους θέλουν όλους συνυπεύθυνους για να μην υπάρχει αντίδραση!

Το σκηνικό του εκβιασμού

Είναι προφανές ότι ο κ. Παπανδρέου, σε συνεργασία με την τρόικα, στήνουν ένα πρωτοφανές σκηνικό εκβιασμού του πολιτικού κόσμου της χώρας και εκφοβισμού της κοινής γνώμης.

Θέλουν να περάσει, πάση θυσία, το Μεσοπρόθεσμό! Και για να το πετύχουν δεν υπολογίζουν τίποτα. Απειλούν, εκβιάζουν, νουθετούν, απαιτούν.

Δείτε τώρα τι σχεδιάζουν. Με το πρόσχημα ότι δεν βγαίνουν οι ημερομηνίες, η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου μετατίθεται για το τέλος του μηνός. Εν τω μεταξύ:

-Στις 20 Ιουνίου συνεδριάζει το Εurogroup για να αποφασίσει το νέο πακέτο δανεισμού, το οποίο θα καλύπτει την τριετία 2012-2014.

-Στις 23-24 Ιουνίου συνέρχεται η Σύνοδος Κορυφής, όπου αναμένεται να εγκριθεί το νέο πακέτο.΄

Αυτό θα συμβεί υπό την προϋπόθεση ότι θα ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο που αναμένεται να εισαχθεί στη Βουλή στις 28 Ιουνίου!

Εν τω μεταξύ, όλο αυτό το διάστημα, θα συντηρούνται τα σενάρια καταστροφής. Θα ασκείται φοβερή ψυχολογική πίεση και στους βουλευτές και στο λαό. Το Μεσοπρόθεσμο θα μοιάζει με ένα πρόγραμμα σωτηρίας που θα μας …γλυτώσει από την καταστροφή!

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ο κ. Παπανδρέου θα επιστρέψει στην Ελλάδα ….νικητής και τροπαιούχος και ευθέως θα θέσει το δίλλημα: “εγώ σας …έσωσα, αλλά πρέπει και εσείς να κάνετε κάτι: Αν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο, τότε δεν εκταμιεύεται η 5η δόση, ούτε εγκρίνεται το νέο πακέτο δανεισμού για την περίοδο 2012-2014!”

«Ψηφίζετε το Μεσοπρόθεσμο ή πτωχεύουμε!’

Ποιος βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος θα αναλάβει το βάρος να μην το ψηφίσει;

Είναι να απορείς..

Ειλικρινά, είναι να απορεί κανείς με την επιμονή τους! Εξακολουθούν να επιμένουν σε μια συνταγή που οδηγεί στην καταστροφή. Γιατί;

Μήπως, έχει δίκιο ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος, που χθές είπε, επί λέξει, στην εκπομπή του Αντένα «Καλημέρα Ελλάδα» : ”Έχουν συμφωνήσει να γίνει χρεοκοπία σε 3-4 χρόνια“ μεταφέροντας το χρέος σε θεσμικούς επενδυτές;» «Η μεταφορά του χρέους», είναι η φράση κλειδί. Ουδείς τον διέψευσε.

Μήπως έχει δίκιο η Wall Street Journal, που έγραφε τη Δευτέρα ότι η «Ελλάδα πωλείται φθηνά και η Γερμανία αγοράζει»; Γιατί αν κρίνουμε από το ότι η DT απέκτησε το 10% του ΟΤΕ, αντί μόλις 400 εκατομμυρίων ευρώ (η κυβέρνηση Καραμανλή είχε πωλήσει το 30% αντί 4 δις ευρώ), ενώ μεθοδεύεται εντός του 2011 και η πώληση του ΟΠΑΠ, τότε βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σχέδιο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας έναντι ευτελούς τιμήματος.

Μήπως τελικά έχει δίκιο Στίγκλιτς, που σημείωνε χθές με άρθρο του στην Project Syndicate. «Η ΕΚΤ θα έπρεπε να προτάσσει το γενικό συμφέρον έναντι του κέρδους των τραπεζιτών και των επενδυτών. Οι άνθρωποι θα πρέπει να τίθενται σε προτεραιότητα και όχι οι μέτοχοι των τραπεζών και οι επενδυτές»; Μήπως τελικά όλα γίνονται για να σωθούν οι τράπεζες;

Συμπέρασμα: Αν το Μνημόνιο Ι ήταν καταστροφικό, το Μνημόνιο ΙΙ θα είναι τραγωδία. Τα αποτελέσματά του θα είναι δραματικά για την κοινωνία , την οικονομία, αλλά και την εθνική μας υπόσταση. Θα το επιτρέψουμε;

6 Ιουν 2011

Περισσότεροι από 300.000 Έλληνες πολίτες στο Σύνταγμα

Περισσότεροι από 300.000 Έλληνες πολίτες στο Σύνταγμα

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση μετά τη δεκαετία του ΄80

Σε εξέλιξη μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής βρισκόταν το δεύτερο μεγάλο πανευρωπαϊκό ραντεβού των «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα. Οι διαδηλωτές συρρέουν κατά εκατοντάδες στο κέντρο της Αθήνας και δίνουν για δωδέκατη μέρα δυναμικό παρών μπροστά από το Κοινοβούλιο. Η συγκέντρωση της Κυριακής δείχνει να μην έχει προηγούμενο καθώς σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις το πλήθος κόσμου ξεπερνά τις 300.000 (σύμφωνα με ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία).

Μια λαοθάλασσα από θυμωμένους πολίτες με σφυρίχτες, κατσαρολικά, ακόμη και βουβουζέλες στα χέρια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες συνθέτουν το σκηνικό μιας ημέρας που σίγουρα θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη των Αγανακτισμένων όλης της Ευρώπης.

Πλήθος κόσμου έχει κατακλύσει ήδη την πλατεία και τους γύρω δρόμους και οι εικόνες πραγματικά είναι εντυπωσιακές. Ωστόσο, ένταση σημειώθηκε επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας και Κουμπάρη, μπροστά από το μουσείο Μπενάκη, εκεί όπου διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι με ΜΑΤ, καθώς δεν τους επιτρεπόταν να προχωρήσουν προς το Σύνταγμα.

Από κάθε γωνιά της Ελλάδας καταφτάνουν σιγά σιγά διαδηλωτές, ενώ η παρουσία της αστυνομίας παραμένει ενισχυμένη.

Στην πλατεία ανεμίζουν, εκτός από τις ελληνικές, σημαίες της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Αργεντινής -ενώ υπάρχουν ακόμη και πλακάτ για την Υεμένη.

Εντύπωση προκάλεσε ένα πανό Αιγυπτίων που έγραφε «Η πλατεία Ταχρίρ στηρίζει την πλατεία Συντάγματος», σύνθημα που καταχειροκροτήθηκε από τους παρευρισκομένους διαδηλωτές.
Πρωτοφανής εικόνα τα τεράστια κάγκελα που έχουν στήσει διαδηλωτές μπροστά από τη Βουλή.
Στόχος των συγκεντρωμένων είναι η συμμετοχή να ξεπεράσει εκείνη της περασμένης Κυριακής, στην οποία είχαν λάβει μέρος δεκάδες χιλιάδες πολίτες.

Περισσότερα από κάθε άλλη φορά είναι και τα φορτηγά που έχουν συγκεντρωθεί από το απόγευμα και παραμένουν μέχρι αυτή την ώρα στην Πλ. Πάρκου στη Λαμία.

Κλειστοί αυτήν την ώρα όλοι οι δρόμοι στο κέντρο.

Πλημμύρισε από αγανάκτηση η Θεσσαλονίκη

Με τη συμμετοχή χιλιάδων πολιτών, αλλά και εκατοντάδων μοτοσικλετιστών, πραγματοποιείται η καθιερωμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των "Αγανακτισμένων" και στην πλατεία του Λευκού Πύργου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, οργανώνονται τοπικές πορείες, με τους "Αγανακτισμένους" να χτυπούν κατσαρόλες και άλλα μαγειρικά σκεύη, καλώντας όλο και περισσότερους πολίτες να συμμετάσχουν στην ανοιχτή γενική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί σε λίγη ώρα.

Στη συγκέντρωση κυριαρχούν συνθήματα κατά του μνημονίου, ενώ υπάρχουν σκίτσα αυτοσχέδιας ζωγραφικής, αλλά και βιβλίο συλλογής υπογραφών.

Πηγή

5 Ιουν 2011

«Η Ελλάδα έχει πέσει θύμα οικονομικών δολοφόνων»

ΕΝΑΣ ΜΕΤΑΜΕΛΗΜΕΝΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΥΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΘΕΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΕΤΑΙΡΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ», Ο ΤΖΟΝ ΠΕΡΚΙΝΣ, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ:

«Η Ελλάδα έχει πέσει θύμα οικονομικών δολοφόνων»

Υπήρξε «οικονομικός δολοφόνος». Προσέγγιζε αρχηγούς κρατών που ήθελαν να εφαρμόσουν κοινωνικές πολιτικές, χρησιμοποιώντας τον πλούτο των χωρών τους προς όφελος των πολιτών. Θέλοντας να ακυρώσει τις προθέσεις τους, προς όφελος των αμερικανικών τραπεζικών οργάνων και των πολυεθνικών εταιρειών, της «εταιρειοκρατίας», όπως τη χαρακτηρίζει, είτε τους δωροδοκούσε είτε τους προειδοποιούσε για συνέπειες.

Η πρόθεση επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους θα συνοδευτεί από παραίτηση της Ελλάδας σε πολλούς τομείς, λέει ο πρώην «οικονομικός δολοφόνος» Τζον Πέρκινς

Η πρόθεση επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους θα συνοδευτεί από παραίτηση της Ελλάδας σε πολλούς τομείς, λέει ο πρώην «οικονομικός δολοφόνος» Τζον Πέρκινς Σε περίπτωση που οι ηγέτες αρνούνταν να ενδώσουν, αντιμετώπιζαν απόπειρες δολοφονίας ή πραξικοπήματα, ένα σχέδιο που είδαμε να επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες στη Λατινική Αμερική από τη δεκαετία του '50 και έπειτα.

Μεταμελημένος και αναστατωμένος από την εχθρότητα μεγάλου μέρους της παγκόσμιας κοινότητας κατά των ΗΠΑ, όπως δηλώνει, τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για τον μηχανισμό τον οποίο υπηρέτησε.

Ο Τζον Πέρκινς, στη συνέντευξη που ακολουθεί, δηλώνει πως «δεν υπάρχει αμφιβολία» ότι η Ελλάδα έχει πέσει θύμα των «οικονομικών δολοφόνων», με απώτερο στόχο «τη θέσπιση ενός παγκόσμιου κεντρικού τραπεζικού συστήματος» και ενός «παγκόσμιου νομίσματος». Κατά τον Πέρκινς, η επίθεση στη Λιβύη έχει τους ίδιους στόχους μιας και «τα άτομα που υποστηρίζουμε στη Λιβύη, υποσχέθηκαν να δημιουργήσουν μια Κεντρική Τράπεζα που θα συνεργαστεί με τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Ε.Ε. διατηρώντας το δολάριο ως νόμισμα συναλλαγής πετρελαίου».

* Κύριε Πέρκινς, έχει η περίπτωση της Ελλάδας ομοιότητες με τη δράση των οικονομικών δολοφόνων;

**Η Ελλάδα χτυπήθηκε από οικονομικούς δολοφόνους, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ξεκίνησε με την Ισλανδία πριν από δύο χρόνια και έφτασε σε εσάς, στην Ιρλανδία και άλλες χώρες. Εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση της Ελλάδας, τέθηκε σε μια κατάσταση με υπέρογκο χρέος και η οικονομία της βρίσκεται σε τέλμα. Η όλη συζήτηση γίνεται για την επαναχρηματοδότηση του χρέους.

Η Ελλάδα θα παραιτηθεί

Η πρόθεση για επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους θα συνοδευτεί από παραίτηση της Ελλάδας σε πολλούς τομείς. Είναι μια συνηθισμένη τεχνική των οικονομικών δολοφόνων ώστε να φέρουν μια χώρα στα χέρια της «εταιρειοκρατίας».

Δεν έχω αμφιβολία ότι θα υπήρξαν παρασκηνιακές προσπάθειες να επιτευχθούν συμφωνίες μεταξύ Ελλήνων πολιτικών, επιχειρηματιών και της τραπεζικής κοινότητας, δοσοληψίες ή και απειλές. Και όπως είδαμε με την υπόθεση Στρος-Καν, στείλανε ένα πολύ ισχυρό μήνυμα στην Ελλάδα, την Ισλανδία, την Ιρλανδία και σε όσους ηγέτες σκέφτονται να σταθούν απέναντι στην «εταιρειοκρατία».

**Δεν είναι ξεκάθαρο σε πολύ κόσμο το πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός. Θεωρητικά έχουμε ένα δυτικό πολιτικό και τραπεζικό σύστημα, αλλά και διάφορα φόρα όπου οι ηγέτες αυτού συνευρίσκονται συζητώντας. Είναι αυτή μία ενδοδυτική ή ενδοτραπεζική υπόγεια σύγκρουση ή κάτι άλλο;

* Ο κόσμος αλλάζει πολύ γρήγορα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ χάνουν τη δύναμή τους. Η δύναμη όλο και περισσότερο υπεισέρχεται στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Για να διατηρήσουν τη δύναμή τους, είτε στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τη Μ. Ανατολή ή την Κίνα, βασίζονται σε ένα παγκόσμιο κεντρικό τραπεζικό σύστημα και ένα σταθερό νόμισμα που θα χρησιμοποιείται παγκοσμίως, ώστε να το πετύχουν.

Την ίδια στιγμή, υπάρχει τρομερή πίεση για αλλαγή. Στη Λατ. Αμερική, την τελευταία δεκαετία έχουν εκλεγεί 10 πρόεδροι που σε διαφορετικούς βαθμούς αντιστέκονται στην «εταιρειοκρατία», και σε χώρες όπου στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου ελέγχονταν από στυγνούς δικτάτορες, βοηθούμενοι από τη CIA. Επίσης, η Μ. Ανατολή εκρήγνυται και η Κίνα δυναμώνει.

Οπότε υπάρχει μεγάλη αντίσταση παγκοσμίως. Και λόγω αυτού, το status quo, το κατεστημένο, πεισμώνει, στυλώνει τα πόδια του. Οπότε αυτή τη στιγμή η «εταιρειοκρατία» κάνει τα πάντα να υπονομεύσει οποιαδήποτε χώρα θα μπορούσε να την απειλήσει και συγχρόνως να θεσπίσει ένα παγκόσμιο νόμισμα, το δολάριο, σίγουρα βλέπουμε μια αποδυνάμωση του ευρώ ως αποτέλεσμα, και επίσης να θεσπίσει ένα παγκόσμιο κεντρικό τραπεζικό σύστημα.

* Οπότε θα λέγατε ότι αυτή η εξέλιξη αποτελεί τα πρώτα δείγματα ενός είδους φασισμού;

* Είναι ένας όρος, αλλά ο κίνδυνος εδώ είναι ότι συνδέουμε τον φασισμό με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι. Στις ΗΠΑ έχουμε μια δυσκολία στη χρήση του όρου κομμουνισμός ή σοσιαλισμός επειδή είναι συνδεδεμένος με τον Στάλιν. Η Ευρώπη δεν έχει την ίδια παράδοση. Αλλά σίγουρα οι πολυεθνικές κυβερνούν. Δεν είναι απλώς μια συνεργασία κυβερνήσεων και εταιρειών.

Σήμερα οι πολυεθνικές εταιρείες ελέγχουν τον κόσμο. Λίγο παλαιότερα, θρησκευτικές οργανώσεις είχαν αυτή τη δύναμη, αργότερα τη σκυτάλη πήραν κυβερνήσεις, και κάποιες ήταν φασιστικές, κάποιες δημοκρατικές, άλλες δικτατορικές, οι οποίες ανταγωνίζονταν για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις αγορές. Αλλά σήμερα, οι κυβερνήσεις αντικαταστάθηκαν από τις εταιρείες, οι οποίες εξαγοράζουν τους πολιτικούς. Κανείς δεν μπορεί να εκλεγεί σε σημαντικό πολιτικό πόστο στις ΗΠΑ χωρίς τη χρηματοδότησή τους. Ελέγχουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, και στην πραγματικότητα παίρνουν τις αποφάσεις. Εάν κάποιος τους στέκεται εμπόδιο, τον καταστρέφουν με διάφορους τρόπους.

**Παραφράζοντας, λοιπόν, λέτε ότι έχουμε μια παρακμή της Δημοκρατίας.

* Υπάρχει μια τέτοια προσπάθεια. Από την άλλη, η Δημοκρατία δυναμώνει στη Λατ. Αμερική και κατά τη γνώμη μου υπάρχει αυτή τη στιγμή μια λαϊκή προσπάθεια εκδημοκρατισμού στη Μ. Ανατολή, η οποία βρίσκει μεγάλες αντιστάσεις. Ακόμη και στις ΗΠΑ βλέπουμε κόσμο να αντιδρά στις οικονομικές αλλαγές και κινήματα που προσπαθούν να επαναθεσπίσουν τη Δημοκρατία. Η «εταιρειοκρατία», λοιπόν, έχει μεγάλες δυσκολίες να διατηρήσει τη δύναμή της ή να αποκτήσει περισσότερη. Υπάρχουν λοιπόν πολλά κινήματα και αντικινήματα παγκοσμίως.

Κάντε ό,τι το Εκουαδόρ

* Υπάρχει συζήτηση στην Ελλάδα για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου ώστε να ελεγχθεί πόσο από το χρέος είναι απεχθές, στα πρότυπα αυτού που θέσπισε ο Ραφαέλ Κορέα στο Εκουαδόρ. Ποια είναι η γνώμη σας;

* Συμφωνώ απολύτως με τη θέσπιση αυτού. Και βλέπουμε την Ισλανδία να αντιστέκεται σθεναρά, η οποία έπειτα από δημοψήφισμα αρνήθηκε να πληρώσει το χρέος της. Ο Ραφαέλ Κορέα, τον οποίο σέβομαι πολύ ως ηγέτη, είναι μεγάλο πρόβλημα για τις ΗΠΑ διότι είναι καπιταλιστής, έχει διδακτορικό οικονομίας από αμερικανικό πανεπιστήμιο, είναι πολύ δύσκολο για μας να τον αποκαλέσουμε κομμουνιστή.

Το χρέος του Ισημερινού δημιουργήθηκε από υποστηριζόμενους από τη CIA δικτάτορες τη δεκαετία του '70. Το χρέος είναι του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, των δικτατόρων, αλλά όχι του λαού του Ισημερινού. Οπότε ο Κορέα αντιστέκεται σθεναρά, και φυσικά πριν από έναν χρόνο η CIA προσπάθησε να τον ανατρέψει ανεπιτυχώς.

Το ίδιο έγινε στην Ονδούρα με τον πρόεδρο Σελάγια, ο οποίος προσπάθησε να κάνει κάτι παρόμοιο, αλλά ανατράπηκε. Οι λαοί πρέπει να στηρίξουν ηγέτες που θα αντισταθούν και που θα αναπτύξουν συμμαχίες με χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια προβλήματα. Εάν η Ελλάδα ενεργήσει μόνη, θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες. Αλλά εάν συμμαχήσει με την Ιρλανδία, την Ισλανδία, τη Βενεζουέλα, το Εκουαδόρ, την Αργεντινή, χώρες της Λατ. Αμερικής και της Αφρικής, θα ενισχύσει τη θέση της.

* Πώς κρίνετε την υπόθεση της σύλληψης του Ντομινίκ Στρος-Καν;

* Δεν έχω εσωτερική πληροφόρηση, αλλά γνωρίζω ότι η ζωή του καταστράφηκε. Πιθανότατα δεν θα μπορέσει να κατέβει στις προσεχείς γαλλικές προεδρικές εκλογές. Δεν ξέρουμε την αλήθεια για το κατά πόσον είναι ένοχος ή όχι, δεν έγινε δίκη. Γνωρίζω όμως ότι καταδεικνύει πόσο εύκολο είναι να καταστρέψεις έναν δημόσιο αξιωματούχο. Οπως έχω γράψει στα βιβλία μου, άτομα όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά και όλοι οι σημαντικοί πολιτικοί ανά τον κόσμο, είναι εξαιρετικά ευάλωτοι.

Με σφαίρα ή με... Μόνικα

Παλαιότερα, τον καιρό του Τζον Κένεντι για παράδειγμα, έπρεπε να πυροβολήσεις έναν πρόεδρο για να τον δολοφονήσεις. Ολοι ήξεραν ότι ο Κένεντι είχε εξωσυζυγικές ερωτικές σχέσεις, αλλά ήταν αποδεκτό, οπότε έπρεπε να τον ρίξουν με μια σφαίρα. Ξεκινώντας όμως με τον Κλίντον, και τη σχέση του με τη Μόνικα Λεβίνσκι, άρχισαν οι δολοφονίες «προσωπικότητας». Και τώρα με τον επικεφαλής του ΔΝΤ, βλέπουμε ότι ένα άτομο μπορεί να καταστραφεί ολοκληρωτικά απλώς λόγω μιας κατηγορίας. Δεν ξέρουμε αν αυτή η κατηγορία είναι αληθινή ή όχι, αλλά δεν έχει σημασία αυτή τη στιγμή μιας και η πολιτική του καριέρα καταστράφηκε ανεξαρτήτως αλήθειας.

* Εικάζεται ότι η υπόθεση έχει να κάνει με τον «ανταγωνισμό» δολαρίου-ευρώ και ότι ο Στρος-Καν είναι υποστηρικτής του ευρωπαϊκού νομίσματος. Εχει βάση η εικασία κατά τη γνώμη σας;

* Σίγουρα μπορεί να συμβαίνει αυτό. Οι ΗΠΑ είναι εξαιρετικά προστατευτικές με το δολάριο, πιστεύω ότι είναι ο βασικός λόγος που κάνουμε πόλεμο στη Λιβύη. Ο Καντάφι προσπαθούσε να πείσει τις αφρικανικές χώρες να ιδρύσουν ένα παναφρικανικό νόμισμα, το «χρυσό δηνάριο», και να πουλάει πετρέλαιο σε αυτό το νόμισμα αντί του δολαρίου, όπως κάναμε πόλεμο στον Σαντάμ ο οποίος ήθελε να πουλάει το πετρέλαιο σε άλλο νόμισμα. Είναι απόλυτα πιθανό.

Δεν έχω εσωτερική πληροφόρηση, αλλά λέω ότι τα άτομα που υποστηρίζουμε στη Λιβύη υποσχέθηκαν να δημιουργήσουν μια Κεντρική Τράπεζα που θα συνεργαστεί με τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Ε.Ε. διατηρώντας το δολάριο ως νόμισμα συναλλαγής πετρελαίου. Και φαίνεται ότι οι αποκαλούμενοι αντάρτες εργάζονται για να προστατέψουν τα συμφέροντα της «εταιρειοκρατίας», τα οποία απειλούσε ο Καντάφι.

Είναι δύσκολο να συμπαθήσεις τον επικεφαλής του ΔΝΤ, το οποίο είναι ένα εργαλείο των οικονομικών δολοφόνων. Οπότε δεν συμπάσχω με τον Στρος-Καν ως πρόεδρο του ΔΝΤ. Αλλά το ανησυχητικό είναι ότι δεν καταστρέφεις κάποιον πολιτικά απλώς με μια κατηγορία χωρίς να έχει αποδειχτεί τίποτε.

Οι επιπλοκές όμως από την αδυναμία ενός προσώπου σε θέση ισχύος είναι πολύ επικίνδυνες διότι σημαίνει ότι όποιος βρίσκεται σε παρόμοιες θέσεις εξουσίας πρέπει να έχει υπ' όψιν του ότι εάν ενοχλήσει την «εταιρειοκρατία», μπαίνει σε κίνδυνο. *
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

3 Ιουν 2011

Μήπως δεν υπάρχουν καθόλου χλωρά;

Φταίνε άραγε όλοι; Αυτό είναι το καινούργιο, βασανιστικό (λέμε τώρα) ερώτημα, σε σχέση με τις αντιδράσεις του κόσμου και τις επιθέσεις κατά πολιτικών προσώπων.

Αμέσως, αρχίζει το… γαϊτανάκι της απαλλαγής: Τι φταίει ο τάδε, που εξελέγη για πρώτη φορά το 2009; Τι φταίει η δείνα, που δεν έγινε ποτέ υπουργός; Μα αυτός είναι ευπρεπής, γιατί να γίνεται αντικείμενο ύβρεων;
Και τελικά καταλήγουμε όλοι μαζί στην επωδό: Ε, τι να κάνουμε, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Συγγνώμη, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι.
Αυτοί που εξελέγησαν για πρώτη φορά το 2009 με την κυβερνητική παράταξη, ψήφισαν μια δανειακή σύμβαση επειδή τους διέταξε το κόμμα τους, το οποίο κατέληξε στην απόφαση να υποθηκεύσει άρον άρον τη χώρα, επειδή έτσι αποφάσισε ένας μόνο άνθρωπος – ο υπουργός των Οικονομικών.
Ουσιαστικά, ψήφισαν ένα κείμενο που, στην καλύτερη περίπτωση, δεν το διάβασαν. Αν το διάβασαν και συναίνεσαν στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, στην παραίτηση από την κρατική ασυλία, στην απαγόρευση να δανειζόμαστε και από άλλες πηγές πλην των δανειστών-δυναστών μας, τότε ο χαρακτηρισμός που τους ταιριάζει είναι πολύ βαρύτερος από αυτόν του ανόητου πολιτευτάκια.
Οι 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που με επιστολή τους ζητούν να πληροφορηθούν (μετά το έγκλημα) διάφορα πράγματα, δεν τους καθιστά λιγότερο υπεύθυνους για τις παραπάνω μοιραίες παραλείψεις. Απλώς δίνει την εντύπωση ότι τώρα που τα πράγματα σκούρυναν, θέλουν να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω.
Τι δεν λένε οι 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Δεν μας απαντούν γιατί οι ίδιοι δέχθηκαν να υπαχθούν στη βούληση ενός και μόνο ανθρώπου, του υπουργού Οικονομικών, ψηφίζοντας (με κάποιες γκρίνιες για την τιμή των όπλων) ό,τι τους σέρβιρε.
Ακόμη και από αυτά που ζητούν να μάθουν προκύπτει πως δεν θέλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Για παράδειγμα, τους κόφτει τώρα με ποιον τρόπο θα ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο.

Λες και δεν είναι υποχρεωτικό να ψηφιστεί στο σύνολό του, αφού αυτό είναι το τελικό και μοναδικό κείμενο επί του οποίου συμφώνησε η τρόικα.

Λες και δεν θυμούνται, πως όταν ψήφισαν το Μνημόνιο, ψήφισαν και την εκ των υστέρων αυτοακύρωσή τους, αφού στο κείμενο (που ψήφισαν) περιέχονται φράσεις, όπως «Η Βουλή θα ψηφίσει…». Έ, αφού συμφώνησαν ότι ΘΑ ψηφίσουν, τώρα καλούνται και να το πράξουν. Προς τι τα τσαλίμια;
Επιπλέον, ζητούν, λέει, απολογισμό για τον ένα χρόνο εφαρμογής (λέμε) τώρα, του Μνημονίου, για να πληροφορηθούν γιατί δεν… λειτούργησε!
Μας λένε δηλαδή ότι οι πάνσοφοι που τους το σέρβιραν προς ψήφιση είχαν δίκιο στον σχεδιασμό του και απλώς κάτι στράβωσε και δεν στάθηκε δυνατόν να εφαρμοστεί αυτό το αγλάισμα της οικονομικής σκέψης.
Δεν παραδέχονται δηλαδή ότι ψήφισαν ένα κείμενο που δεν μπορούσε να εφαρμοστεί.
Επιπλέον, κανένας από αυτούς δεν απαιτεί να μάθει τι έκανε το διευθυντήριο μεταξύ του Οκτωβρίου 2009 και του Απριλίου – Μαΐου 2010.

Ταξίδευε; Κυκλοφορούσε ανά τον κόσμο και δυσφημούσε τη χώρα; Μιλούσε για «Τιτανικούς»; Παρουσίαζε την Ελλάδα ως χώρα απατεώνων και κλεφτών;

Γνωρίζουν αυτοί οι πάνσοφοι κανέναν που να δανείζει σε κάποιον ο οποίος του λέει κατάμουτρα πως «και τα προηγούμενα που μου έδωσες τα έκλεψα;».
Και γιατί θεωρήθηκε φυσιολογικό να κοπούν με το καλημέρα σας μισθοί και συντάξεις, αλλά να μην αγγίξει κανείς τις ΔΕΚΟ; Επειδή εκεί βρίσκεται ο κύριος όγκος των ψηφοφόρων τους;
Γιατί παίρνουν μέρος στο θέατρο;

Αυτοί πάλι που δεν έγιναν ποτέ υπουργοί και ανήκουν στα κόμματα της αντιπολίτευσης, έχει αποδεχθεί να παίρνουν μέρος, κοντά δυο χρόνια τώρα, σε ένα πρωτοφανές θέατρο.
Ψηφίζουν κι’ αυτοί νόμους τους οποίους θεωρούν «σωστούς», αλλά τους φέρνει μια κυβέρνηση η οποία πράττει τα εντελώς αντίθετα από αυτά που επαγγελλόταν προεκλογικά.

Όφειλαν να ζητήσουν από την πρώτη στιγμή εκλογές και όχι να επιβραβεύσουν με τη στάση τους το προεκλογικό πολιτικό ψεύδος.
Λαμβάνουν επίσης μέρος σε αναρίθμητες εξεταστικές επιτροπές, κοροϊδεύοντας την κοινωνία, γνωρίζοντας πως η κατάληξη θα είναι μια τρύπα στο νερό, αλλά παριστάνοντας συγχρόνως ότι παίρνουν πολύ στα σοβαρά το… ανακριτικό τους έργο.
Υπάρχουν μεταξύ αυτών βουλευτές που πιστεύουν πως υπήρχαν και άλλες λύσεις πλην της υποδούλωσης στην τρόικα; Ναι, αν κρίνουμε από όσα λένε στα τηλεοπτικά παράθυρα. Μα τότε, έπρεπε αυτοί να αγανακτήσουν πρώτοι και να καταγγείλουν μέχρι τελικής πτώσεως την εθνική προδοσία.
Τι περίμεναν, δηλαδή, όλοι τους; Να αγανακτήσει ο κόσμος και να εγκατασταθεί στις πλατείες; ΄Η μήπως ζούσαν με την κρυφή ελπίδα πως δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο και απλώς θα έπεφτε και στα δικά τους χέρια η εξουσία ως ώριμο φρούτο;
Επιχειρήσεις διάσωσης

Έχουμε και το ΛΑΟΣ, που αφού ψήφισε μια χαρά το μνημόνιο, μετά ανακάλυψε πως η κυβέρνηση είναι ανίκανη να το εφαρμόσει.
Παρ’ όλα αυτά, θεωρούν πως μπορούν να αποκτήσουν «συνευθύνη» με τους ανεύθυνους που καταγγέλλουν. Και τώρα που το πράγμα έφθασε στα άκρα και τρώει ξύλο όποιος ψήφισε το μνημόνιο, σκέφτονται να αποσυρθούν.
Για την ακρίβεια να τους αποσύρει – λες και δεν είναι αυτεξούσιος ο βουλευτής μετά την εκλογή του, με απεριόριστο δικαίωμα στη γνώμη – ο αρχηγός τους.
Ας τους αποσύρει, λοιπόν. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι. Θα αγορεύουν από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Και θα συνεχίσουν να μας εξηγούν γιατί ψήφισαν το μνημόνιο και πόσο υπερήφανοι είναι γι’ αυτό.
Θα συνεχίσουν να μας λένε πως ψήφισαν μόνο το πρώτο άρθρο (για να πάρουμε τα λεφτά) και καταψήφισαν όλα τα υπόλοιπα!

Μας λένε δηλαδή πως μπορείς να πας στην τράπεζα και να απαιτήσεις να πάρεις δάνειο, χωρίς να βάλεις υποθήκη το σπίτι σου. Μόλις το πάρουν αυτό το δάνειο, να μας υποδείξουν ποιος τους το έδωσε να τρέξουμε όλοι.
Για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τι να πει κανείς; Δυο χρόνια τώρα ψηφίζουν. Από το μνημόνιο μέχρι της Παναγιάς τα μάτια. Μετά κλαίγονται στα τηλεοπτικά παράθυρα, επιδίδονται σε λεονταρισμούς στις επιτροπές της Βουλής και γενικώς κάνουν τους ανήξερους.
Προχθές σήκωσαν επανάσταση για την διαδικασία επιλογής της τριμελούς επιστημονικής επιτροπής που θα στελεχώσει το Γραφείο Προϋπολογισμού, το οποίο θα παρακολουθεί την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού και των δημοσίων εσόδων και εξόδων.
Τους πήγαν, λέει, τρία πρόσωπα που είχαν επιλεγεί από την επικεφαλής του Γραφείου (ποιος την διόρισε; Όταν την διόρισαν ζητήθηκε η γνώμη τους;) και εκείνοι έπρεπε απλώς να επικυρώσουν, πράγμα το οποίο αρνήθηκαν.
Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου. Σιγά μην μετατραπούν σε ΑΣΕΠ και αρχίσουν να βλέπουν βιογραφικά. Να μην γίνει, λέει, η επιτροπή «παράρτημα του υπουργείου Οικονομικών».
Τι λέτε καλέ; Ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί (με την ψήφο σας) σε παράρτημα του υπουργείου Οικονομικών. Αυτό σας πείραξε; Ολόκληρη η χώρα έχει γίνει (με την ψήφο σας) παράρτημα της τρόικας και εκεί κολλήσατε;
Δεχθήκατε να στέλνει η στατιστική υπηρεσία στοιχεία στην Eurostatχωρίς καν να τα μαθαίνετε πρώτοι εσείς.
Έχετε επικυρώσει, μέσω της Επιτροπής των ΔΕΚΟ, την τοποθέτηση εκατοντάδων καρεκλοκένταυρων με παχυλούς μισθούς (που με την σειρά τους προσλαμβάνουν δεκάδες συμβούλους, επίσης με παχυλούς μισθούς), τους οποίους σας κουβάλησαν ως δεδομένους και απαραίτητους οι υπουργοί.
Πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι λίγα και δεν αξίζουν τους προπηλακισμούς;
Και το χειρότερο: Από πού κι’ ως πού ο προπηλακισμός ενός ανίκανου είναι ύβρις για την Δημοκρατία; Από πού κι’ ως πού κινδυνεύει το κοινοβουλευτικό πολίτευμα; Από πού κι’ ως πού ταυτίζεται το παρόν πολιτικό προσωπικό με την έννοια της Δημοκρατίας;
Αυτό το θέατρο δεν γίνεται πλέον ανεκτό. Την επόμενη εβδομάδα θα έλθει στη Βουλή προς ψήφιση το Μεσοπρόθεσμό Πρόγραμμα – το οποίο, παρεμπιπτόντως έχει εξελιχθεί στο πιο μυστικό κείμενο της ζώσας μνήμης, σαν τη Συμφωνία του Ραμπουϊγιέ, ένα πράμα.
Θα ψηφιστεί το δεύτερο μνημόνιο; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα. Αν δεν ψηφιστεί, τότε πέφτει η κυβέρνηση και πάμε αμέσως σε εκλογές.
Αν ψηφιστεί, τότε τα τσαλίμια των τελευταίων ημερών, απλώς θα κάνουν την λαϊκή οργή να ξεχειλίσει.
Και στις δύο περιπτώσεις, για την πατρίδα θα είναι πολύ αργά.
Οπότε, δε υπάρχουν ξερά και χλωρά. Είναι όλα ξερά…

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads