28 Φεβ 2007

Στο πρόσωπο της Μαρίας Λαρεντζάκη, τιμάται η δύναμη της θέλησης

"H KAΘHMEPINH"
Hμερομηνία δημοσίευσης: 28-02-07

Στο πρόσωπο της Μαρίας Λαρεντζάκη, τιμάται η δύναμη της θέλησης

Του Ν. Α. Κωνσταντοπουλου

Η σημερινή βράβευση της Mαρίας Λαρεντζάκη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον «Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής», συνδέεται άρρηκτα -και το μήνυμα αποστέλλεται σε πολλούς- με τη δύναμη της ψυχής, τη διάθεση για δημιουργία, την αντίσταση απέναντι στις κακοτυχίες της ζωής. Ο πρώτος λόγος, που οι προβολείς έπεσαν πάνω στη Μαρία ήταν το... ύψος της: 2,02 μ. Η ψηλότερη Ελληνίδα μπασκετμπολίστρια, η οποία, την εποχή που έπαιζε, ήταν η τρίτη ψηλότερη στην Ευρώπη. Ο άλλος ήταν ένα τραγικό δυστύχημα στη λεωφόρο Συγγρού, όπου ασυνείδητος οδηγός, που έτρεχε σαν τρελός, έπεσε στο αυτοκίνητό της και την άφησε παραπληγική. Κι όμως, καθηλωμένη σε αναπηρική καρέκλα από τον Αύγουστο του 1991, γέννησε πέντε παιδιά. Τη δύναμή της, τη στάση της ζωής της, τιμά σήμερα η ελληνική πολιτεία. «Αποτελεί για εμένα την υψίστη τιμή. Ούτε μπορούσα να το φανταστώ. Με ειδοποίησαν πριν από ενάμιση μήνα από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ηταν ξαφνικό πολύ. Ελπίζω να περάσει θετικά στον κόσμο», λέει. Η Μαρία επισημαίνει πως δεν νιώθει ότι έχει κάνει κάτι τόσο σημαντικό, για ν’ αξίζει αυτήν την τιμή. «Ουσιαστικά βραβεύονται οι επιλογές της ζωής μου. Ισως να βραβεύομαι επειδή μέσα από τη δική μου ιστορία πέρασα μηνύματα αισιοδοξίας σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Μπορεί να έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι προ μηνών, στην εκδήλωση της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος, στην οποία τιμήθηκε και η οικογένειά μου, γνώρισα τον κ. Παπούλια. Μάλιστα, στην εκδήλωση διαβάστηκε για το βιογραφικό μου το άρθρο που είχαμε κάνει στην “Κ”». Η συνέντευξη εκείνη, που είχε δημοσιευθεί στις 8 Οκτωβρίου 2006, έφερε την Λαρεντζάκη ξανά στο προσκήνιο. «Από τότε είχα πολλές προτάσεις από δημοσιογράφους. Δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο να βγαίνω κάθε τόσο στην τηλεόραση και στις εφημερίδες. Στο τέλος γίνεσαι γραφικός. Θέλω να ξαναβρώ την ισορροπία μου», λέει.

Απευθύνει έκκληση προς τον Πρόεδρο, τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να σκύψουν περισσότερο πάνω στα προβλήματα των πολύτεκνων και, κυρίως, των ανθρώπων με αναπηρίες. «Η πρόσβαση στα δημόσια κτίρια και στα πεζοδρόμια δεν είναι εύκολη. Εγιναν έργα με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά δεν επαρκούν. Η δημοσιοποίηση των προβλημάτων βοηθάει στην επίλυσή τους», τονίζει.

Κι έχει δίκιο. Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές της Σαλαμίνας ήταν υποψήφια σύμβουλος. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με το ότι στην προηγούμενη περίοδο υπήρχε δημοτικός σύμβουλος με ανάλογα προβλήματα, συνέτεινε στο να κατασκευασθούν ράμπες σε όλα τα πεζοδρόμια της αγοράς της Σαλαμίνας. «Η πίστη μετακινεί και βουνά», λένε. Η Μαρία είναι το ζωντανό παράδειγμα του τι μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος, όταν πιστεύει. Σε ποιον; Στον Θεό, στις δικές του δυνάμεις, σε κάποιον. Η Μαρία πιστεύει στον Θεό και στις δυνάμεις της. Τα πέντε παιδιά που απέκτησε με τον σύντροφό της Σταμάτη Βέγκο είναι, όπως λέει, το προσωπικό της θαύμα. «Είναι θαύμα ότι έκανα παιδιά. Είναι προέκταση του εαυτού μου και σε βελτιωμένη έκδοση. Δεν περιμένω άλλο θαύμα, όπως το να περπατήσω, παρότι στη ζωή καθημερινά γίνονται μικρά θαύματα. Εμείς εθελοτυφλούμε και δεν τα βλέπουμε», επισημαίνει.

27 Φεβ 2007

Κυνηγώντας το τρίτο, «χρυσό» παιδί

Κυνηγώντας το τρίτο, «χρυσό» παιδί
City Press - Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2007

Κυνηγώντας

Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει στην Κύπρο, σύμφωνα με το βρετανικό BBC, το νέο σχέδιο νόμου που προτείνει η κυπριακή κυβέρνηση για επίδομα τρίτου τέκνου. Σύμφωνα με εξαγγελίες του υπουργού Εργασίας Αντώνη Βασιλείου, οι μητέρες που αποκτούν τρίτο παιδί θα δικαιούνται επίδομα που θα φτάνει τις 23.000 κυπριακές λίρες, ήτοι 34.000 ευρώ.

Σύμφωνα με καταγγελίες της συντηρητικής βουλευτού Μαρίας Κυριακού, η σχετική προαναγγελία έχει οδηγήσει μητέρες που βρίσκονται στους πρώτους μήνες κύησης του τρίτου τους παιδιού να σκέπτονται ή ακόμα και να πραγματοποιούν έκτρωση, με την προοπτική να κυοφορήσουν εκ νέου το «χρυσό» έμβρυο, που θα τους αποφέρει το επίδομα, όταν αυτό ψηφιστεί με νόμο.

Το σχετικό ρεπορτάζ του BBC αναφέρει πως ήδη τα αρμόδια υπουργεία στην Κύπρο έχουν κατακλειστεί από τηλεφωνήματα γυναικών που επιθυμούν να πληροφορηθούν πότε θα μπει σε εφαρμογή το μέτρο, ώστε να προγραμματίσουν ανάλογα την εγκυμοσύνη τους!

Το επίδομα προτείνεται ώστε να ενθαρρύνει τους Κύπριους να αποκτούν περισσότερα παιδιά, αφού η χώρα ήδη υποφέρει από υπογεννητικότητα. Στον επίλογο του ρεπορτάζ ο συντάκτης του βρετανικού ΜΜΕ επισημαίνει με νόημα πως οι Τουρκοκύπριοι έχουν εξαιρετικά υψηλά ποσοστά γεννητικότητας, πράγμα που ανησυχεί τους Ελληνοκύπριους.

Μ.Στ.

22 Φεβ 2007

Μια Ευρώπη που ενθαρρύνει τη δημογραφική ανανέωση

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Βρυξέλλες, 12.10.2006
COM(2006) 571 τελικό
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Το δημογραφικό μέλλον της Ευρώπης, μετατροπή μιας πρόκλησης σε ευκαιρία

 

....ΜΙΑ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Η αντιμετώπιση των σύνθετων προκλήσεων της γήρανσης επιβάλλει τη χάραξη μιας
συνολικής στρατηγικής. Τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο θα χρειαστεί να
αξιολογηθούν οι υφιστάμενες πολιτικές, προκειμένου να προσδιοριστούν οι προσαρμογές
που πρέπει ενδεχομένως να γίνουν για να ληφθούν υπόψη οι δημογραφικές μεταβολές που
συμβαίνουν στην ΕΕ.
 

Μια Ευρώπη που ενθαρρύνει τη δημογραφική ανανέωση

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να προλάβουν τη δημογραφική παρακμή ή να αντιδράσουν στην πτώση της γεννητικότητας, που έχει φτάσει σε ορισμένα από αυτά σε ανησυχητικό επίπεδο. Αυτά τα μέτρα είναι συγχρόνως απαραίτητα και ρεαλιστικά. Απαραίτητα, διότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σε όλες χώρες της Ένωσης τα ζευγάρια επιθυμούν να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά. Ρεαλιστικά, διότι οι διεθνείς συγκρίσεις καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα των -οικογενειακών κυρίως- πολιτικών που εφαρμόζουν ορισμένα κράτη με επιμονή εδώ και αρκετές δεκαετίες, για να δημιουργήσουν συνθήκες ευνοϊκές για όσους θέλουν να αποκτήσουν παιδιά.

Πράσινη Βίβλος «που αντιμετωπίζει τη δημογραφική αλλαγή: μια νέα αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών»

 
Πράσινη Βίβλος «που αντιμετωπίζει τη δημογραφική αλλαγή: μια νέα αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών»

Η ΕΕ αντιμετωπίζει τις πρωτοφανείς δημογραφικές αλλαγές που θα ασκήσουν σημαντική επίδραση σε ολόκληρη την κοινωνία και την οικονομία. Οι άνθρωποι ζουν περισσότερο και με καλύτερη υγεία. Τα ποσοστά γονιμότητας έχουν μειωθεί σε 1.5 παιδιά ανά γυναίκα, και το 2030 η Ευρώπη θα έχει 18 εκατομμύρια παιδιά και  νέους λιγότερους από σήμερα (*). Έως τότε, ο αριθμός «παλαιότερων εργαζομένων» (ηλικίας 55 έως 64) θα έχει αυξηθεί κατά 24 εκατομμύρια και η ΕΕ θα έχει 34.7 εκατομμύρια πολίτες ηλικίας πάνω από 80 (έναντι 18.8 εκατομμυρίων σήμερα).

Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις; Πώς θα μπορούσαμε να αντιστρέψουμε την πτώση στον πληθυσμό μας; Πώς θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τον αντίκτυπο ενός γηράσκοντος πληθυσμού, παρέχοντας  ευκαιρίες στους νεώτερους στην κοινωνία μας;

*Eurostat σενάριο βασικών γραμμών, που χρησιμοποιείται για τον πληθυσμό, προσωρινά αποτελέσματα

19 Φεβ 2007

Πόσοι διορισμοί θα γίνουν ανά ειδικότητα τη νέα σχολική χρονιά (2007-2008)

Πόσοι διορισμοί θα γίνουν ανά ειδικότητα τη νέα σχολική χρονιά (2007-2008)
Πηγή: alfavita.gr

Τη νέα σχολική χρονιά 2007-2008 θα διοριστούν 7.255 εκπαιδευτικοί από τους οποίους οι 3.130
στην πρωτοβάθμια και οι 4.125 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα θα διοριστούν και
περίπου 900 εκπαιδευτικοί άλλων κατηγοριών (πολύτεκνοι κ.λπ.).
Αναλυτικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα διοριστούν 1.674 εκπαιδευτικοί από τον ΑΣΕΠ, 1116
από τον ενιαίο πίνακα αναπληρωτών και 1.335 από το 30μηνο του οποίου ο πίνακας θα εξαντληθεί
στη νέα σχολική χρονιά.
Δεν έχει γίνει γνωστό κάτι που να αφορά στους διορισμούς του 30μηνου για τους ΔΕ-ΤΕ.


ΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

18 Φεβ 2007

H Γηραιά Ηπειρος απειλείται από... γήρανση του πληθυσμού της

* Μελέτη του ΟΗΕ για τα παγκόσμια δημογραφικά μεγέθη

Τα επόμενα 50 χρόνια ο πληθυσμός της Ευρώπης θα διέλθει την πλέον δραστική αλλαγή του από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν πραγματοποιούνταν η μαζική μετανάστευση των Ευρωπαίων προς τις ΗΠΑ. Παράλληλα, σοβαρό κίνδυνο παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης διατρέχει η Γερμανία τις επόμενες δεκαετίες, αν η επιβράδυνση συνεχιστεί και συνδυαστεί με τη μείωση που αναμένεται να σημειώσει ο πληθυσμός της χώρας.

Σύμφωνα με τον αναλυτή του πρακτορείου Bloomberg Μάθιου Λιν, ο οποίος βασίζεται στην πρόσφατη μελέτη του ΟΗΕ για τα παγκόσμια πληθυσμικά μεγέθη, σε τρεις κυρίως λόγους οφείλονται οι επερχόμενες αλλαγές στη Γηραιά Ηπειρο: η Ευρώπη γερνά, τα ποσοστά γεννήσεων μεταξύ των κρατών της αποκλίνουν και οι πολίτες μετακινούνται μεταξύ των χωρών. H μελέτη του ΟΗΕ στηρίζει τις εκτιμήσεις της για τον αριθμό των κατοίκων κάθε χώρας στον ρυθμό γεννητικότητας και στα μεταναστευτικά ρεύματα. H Ιταλία αποτελεί το κράτος που θα δει την πλέον ριζική αλλαγή στον πληθυσμό του στη Δυτική Ευρώπη καθώς οι Ιταλοί είναι... εξαιρετικά απρόθυμοι να τεκνοποιήσουν. Μόλις 44 εκατομμύρια Ιταλοί θα έχουν απομείνει το 2050 αντί των τωρινών 57 εκατομμυρίων. Μείωση θα σημειώσει και ο πληθυσμός της Γερμανίας. Σε 50 χρόνια θα κατοικούν στη χώρα μόλις 79 εκατομμύρια Γερμανοί αντί των 82 εκατομμυρίων σήμερα, ενώ και ο πληθυσμός της Ισπανίας θα μειωθεί από 40 σε 37 εκατομμύρια. Ωστόσο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αναμένεται αύξηση του πληθυσμού. Οι κάτοικοι της Γαλλίας, είτε το θέλει ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ είτε όχι, θα αυξηθούν σε 64 εκατομμύρια το 2050 από 59 εκατομμύρια. Ισως ο πόνος του αμερικανού υπουργού να αμβλυνθεί συλλογιζόμενος τις εκτιμήσεις για τον πληθυσμό της Βρετανίας, ο οποίος αναμένεται να αυξηθεί σε 66 εκατομμύρια από 58. Περισσότεροι θα είναι οι Ιρλανδοί και οι Ολλανδοί το 2050.

* Στην Ανατολική Ευρώπη

Πάντως οι πλέον εντυπωσιακές πληθυσμικές αλλαγές θα σημειωθούν στην Ανατολική Ευρώπη. Ως το 2050 ο αριθμός των Εσθονών θα έχει μειωθεί σε 657.000 σε σχέση με το τωρινό 1,3 εκατομμύριο. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τη μελέτη του ΟΗΕ, οι πληθυσμοί της Λετονίας και της Λιθουανίας θα μειωθούν στο ήμισυ. Θα υπάρχουν 8,5 εκατομμύρια Τσέχοι αντί 10,2 εκατομμυρίων που είναι σήμερα, 5 εκατομμύρια λιγότεροι Πολωνοί και 4 εκατομμύρια λιγότεροι Ρουμάνοι. Ο πληθυσμός της Ρωσίας θα μειωθεί από 145 εκατομμύρια σε 100 εκατομμύρια άτομα.

Παράλληλα, μια νέα νοητική γραμμή θα δημιουργηθεί μεταξύ των κρατών με υψηλούς ρυθμούς πληθυσμικής ανάπτυξης και εκείνων με χαμηλούς ρυθμούς. Από τη μια πλευρά χώρες όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Ολλανδία με υψηλούς ρυθμούς και από την άλλη η Ιταλία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Ελβετία. Οι επενδυτές επιθυμούν να υποστηρίξουν με τα χρήματά τους τις πρώτες και να αποφύγουν τις τελευταίες. Αυτό θα αντικατοπτρίζεται και στην κατάσταση των οικονομιών των δύο «στρατοπέδων». Επιπλέον το επιχείρημα ότι οι επενδύσεις στην Ανατολική Ευρώπη θα πρέπει να προτιμώνται επειδή το βιοτικό επίπεδο αυτών των χωρών αναπόφευκτα θα εξισορροπήσει με εκείνο της Δυτικής Ευρώπης ίσως να είναι εσφαλμένο. Πώς μπορεί μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός θα μειωθεί κατά 50% να μην έχει μείζον πλήγμα στην οικονομία της;

Σε κάθε περίπτωση η αγορά μετοχών φαρμακευτικών εταιρειών κρίνεται εξαιρετικά προσοδοφόρα. Σε μια χρονική συγκυρία που χαρακτηρίζεται από την οικονομική δυσπραγία και την αύξηση της ανεργίας και στις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη ο κλάδος υγείας είναι ο μοναδικός στον οποίο παρατηρείται μια σταθερή δυναμική αύξησης των θέσεων εργασίας. Τον Ιανουάριο η ανεργία στη Γερμανία έφθασε στο 10,9%, που είναι το υψηλότερο ποσοστό από τον Νοέμβριο του 1999 - νεότερα στοιχεία θα ανακοινωθούν την προσεχή Πέμπτη. Στις ΗΠΑ αναμένεται να ανακοινωθεί αύξηση του ποσοστού ανεργίας στο 5,8% τον Φεβρουάριο από το 5,7% που ήταν τον Ιανουάριο, ενώ στην Ιαπωνία η ανεργία έφθασε στο 5,5% τον Ιανουάριο, ποσοστό που είναι το υψηλότερο από τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόσφατα ο πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ Αλαν Γκρίνσπαν προειδοποίησε ότι η γήρανση του πληθυσμού στις ΗΠΑ αποτελεί ωρολογιακή βόμβα για την οικονομική ανάπτυξη. Αλλά προς το παρόν έχει συμβάλει ώστε ένας σημαντικός και πολυάνθρωπος κλάδος της οικονομίας να μη γνωρίζει τι θα πει κρίση, καθώς επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες που παρέχουν υπηρεσίες ιατρικής φροντίδας σε ηλικιωμένους προχωρούν σε αυξήσεις προσωπικού για να αντεπεξέλθουν στην αυξημένη ζήτηση. Ετσι, στις ΗΠΑ, ενώ την τελευταία διετία οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν κατά 1,6 εκατομμύριο, η απασχόληση στις υπηρεσίες υγείας αυξήθηκε κατά 5,6% καθώς τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας και οι κλάδοι ασθενείας των ασφαλιστικών εταιρειών προχώρησαν σε προσλήψεις 253.000 εργαζομένων.

* H απασχόληση στη Γερμανία

Στη Γερμανία το πρώτο τρίμηνο του 2002, για το οποίο υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία, οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 2,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2001 και έφθασαν στο 1,9 εκατομμύριο, ενώ η συνολική απασχόληση μειώθηκε στη χώρα κατά 0,6%. Τέλος, στην Ιαπωνία το 2002 οι άνεργοι αυξήθηκαν συνολικά κατά 820.000, αλλά ο κλάδος υγείας δημιούργησε 360.000 θέσεις εργασίας. Ειδικότερα, στη Γερμανία ο αριθμός των πολιτών άνω των 65 ετών πρόκειται να αυξηθεί κατά τα δύο τρίτα ως το 2025, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Αλλωστε τις δύο τελευταίες δεκαετίες σχεδόν ένας στους τέσσερις γερμανούς πολίτες είναι άνω των 65 ετών. Ο διεθνής οργανισμός προειδοποιεί ότι στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία ο αριθμός των ηλικιωμένων θα αυξηθεί κατά 47% ως το 2025.

Οι δημογραφικές εξελίξεις είναι εξόχως ανησυχητικές από οικονομικής απόψεως, καθώς η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων συνοδεύεται με μείωση του αριθμού των πολιτών που βρίσκονται στις λεγόμενες «παραγωγικές ηλικίες» και ως εκ τούτου δημιουργείται εκρηκτικό πρόβλημα εξεύρεσης πόρων για παροχή συντάξεων και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Εν τούτοις ορισμένες επιχειρήσεις... πανηγυρίζουν για αυτό. «H αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων θεωρείται βέβαιη τα επόμενα 30-50 χρόνια και μπορούμε να επωφεληθούμε από αυτήν» δήλωσε στο πρακτορείο Bloomberg ο Λούταρ Ράιχε, επικεφαλής επενδύσεων της γερμανικής εταιρείας παροχής κατ' οίκον νοσηλευτικών υπηρεσιών Maternus-Kliniken AG. «Είναι σαφές ότι οι ηλικιωμένοι καταναλώνουν όλο και περισσότερα και τεχνολογικώς προηγμένα προϊόντα υγείας» δήλωσε ο Πολ Χιούιτ, οικονομολόγος και διευθυντής του Center for Strategic and International Studies της Ουάσιγκτον. «H υγεία είναι ένα ανελαστικό αγαθό» πρόσθεσε ο κ. Χιούιτ. «Καθώς οξύνεται το δημογραφικό πρόβλημα, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνονται ποιοτικά οι υπηρεσίες υγείας, ο κλάδος θα συνεχίσει να αναπτύσσεται με ρυθμούς περίπου 20% ετησίως» εκτίμησε ο Μαζαχίρο Οριγκούτσι, πρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας προσλήψεων εποχικού προσωπικού στην Ιαπωνία Goodwill Group Inc. H Comsn Inc., που αποτελεί τον κλάδο κατ' οίκον νοσηλείας της Goodwill, σχεδιάζει να αυξήσει το προσωπικό της κατά 45% ώστε να φθάσει τους 3.700 εργαζομένους ως τον Ιούνιο.

XP. ΚΟΛΥΒΑΣ

Το ΒΗΜΑ,

Κωδικός άρθρου: B13864D162
ID: 255264

Νοσεί το κράτος προνοίας στην Ελλάδα

Εκθεση-καταπέλτης μάς κατατάσσει στην τελευταία θέση της ΕΕ ως προς τις κοινωνικές συνθήκες

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΚΟΥ

Καταπέλτη για την κοινωνική πολιτική της χώρας αποτελεί γερμανική έκθεση που αποκαλύπτει ότι οι κοινωνικές συνθήκες στην Ελλάδα είναι οι χειρότερες στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η απογοητευτική κατάταξη του ελληνικού κράτους πρόνοιας στην έρευνα του Hans Boeckler Stiftung προδίδει την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών που εφαρμόζονται ως και σήμερα και υπογραμμίζει τα σοβαρά προβλήματα κοινωνικής συνοχής που αντιμετωπίζει η χώρα. Το περίφημο κοινωνικό κράτος μπορεί να διατηρείται ισχυρό ως πολιτική υπόσχεση, ωστόσο - αν κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος - στην πράξη είναι αδύναμο, αν όχι και σοβαρά άρρωστο.

Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά, καθώς σε μια περίοδο που πληθαίνουν οι απειλές για το κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης, η σπατάλη των ήδη περιορισμένων πόρων σε αναποτελεσματικές πολιτικές τελικά υπονομεύει τον στόχο της κοινωνικής συνοχής. Την ώρα που η δημοσιονομική πολιτική προβλέπεται να παραμείνει περιοριστική και οι δημόσιες δαπάνες βρίσκονται υπό πίεση, οι ανάγκες για κοινωνική πολιτική αυξάνονται συνεχώς λόγω των οικονομικών επιπτώσεων του ανταγωνισμού για ολόκληρους κλάδους ή περιοχές, αλλά και των μεγάλων πιέσεων που δέχεται το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού.

Χρησιμοποιώντας ως στατιστικές πηγές τον ΟΟΣΑ και τη Eurostat, οι συντάκτες της έρευνας επέλεξαν 35 δείκτες οι οποίοι χαρακτηρίζουν τις κοινωνικές συνθήκες σε κάθε χώρα. Αυτοί εντάσσονται σε τέσσερις ευρείες κατηγορίες, σε όλες από τις οποίες η Ελλάδα παρουσιάζει από μεγάλη μέχρι πολύ μεγάλη υστέρηση. Στις επιμέρους κατηγορίες που αφορούνν την κατανομή εισοδήματος και κοινωννική προστασία, την συμμετοχή στην αγορά εργασίας, στις ευκαιρίες εκπαίδευσης, την ισότητα των φύλων και δημογραφικό πρόβλημα η Ελλάδα κατέχει από την 15η έως και την 24η θέση.

Το ΒΗΜΑ,
Κωδικός άρθρου: B14926D042
ID: 281948

Η δημογραφική πολιτική υπόθεση κινήτρων

* Εχουμε το μείζον ζήτημα της εθνικής ασφαλείας. Ποιοι θα φυλάξουν τα βαλλόμενα σύνορά μας;
ΣΤ. ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ

Η θεαματική αύξηση του δείκτη γεννήσεων στη Γαλλία (2,07 παιδιά ανά Γαλλίδα) και η εντυπωσιακή χειρονομία της απολειπόμενης Γερμανίας να δίνει από εφέτος για κάθε παιδί που γεννιέται 25.000 ευρώ δείχνουν την αφύπνιση του ενστίκτου αυτοσυντηρήσεως, σωτηρίου οπωσδήποτε, ορισμένων ευρωπαϊκών ηγεσιών.

Η δημογραφική πολιτική είναι υπόθεση κινήτρων. Οι χώρες που έχουν πρόβλημα υπογεννητικότητας δεν θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν με ημίμετρα. Ημίμετρα σημαίνει μη μέτρα.

Η εικόνα της ΕΕ «25» είναι εικόνα γηρασμένης επικράτειας. Κάποιοι όμως γηράσκουν και επιτέλους διδάσκονται. Και άλλοι, όπως εμείς, πορεύονται μηδέν διδασκόμενοι (μόνο το 27% των Ελλήνων είναι κάτω των 25 ετών, δηλαδή χαμός). Αλλά, αν για τους Γαλλογερμανούς η υπογεννητικότητα είναι πρόβλημα ηγεμονίας, για μας είναι υπαρκτικό. Η απειλή αυτοεξαφάνισής μας είναι εφιαλτική, πλην πραγματική. Η συνειδητοποίησή της σε όλα τα επίπεδα ηγεσίας και κοινωνίας είναι σχεδόν μηδενική. Με στοιχεία της Eurostart η Ελλάδα τύποις είναι στο 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, κάπου 100.000 ετήσιες γεννήσεις, όπου τουλάχιστον 20.000 είναι παιδιά μεταναστών. Αρα το στατιστικό 1,3 είναι = 1. Αυτό βεβαίως ισχύει και για τις άλλες χώρες, αλλά στα 63 εκατ. Γάλλων ή στα 82 εκατ. Γερμανών τα μεταναστόπουλα διαχέονται και απορροφούνται. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο για την Ελλάδα των 10 εκατ. Ο Κούντερα είχε σοφά προειδοποιήσει: «Ενα μεγάλο έθνος βλέπει την ύπαρξή του και τη διεθνή του ακτινοβολία αυτόματα εξασφαλισμένη από μόνο τον αριθμό των πολιτών του. Ενα μικρό έθνος (...) πρέπει να την επανεφευρίσκει χωρίς διακοπή».

Η Γαλλία επικαιροποιεί μιαν ουσιαστική στήριξη της γεννητικότητας ευήκοη και στην επισήμανση του Σοβί «το δημογραφικό εκδικείται εκείνους που το αγνοούν».

Ο ανεπτυγμένος κόσμος βλέπει τον κίνδυνο κατάρρευσης του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος καθώς αισθάνεται τη μέγγενη της κατακόρυφης μείωσης γεννήσεων και της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης.

Κοντά στο κοινό με τους άλλους πρόβλημα αποδυνάμωσης του κράτους προνοίας από τη σχέση ενεργού (μειούμενου) προς μη ενεργό (διαρκώς αυξανόμενο) πληθυσμό, εμείς έχουμε το μείζον ζήτημα της εθνικής ασφαλείας. Ποιοι θα φυλάξουν τα βαλλόμενα σύνορά μας;

Επιβάλλεται ένας ευρύτατος συναγερμός με κύρια χαρακτηριστικά:

* Ανάδειξη σε απόλυτη εθνική προτεραιότητα του δημογραφικού.

* Αμεση επικαιροποίηση του Πορίσματος της Βουλής (1992) και σύσταση Διαρκούς Εντεταλμένης Κοινοβουλευτικής Επιτροπής.

* Εξειδικευμένα μέτρα υπέρ των νέων ζευγαριών (κατοικία, επιδότηση παιδιών, παιδικοί σταθμοί, γονικές άδειες), επαληθευόμενα συνεχώς για την αποτελεσματικότητά τους στην πράξη.

Πρόσφατα ο αυστραλός υπουργός Οικονομίας Πίτερ Κοστέλο ανεκοίνωσε σημαντικά, όπως εγράφη, μέτρα για το δημογραφικό. Μεγαλύτερη όμως αίσθηση έκανε η έκκλησή του: «Ενα παιδί για τον πατέρα, ένα για τη μητέρα και ένα για την πατρίδα»!

Είναι ρομαντισμός να την επαναλάβουμε εδώ;

Ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής είναι βουλευτής.

Το ΒΗΜΑ, 04/02/2007 , Σελ.: B60
Κωδικός άρθρου: B14982B603
ID: 283533

Yπέργηρη η Eλλάδα

Yπέργηρη η Eλλάδα

«E»

Των Μ. ΑΔΑΜΙΔΟΥ - Μ. ΨΑΡΑ

Πρωταθλήτρια στην υπογεννητικότητα είναι η Eλλάδα. Σύμφωνα με τον δείκτη γεννήσεων ανά γυναίκα, η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση των γεννήσεων στην Ε.Ε., με αντιστοιχία 1,29 γεννήσεις ανά γυναίκα το 2004. Tο 1975 ο συγκεκριμένος δείκτης ήταν 2,34 και έπεσε στο 2,1 το 1980 και στο 1,4 το 1990. Tα τελευταία χρόνια, η υπογεννητικότητα είναι πιο έντονη στην Aθήνα, στη Θεσσαλία, στα νησιά και στη Στερεά Eλλάδα.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της Eυρώπης, οι οποίες εντόπισαν το πρόβλημα γήρανσης του πληθυσμού εγκαίρως και το αντιμετωπίζουν αποφασιστικά, λαμβάνοντας μέτρα για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, στη χώρα μας κυριαρχούν η πολιτική ατολμία και τα ημίμετρα σε σχέση με τα πολυτεκνικά επιδόματα και το περιβόητο επιδόματα τρίτου παιδιού. Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχουν στην πράξη μέτρα ενίσχυσης της οικογένειας και ενθάρρυνσης των γεννήσεων.

H ιδιότητα του γονιού προφανώς έχει χάσει τη «γοητεία» της στη σημερινή Eυρώπη, αν κρίνει κανείς από τον απογοητευτικό ρυθμό γεννήσεων στις περισσότερες χώρες, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη δημογραφική καταστροφή. Oι πιο δυσοίωνες, αλλά δυστυχώς, ρεαλιστικές προβλέψεις, κάνουν λόγο για μείωση του ευρωπαϊκού πληθυσμού κατά 7 εκατομμύρια μέχρι το 2050, λόγω της μεγάλης υπογεννητικότητας.

Βόμβα στο ασφαλιστικό
Tο αντίκτυπο θα είναι σημαντικό στην ευρωπαϊκή οικονομία και φυσικά, θα προκαλέσει κλυδωνισμούς στο ασφαλιστικό σύστημα, καθώς η αντιστοιχία εξάρτησης των συνταξιούχων με το εργατικό δυναμικό, από ένα προς τέσσερα που είναι σήμερα, αναμένεται να φτάσει το ένα προς δύο το 2050.

O πιεστικός χαρακτήρας του προβλήματος, που επί δεκαετίες έμενε στο περιθώριο και παραπεμπόταν στις... καλένδες, έχει υποχρεώσει πλέον τις ευρωπαϊκές ηγεσίες να αναζητήσουν βιώσιμα μοντέλα ενίσχυσης του θεσμού της οικογένειας. Tο ζήτημα παραμένει εξαιρετικά σύνθετο, καθώς, πέρα από την οικονομική διάσταση, εμπεριέχει και την κοινωνική, πράγμα που σημαίνει ότι ο θεσμός της οικογένειας πρέπει να γίνει και πάλι ελκυστικός για τους νέους ανθρώπους.

Mε εξαίρεση την Iρλανδία -όπου και οι περισσότερες γεννήσεις παρά τα υποτυπώδη οικογενειακά προγράμματα-, δεν είναι τυχαίο ότι στις σκανδιναβικές χώρες και τη Γαλλία, όπου ο ρυθμός γεννήσεων είναι υψηλότερος του ευρωπαϊκού μέσου όρου, τα κίνητρα προς και τους δύο γονείς είναι οικονομικής φύσεως αλλά και κοινωνικής πρόνοιας.

Πρόσφατο άρθρο του βρετανικού «Γκάρνταν» με τίτλο «Πίσω από την υπογεννητικότητα υπάρχει μια κουλτούρα περιφρόνησης για το να είναι κανείς γονιός». Στο άρθρο της, η Mαντλίν Mπούτινγκ αναρωτιόταν πώς είναι δυνατόν σε κοινωνίες τόσο καλά εφοδιασμένες, από υλική και ιατρική άποψη, για να διευκολύνουν τη γέννηση και την ανατροφή των παιδιών, οι άνθρωποι να είναι τόσο απρόθυμοι να χαρούν τη γέννηση ενός μωρού.

EΛΛAΔA
Θα μειωθούμε στα 8 εκατομμύρια το 2030

Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της Eυρώπης, στη χώρα μας κυριαρχούν η πολιτική ατολμία και τα ημίμετρα σε σχέση με τα πολυτεκνικά επιδόματα και το περιβόητο επιδόματα τρίτου παιδιού. Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχουν στην πράξη μέτρα ενίσχυσης της οικογένειας και ενθάρρυνσης των γεννήσεων. Aκόμη και οι άδειες εγκυμοσύνης και λοχείας είναι «άτολμες» στην Eλλάδα. Στον ιδιωτικό τομέα, η έγκυος δικαιούται συνολικά τέσσερις μήνες - δύο πριν από τη γέννηση του παιδιού και δύο μετά και ακόμη έναν χρόνο μειωμένο ωράριο. Tα πράγματα είναι λίγο καλύτερα στον δημόσιο τομέα, όπου η έγκυος μένει σε νόμιμη άδεια για πέντε μήνες, ενώ έχει την επιλογή ανάμεσα στο να μείνει εκτός δουλειάς ακόμη 9 μήνες ή για δύο χρόνια να φεύγει νωρίτερα από την εργασία της. Eρευνες υπολογίζουν ότι το 2030 η χώρα μας θα έχει πληθυσμό 8.000.000 περίπου, ενώ το 2010 θα έχουμε περίπου τους μισούς στρατεύσιμους από αυτούς του 1950.
Γεννήσεις ανά γυναίκα: 1,29

ΓEPMANIA
Τολμηρά μέτρα κατά της υπογεννητικότητας

H Γερμανία έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων στην EE και τη μεγαλύτερη αναλογία άτεκνων γυναικών. Σύμφωνα με τις στατιστικές, το 30% των Γερμανίδων δεν έχει παιδιά. O κυριότερος λόγος που υπάρχει τόσο έντονο πρόβλημα υπογεννητικότητας, είναι ότι το θέμα παρέμενε στο περιθώριο. Πριν από λίγες ημέρες, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε μια δεσμίδα μέτρων, για να καταστήσει τον θεσμό της οικογένειας πιο ελκυστικό και που θα ισχύσουν από το 2007. Kαταρχάς, θα υπάρχει μέριμνα για τους πατεράδες που θέλουν να μείνουν στο σπίτι με τα παιδιά. Kάθε γονιός θα μπορεί να λείψει για έναν χρόνο από τη δουλειά του, λαμβάνοντας το 67% της αμοιβής του. Kαι οι δύο μπορούν να λείψουν συνολικά 14 μήνες συν ένα επίδομα 1.800 ευρώ. H θέση εργασίας τους είναι εγγυημένη για τουλάχιστον 3 χρόνια.

Γεννήσεις ανά γυναίκα: 1,37

BPETANIA
Ελαστικό ωράριο για νέους γονείς

Oι νέες μητέρες δικαιούνται έξι μήνες μετ αποδοχών και άλλους έξι άνευ. Oι νέοι πατεράδες δικαιούνται δύο εβδομάδες άδειας μετ αποδοχών. Oι γονείς παιδιών κάτω των έξι ετών έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν ελαστικό ωράριο εργασίας, και παρότι οι εργοδότες δεν είναι υποχρεωμένοι να συμφωνήσουν, πρέπει να αποδείξουν ότι έλαβαν σοβαρά υπόψη το αίτημα. Tα παιδιά ηλικίας από τριών ή τεσσάρων ετών, πηγαίνουν δωρεάν σε παιδικό σταθμό. Τα νεογέννητα λαμβάνουν ως «μπόνους» περίπου 400 ευρώ σε καταθετικό λογαριασμό, και υπάρχουν σημαντικές φοροελαφρύνσεις.

Γεννήσεις ανά γυναίκα: 1,74

ΓAΛΛIA
Ουσιαστικά πριμ στους τρίτεκνους

H Γαλλία έχει εφαρμόσει διάφορες πολιτικές και έχει αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόγραμμα παιδικής πρόνοιας χρηματοδοτούμενο από το κράτος, στην Eυρώπη. Oι μητέρες δικαιούνται 16 εβδομάδες άδεια λοχείας μετ αποδοχών και 26 εβδομάδες για το τρίτο παιδί. Eπίσης δικαιούνται 26 μήνες γονική άδεια. Πέρυσι, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα δώσει περισσότερα χρήματα στις τρίτεκνες οικογένειες, σε μια προσπάθεια να ενθαρρύνει τις γυναίκες να κάνουν περισσότερα παιδιά. Oι παιδικοί σταθμοί επιδοτούνται από το κράτος και για τα βρέφη υπάρχουν βρεφικοί σταθμοί που μένουν ανοιχτοί όλη την ημέρα. Για τα παιδιά από δύο ετών υπάρχουν προσχολικά προγράμματα, όπου οι γονείς πληρώνουν μια συμμετοχή.

Γεννήσεις ανά γυναίκα: 1,9

ITAΛIA
Χίλια ρ για το 2ο παιδί

H Iταλία αντιμετωπίζει πρόβλημα υπογεννητικότητας εδώ και πολλά χρόνια. Kαταρχάς, οι γυναίκες που κάνουν παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα στον χώρο εργασίας τους, ενώ οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί είναι πολύ ακριβοί και το κόστος αγοράς και ενοικίασης κατοικίας είναι πολύ υψηλό για τα νεαρά ζευγάρια που θέλουν να εκινήσουν οικογένεια. H ιταλική κυβέρνηση παρέχει επίδομα 1.000 ευρώ στα ζευγάρια που κάνουν δεύτερο παιδί.

Γεννήσεις ανά γυναίκα: 1,33

Σουηδία - Νορβηγία
Δεκαοχτώ μήνες άδεια σε κάθε νέο γονέα πληρώνει το κράτος

Oι κυβερνήσεις της Σουηδίας και της Nορβηγίας, με μεγάλη παράδοση στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής, βοηθούν τους γονείς να κρατήσουν ισορροπίες ανάμεσα στην εργασιακή και την οικογενειακή τους ζωή. Oι πολιτικές αυτές αποτελούν τμήμα του αποκαλούμενου «σκανδιναβικού μοντέλου». Στη Σουηδία, κάθε γονιός δικαιούται άδεια 18 μηνών, μετ αποδοχών που καλύπτονται από την κυβέρνηση. Oι παιδικοί σταθμοί είναι επιδοτούμενοι και έχουν ευέλικτα ωράρια. Oι γυναίκες με παιδιά προσχολικής ηλικίας δικαιούνται μειωμένο ωράριο. Στη Nορβηγία, οι μητέρες δικαιούνται 12 μήνες άδεια με το 80% των αποδοχών τους ή 10 μήνες με πλήρη αμοιβή. Oι πατεράδες έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα, ενώ 4 εβδομάδες άδειας είναι υποχρεωτική γι αυτούς και δεν μεταφέρονται στη μητέρα. Oι αμοιβές χρηματοδοτούνται μέσω της φορολογίας, για να μην επιβαρύνονται οι εργοδότες. Η ιδιότητα του γονιού είναι πλήρως αποδεκτή από τους εργοδότες και είναι πολύ συχνό φαινόμενο να σταματούν συσκέψεις επειδή κάποιος πρέπει να μιλήσει με το παιδί του στο τηλέφωνο. Η οικογενειακή πολιτική των σκανδιναβικών χωρών, ενθαρρύνει παράλληλα ενεργά την ισότητα των φύλων.

Γεννήσεις ανά γυναίκα: Nορβηγία: 1,81, Σουηδία: 1,75

Oι 12 «πληγές» της ελληνικής οικονομίας

Oι 12 «πληγές» της ελληνικής οικονομίας

«E» 30/1

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Kώστας Tσαχάκης

Δώδεκα «παγίδες» απειλούν την ελληνική οικονομία.H μεγαλύτερη αφορά στο οξύ δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο επιβαρύνει υπέρμετρα το ασφαλιστικό σύστημα.

H πληθυσμιακή ομάδα άνω των 65 ετών αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο και αντίθετα μειώνεται ο ενεργός πληθυσμός γεγονός που... ναρκοθετεί την επίλυση του Aσφαλιστικού.

Στα σημαντικότερα προβλήματα της οικονομίας επικεντρώνει την προσοχή του το υπουργείο Oικονομίας σε ειδική ανάλυση που περιέχεται στο Eθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Aναφοράς 2007-2013, το οποίο κατατέθηκε στην Eυρωπαϊκή Eπιτροπή.

Πρόκειται ουσιαστικά για τον «στρατηγικό σχεδιασμό» του Δ KΠΣ και σε αυτόν γίνεται αναφορά σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Πιο αναλυτικά, στην ανάλυση του υπουργείου περιγράφονται οι ακόλουθες «παγίδες»:

Tο φαινόμενο της υπογονιμότητας οδηγεί σε συρρίκνωση του πληθυσμού. Σύμφωνα με τις δημογραφικές προβολές της Eθνικής Στατιστικής Yπηρεσίας, μέχρι το 2050 ο συνολικός πληθυσμός θα μειωθεί στα 10,78 εκατομμύρια, από 11,08 το 2005.

Tα παιδιά ηλικίας έως 15 ετών θα μειωθούν κατά 18% σε 1,3 εκατ. (από 1,59 πρόπερσι) και ο ενεργός πληθυσμός -ηλικίες από 16 έως και 64 ετών- κατά 18,7% σε 6 εκατομμύρια (από 7,48 εκατ.).

Aντίθετα, οι ηλικίας άνω των 65 ετών θα αυξηθούν κατά 70% περίπου και το 2050 θα προσεγγίσουν τα 3,4 εκατομμύρια (από 2 εκατ. το 2005).

Mε τα δεδομένα αυτά αναμένεται μεγάλη αύξηση των δαπανών για συντάξεις, η οποία θα ασκήσει υπέρμετρη πίεση στα δημόσια οικονομικά.

  • O ανταγωνισμός από γειτονικές χώρες που προσφέρουν χαμηλό κόστος εργασίας.
  • H «φυγή» εγχώριων κεφαλαίων σε άλλες χώρες λόγω των δυσκολιών στην ανάπτυξη επενδύσεων στην Eλλάδα.
  • H δυναμική είσοδος νέων ανταγωνιστών στον χώρο του τουρισμού.
  • H αυξανόμενη «διαρροή» επιστημονικού δυναμικού υψηλού επιπέδου στο εξωτερικό.
  • H διεύρυνση του ψηφιακού χάσματος με χώρες οι οποίες παρουσιάζουν ραγδαία ανάπτυξη στον συγκεκριμένο τομέα.
  • Δημιουργία θυλάκων ανεργίας από τη συρρίκνωση του αγροτικού τομέα εξαιτίας των ρυθμίσεων της KAΠ.
  • H παράνομη μετανάστευση που δημιουργεί σοβαρές δυσλειτουργίες στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.
  • H εμφάνιση κινδύνων υγείας που δεν γνωρίζουν σύνορα (π.χ. SARS).
  • H εντεινόμενη εξάρτηση των τοπικών οικονομιών από τον τουρισμό, ο οποίος είναι δραστηριότητα ευάλωτη σε εξωγενείς παράγοντες.
  • H καθυστέρηση στην υλοποίηση ενεργειακών συμφωνιών και στην υιοθέτηση πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο.
  • Πολύπλοκο σύστημα έγκρισης, χρηματοδότησης και ωρίμανσης των δημόσιων έργων (π.χ. πολλές αδειοδοτήσεις).

To δημογραφικό επηρεάζει καθοριστικά το Ασφαλιστικό

Tο δημογραφικό επηρεάζει καθοριστικά το Ασφαλιστικό και παρά την ενίσχυση που δέχτηκε η χώρα με πληθυσμό στην ενεργό ηλικία λόγω της μετανάστευσης των οικονομικών προσφύγων. Μεταξύ 1991 και 2001 (δύο απογραφές) ο πληθυσμός στις ηλικίες άνω των 65 ετών αυξήθηκε κατά 30,3%, ενώ στις παραγωγικές ηλικιές (15-64 ετών) μόλις κατά 8,6%. Επίσης μειώθηκε ο πληθυσμός των παιδιών (έως 14 ετών ) κατά 15,7%.

Με ανακοινώσεις το ανακινούν οι επίτροποι

Ελλείψει αρμοδιότητος, Αλμούνια και Σπίντλα επισείουν δημογραφική γήρανση και δημοσιονομική επιβάρυνση

Με ανακοινώσεις το ανακινούν οι επίτροποι

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ

Στις αρχές και στα τέλη κάθε έτους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέτει επί τάπητος εδώ και μία 5ετία τις επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στα δημόσια οικονομικά των κρατών της Ε.Ε., με χρονικό ορίζοντα το 2050.

Μέτρα για το Ασφαλιστικό ζήτησε για μία ακόμη φορά χθες ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Χοακίν Αλμούνια, επισείοντας τον κίνδυνο της «δημογραφικής βόμβας»

Οι θέσεις της Κομισιόν για το σοβαρό αυτό θέμα, για το οποίο, όμως, αρμόδια είναι τα κράτη-μέλη, αναπτύχθηκαν και χθες, με τη διαφορά ότι εκτός από τον αρμόδιο για τις οικονομικές υποθέσεις επίτροπο Χοακίν Αλμούνια, κινητοποιήθηκε αυτή τη φορά και ο Τσέχος συνάδελφός του Βλαντιμίρ Σπίντλα (απασχόληση), ο οποίος έθεσε το δημογραφικό πρόβλημα στην Ε.Ε.
Ετσι, υιοθετήθηκαν 2 ανακοινώσεις, οι οποίες αφορούν «τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών στην Ε.Ε.» και «το δημογραφικό μέλλον της Ευρώπης». Και για τα δύο η Επιτροπή κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Κάτω από 450 εκατ. κάτοικοι
Με βάση τα κοινοτικά στοιχεία, ο πληθυσμός της Ευρώπης των «25» αναμένεται να μειωθεί από 459,5 εκατ. κατοίκους το 2005, σε 449,8 εκατ. το 2050. Οι λόγοι; Πολύ μικρή αύξηση της γεννητικότητας (από 1,5 παιδιά ανά γυναίκα το 2004 σε 1,6 παιδιά το 2050) και σημαντική αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Αντίβαρο θα παίξει η αύξηση των οικονομικών μεταναστών, οι οποίοι υπολογίζεται ότι θα ανέλθουν σε 40 εκατ. το 2050.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι αν σήμερα αντιστοιχούν σε κάθε συνταξιούχο 4 εργαζόμενοι, το 2050 θα αντιστοιχούν 2 εργαζόμενοι. Στην Ελλάδα θα αντιστοιχούν λιγότεροι από 2 εργαζόμενοι...
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, η γεννητικότητα στη χώρα μας θα αυξηθεί μόνο σε 1,5 παιδιά ανά γυναίκα (2004: 1,3 παιδιά) και το προσδόκιμο ζωής θα αυξηθεί σε 80,3 χρόνια για τους άνδρες (2004: 76,4) και 85,1 χρόνια για τις γυναίκες (2004: 81,4). Αποτέλεσμα: Ο πληθυσμός της χώρας θα μειωθεί από 11,1 εκατ. κατοίκους το 2005 σε 10,6 εκατομμύρια το 2050. Από την άλλη πλευρά, ο αριθμός των οικονομικών μεταναστών θα αυξηθεί και θα φτάσει τα 1,8 εκατ. άτομα.
Στον υψηλό κίνδυνο η Ελλάδα
Για την Επιτροπή, λοιπόν, η Ελλάδα περιλαμβάνεται στον κατάλογο των 6 χωρών «υψηλού κινδύνου». Οι άλλες 5 είναι: Τσεχία, Κύπρος, Ουγγαρία, Πορτογαλία και Σλοβενία
. Ο κατάλογος χωρών «μέσου κινδύνου» περιλαμβάνει: Βέλγιο, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Σλοβακία και Βρετανία. Οι χώρες «χαμηλού κινδύνου» είναι οι: Δανία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ολλανδία, Αυστρία, Πολωνία, Φινλανδία και Σουηδία.
Για την Ελλάδα, προβλέπεται αύξηση ύψους 10,3% του ΑΕΠ των δαπανών για τις συντάξεις κατά την περίοδο 2004-2050. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη των «15» και το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη των «25» μετά την Κύπρο (12,9%). Στον τομέα της υγείας, προβλέπεται για τη χώρα μας ότι η γήρανση του πληθυσμού θα έχει επιπτώσεις την αύξηση των δαπανών στο επίπεδο του 1,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2050.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ανέλθει στο επίπεδο του 255,5% του ΑΕΠ το 2050, εάν δεν γίνουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Στην Ευρώπη των «25» θα ανέλθει στο 200%...
Κατά τον Βλαντιμίρ Σπίντλα, υπάρχουν 5 τρόποι για την εξουδετέρωση της «δημογραφικής ωρολογιακής βόμβας»:
Τεκνοποίηση και ανταγωνιστικότητα
**Υποστήριξη για τον συνδυασμό επαγγελματικής, οικογενειακής και ιδιωτικής ζωής έτσι ώστε τα άτομα που μπορούν να γίνουν γονείς να μπορούν να αποκτήσουν όσα παιδιά επιθυμούν.
**Βελτίωση των ευκαιριών απασχόλησης για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
**Αύξηση του δυναμικού, της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικής ικανότητας μέσω της εκτίμησης της συνεισφοράς τόσο των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας όσο και των νεότερων.
**Αξιοποίηση των θετικών συνεπειών της μετανάστευσης για την αγορά εργασίας.
**Εξασφάλιση βιώσιμων δημόσιων οικονομικών για να υποστηριχθεί η διασφάλιση μακροπρόθεσμης κοινωνικής προστασίας.

Χώρα γερόντων;

Χώρα γερόντων;

ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ επικίνδυνα, χρόνο με τον χρόνο, ο ενεργός ελληνικός πληθυσμός και η Ελλάδα, αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός, θα είναι στα μέσα του αιώνα ένα απέραντο γηροκομείο, μια χώρα γερόντων. Οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές για την κοινωνία, διότι θα βρεθεί αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα και αδιέξοδα.
Η ΑΥΞΗΣΗ του μέσου όρου προσδοκώμενης ζωής είναι ένα αγαθό. Θα έπρεπε, όμως, για να διατηρηθεί η κοινωνική ισορροπία, να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, που επιδεινώνεται. Προπολεμικά οι γεννήσεις έφταναν τις 200.000 τον χρόνο, το 1980 έπεσαν στις 148.000 και το 2004 περίπου στις 100.000.
ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΚΕΛΟ της «Ε», που έχει θέμα το δημογραφικό πρόβλημα, ο καθηγητής Μανώλης Δρεττάκης παραθέτει αναλυτικά στοιχεία και επισημαίνει ότι οι γεννήσεις θα ήταν λιγότερες αν δεν φιλοξενούσαμε στη χώρα μετανάστες. Οι αλλοδαπές μητέρες κάλυψαν το 16% των γεννήσεων το 2004, ενώ οι γεννήσεις από Ελληνίδες ήταν περίπου 55.000 λιγότερες από εκείνες του 1980.
ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ, άλλωστε, ότι ολόκληρα χωριά έχουν ερημώσει από ενεργό πληθυσμό, έχουν μείνει μόνο μερικοί γέροντες, παιδικές φωνές δεν ακούγονται και σχολεία κλείνουν διότι δεν έχουν μαθητές. Σε άλλα χωριά οι αλλοδαποί μαθητές κράτησαν ανοιχτά τα σχολεία.
Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ διαπίστωση είναι ότι με την υπογεννητικότητα λείπουν από τη χώρα 55.000 παιδιά, σε σχέση, τουλάχιστον, με το 1980. Αυτό καθαυτό το γεγονός έχει άμεση συνέπεια, πέραν όλων των άλλων, και τη μείωση της απασχόλησης, δηλαδή την αύξηση της ανεργίας. Ακολουθεί, βεβαίως, η επιδείνωση του Ασφαλιστικού και πολλά άλλα. Ενός κακού μύρια έπονται.
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ μια κάποια λύση και για την Ελλάδα και για την υπόλοιπη Ευρώπη, που επίσης βρίσκεται σε πορεία γήρανσης του πληθυσμού της. Δεν είναι, όμως, η λύση.
ΜΠΟΡΕΙ, άραγε, να φανταστεί η πολιτική ηγεσία του τόπου πώς θα είναι η Ελλάδα αν ξαφνικά φύγουν οι μετανάστες και επιστρέψουν στις πατρίδες τους; Το σενάριο είναι εφιαλτικό. Δεν θα καταρρεύσει μόνον η ελληνική γεωργία, αλλά και άλλοι τομείς της οικονομίας, όπως και οι κοινωνικές υπηρεσίες, που στηρίζονται στους αλλοδαπούς.
ΟΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ πολιτικές δεν είναι μόνον κοντόφθαλμες, αλλά και αντικοινωνικές. Η εφαρμογή τους επιδεινώνει όλα τα κοινωνικά προβλήματα. Η Ευρωπαϊκή Ενωση ασχολείται με το Ασφαλιστικό ζητώντας περικοπές στις συντάξεις και αύξηση του ορίου ηλικίας για την έξοδο στη σύνταξη.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ το μέγα πρόβλημα λογιστικά και μόνο. Ασχολείται με το Ασφαλιστικό, που είναι το σύμπτωμα και όχι με την ασθένεια, που είναι το δημογραφικό πρόβλημα. Εκεί οδηγούν το έλλειμμα δημοκρατίας και η παράδοση της εξουσίας των αποφάσεων στους στυγνούς τεχνοκράτες.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας το 2004 στο 1,29

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ*

Από το 1950 και μετά οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες γνωρίζουν το φαινόμενο της υπογεννητικότητας και την παράλληλη αύξηση της γήρανσης του πληθυσμού. Το λεγόμενο δημογραφικό πρόβλημα παίρνει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις και οι περισσότερες κυβερνήσεις αναγκάζονται να προτείνουν μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου (οικογενειακά επιδόματα, στήριξη πολύτεκνων οικογενειών, γονικές άδειες κ.λπ.).
Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση. Παρουσιάζει μάλιστα τη χαμηλότερη γονιμότητα σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές και τις γειτονικές βαλκανικές χώρες. Το 1981 το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στη χώρα μας ήταν κάτω από το 2,1 το οποίο θεωρείται το ελάχιστο όριο για την αντικατάσταση των γενεών. Το 1997 η γονιμότητα φτάνει στα 1,32 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας και το 2004 στο 1,29.
Η υπογεννητικότητα είναι αναμφίβολα ένα σύνθετο φαινόμενο, που αντανακλά τις μεγάλες αλλαγές που έχουν επέλθει στη δομή και τη σύνθεση της παραδοσιακής οικογένειας (νέες μορφές συμβίωσης, μείωση γάμων, αύξηση διαζυγίων, μονογονεϊκές οικογένειες κ.ά.), αλλά και τις γενικότερες αλλαγές των σύγχρονων κοινωνιών στο επίπεδο των σχέσεων και της κουλτούρας. Οι μεταμορφώσεις της εργασίας παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη μείωση του αριθμού των γεννήσεων. Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, η αβεβαιότητα για το μέλλον της εργασίας τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες, τα ευέλικτα ωράρια, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, η αδυναμία (ή η άρνηση) του κράτους να ενδυναμώσει τα υποστηρικτικά δίκτυα, η ανεπάρκεια υπηρεσιών φροντίδας για το παιδί, οι ελλείψεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και η παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής και εκπαίδευσης αποτελούν παράγοντες που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη μείωση των γεννήσεων. Συγχρόνως, ας μην ξεχνάμε ότι η απόκτηση παιδιών δεν είναι πια καταναγκασμός που επιβάλλεται από τους παραδοσιακούς ρόλους της γυναίκας - μητέρας και του άνδρα - πατέρα. Τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα της εποχής μας συνδέουν την απόκτηση παιδιών με την επιθυμία και το δικαίωμα στην επιλογή. Επιπλέον, το παιδί αποτελεί σήμερα αξία. Οι γονείς ονειρεύονται και επιδιώκουν να του προσφέρουν ποιότητα ζωής έχοντας μεγαλύτερη επίγνωση των δεσμεύσεών τους, παρά τις όποιες εξαιρέσεις. Συγχρόνως, οι γυναίκες επιθυμούν μεγαλύτερη συμμετοχή του άνδρα στις οικογενειακές υποχρεώσεις, πιο ισότιμες σχέσεις, ενώ πολλοί άνδρες αντιλαμβάνονται τη σχέση με τα παιδιά με τρόπο πιο ευαίσθητο και συναισθηματικό. Δεν είναι τυχαίο που μιλάμε πια για μια νέα ισορροπία ανάμεσα στην οικογενειακή, την επαγγελματική και την προσωπική ζωή. Μια ισορροπία που δεν απεμπολεί το δικαίωμα των γονέων να έχουν επιθυμίες, το δικό τους χρόνο και τις δικές τους προσδοκίες. Η αύξηση των γεννήσεων μπορεί επομένως να είναι ζητούμενο για πολλές σύγχρονες κοινωνίες. Αυτό απαιτεί σαφώς κοινωνικές πολιτικές στήριξης της οικογένειας. Ωστόσο, οι πολιτικές αυτές δεν θα μπορούσαν να τελεσφορήσουν παραβλέποντας τις πολιτισμικές αλλαγές και κυρίως το δικαίωμα γυναικών και ανδρών να επιλέγουν ελεύθερα τη μορφή συμβίωσης που τους εκφράζει.
* Αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Αρχισε η σταδιακή μείωση του πληθυσμού

Οι πληθυσμιακές εξελίξεις στον ελληνικό χώρο είναι άμεσα συνυφασμένες με την ανάπτυξη της Ελλάδας

Αρχισε η σταδιακή μείωση του πληθυσμού

Του ΚΩΣΤΗ ΚΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ*

Η πληθυσμιακή εξέλιξη της νεότερης Ελλάδας δείχνει καθαρά μια εξέλιξη από υψηλούς σε χαμηλούς δείκτες γεννήσεων και θανάτων, καθώς και μια δημογραφική σταθερότητα τα τελευταία χρόνια.

Γεννητικότητα - γονιμότητα: Μετά το 1981, παρατηρείται μια σταδιακή μείωση της γεννητικότητας - γονιμότητας του πληθυσμού με ρυθμό που δεν έχει ξανασημειωθεί, όχι μόνο στον ελληνικό χώρο, αλλά και στο σύνολο των αναπτυγμένων χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο. Ενώ οι γεννήσεις παρέμειναν σχεδόν σταθερές σε απόλυτους αριθμούς σε όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου (περίπου 148 χιλιάδες το χρόνο, όσες ήταν και το 1980), μετά το 1980 άρχισαν να μειώνονται, φθάνοντας το 2001 στις 102 χιλιάδες, μια μείωση που φθάνει το 32% κατά τη διάρκεια 20 μόνο ετών (πίνακας 1).
Το μέγεθος των αλλαγών στη γονιμότητα του πληθυσμού της χώρας μας γίνεται πιο παραστατικά αντιληπτό μέσα από δύο συγκριτικούς δείκτες. Ο πρώτος, γνωστός και ως συντελεστής γεννητικότητας (αριθμός γεννήσεων επί 1.000 κατοίκων), δείχνει ότι οι γεννήσεις μεταπολεμικά μειώθηκαν περισσότερο από 50% (πίνακας 1). Ο δεύτερος και σπουδαιότερος είναι ο συντελεστής γονιμότητας, ο οποίος αναφέρεται στο μέσο όρο των παιδιών που γεννιούνται από γυναίκες που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία και ο οποίος, από 2,1 που ήταν το 1980 (ίσος με την οριακή τιμή για την αντικατάσταση των γενεών), μειώθηκε στο 1,3 το 2000.
Θνησιμότητα - γήρανση: Από την άλλη μεριά, οι θάνατοι αυξήθηκαν σταδιακά σε όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, φθάνοντας τις 102 χιλιάδες το 2001, από 53 χιλιάδες που ήταν το 1951 (πίνακας 5).
Εκείνο όμως που είναι σημαντικότερο είναι ότι η αύξηση των θανάτων δεν προήλθε από την αύξηση της νοσηρότητας του πληθυσμού, αλλά είναι αποτέλεσμα της γήρανσής του. Δηλαδή σημειώθηκε αύξηση, σχεδόν τριπλασιασμός, του ποσοστού των ηλικιωμένων ατόμων άνω των 65 ετών (γήρανση), (από 6,7% το 1951 σε 12,7% το 1981 και 16,7% το 2001 και το οποίο προβλέπεται να φθάσει το 18% γύρω στο 2010) και οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μείωση -σχεδόν υποδιπλασιασμό- της νεανικότητας του πληθυσμού (ποσοστό νέων κάτω των 14 ετών από 28,8% το 1951 σε 15,2% το 2001) και όχι τόσο στην αύξηση της προσδοκώμενης ζωής, με αποτέλεσμα, ενώ το 1950 οι νέοι ήταν υπερτετραπλάσιοι των ηλικιωμένων, σήμερα είναι σχεδόν 10% λιγότεροι.
Μετανάστευση: Διάφορες πηγές δείχνουν ότι η μετανάστευση για τη δεκαετία 1951-60 παρουσιάζει ένα έλλειμμα 208 χιλιάδων, στη δεκαετία 1961-70 υπάρχει ένα έλλειμμα περίπου 460 χιλιάδων ατόμων, τη δεκαετία 1971-1980 διαδέχεται ένα πλεόνασμα 330.000 παλιννοστούντων, τη δεκαετία 1981-90 η θετική μετανάστευση ανέρχεται σε περίπου 250 χιλιάδες άτομα, ενώ για την περίοδο 1991-2000 το πλεόνασμα ανέρχεται σε 680 χιλιάδες άτομα (πίνακας 8).
Φυσική κίνηση: Αυτό που έχει τελικά σημασία, όμως, είναι η φυσική αύξηση του πληθυσμού. Πραγματικά, τα στοιχεία για τη φυσική κίνηση (υπεροχή γεννήσεων έναντι των θανάτων) ακολουθεί μια συνεχή πτωτική πορεία (πίνακας 12). Τα αποτελέσματα της τελευταίας δεκαετίας όμως είναι μάλλον παραπλανητικά, αφού η μεταβολή είναι αποκλειστικά αποτελέσματα της φυσικής κίνησης των αλλοδαπών (πίνακας 13).
Με βάση τα παραπάνω, εκτιμάται ότι ήδη άρχισε μια σταδιακή μείωση του ελληνικού πληθυσμού, η οποία θα προέλθει κυρίως από την ελάττωση της νεανικότητας και την αντίστοιχη αύξηση που θα σημειώσει η γήρανση. Επιπλέον, το πληθυσμιακό δυναμικό των παραγωγικών κλιμακίων των ηλικιών πιστεύεται ότι θα αρχίσει και αυτό να μειώνεται. Ηδη σημειώνεται μια σοβαρή αλλαγή στο συντελεστή αντικατάστασης (πλήθος ατόμων ηλικίας 60-64 ετών προς το πλήθος ατόμων ηλικίας 10-14 ετών), που είναι μεγαλύτερος της μονάδας, ενώ η αναλογία ηλικιωμένων προς ενεργό πληθυσμό έχει αυξηθεί μεταπολεμικά από 10,4 σε 25,4, δηλαδή κατά 144%.
Με βάση τα τελευταία αποτελέσματα για τη θνησιμότητα και γονιμότητα και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μελέτη του ΕΜΠ προέβλεψε για το 2050 μ.Χ. και με βάση τον αναμενόμενο συντελεστή γονιμότητας (σ.γ.) τα εξής:
ΣΕΝΑΡΙΟ Α (σ.γ.: 2,1)=10.000.000 άτομα
ΣΕΝΑΡΙΟ Β (σ.γ.: 1,66)=7.600.000 άτομα
ΣΕΝΑΡΙΟ Γ (σ.γ.: 1,4)=7.200.000 άτομα
Οι εκτιμήσεις αυτές δεν απέχουν σημαντικά από τις προβλέψεις του World Almanac (1998), που θεωρεί ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050 θα είναι 8.100.000 άτομα.
Επιπτώσεις πληθυσμιακών εξελίξεων: Κανείς πλέον δεν αμφισβητεί τον παραλληλισμό των δημογραφικών με τις υπόλοιπες (οικονομικές, κοινωνικές, πολεοδομικές) εξελίξεις. Σαν αποτέλεσμα, οι πληθυσμιακές εξελίξεις στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας επιδρούν και θα συνεχίσουν να επιδρούν στη διαδικασία αστικοποίησης και στη δημιουργία περιφερειακών ανισοτήτων, να διαμορφώνουν την αστική δομή της πρωτεύουσας και τις ενδοαστικές διαφοροποιήσεις των μεγάλων πόλεων και να καθορίζουν τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις στη χώρα. Με άλλα λόγια, οι πληθυσμιακές εξελίξεις στον ελληνικό χώρο είναι άμεσα συνυφασμένες με την ανάπτυξη της Ελλάδας.

* Καθηγητής ΕΜΠ και γενικός γραμματέας του Ιδρύματος για την Αντιμετώπιση του Δημογραφικού

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Το έχουμε ρίξει στην καλοπέραση

Το έχουμε ρίξει στην καλοπέραση

«Οι Ελληνίδες σταμάτησαν να γεννούν παιδιά, όχι μόνο λόγω οικονομικών προβλημάτων. Οι Ελληνες το έχουμε ρίξει στην καλοπέραση, γιατί τα παιδιά έχουν φασαρία και θυσίες. Ποτέ, όμως, η ησυχία των νεκροταφείων δεν είναι καλύτερη από τις φωνές, την γκρίνια ή τα γέλια των παιδιών».


Αυτά υποστηρίζει ο πρόεδρος της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος και πατέρας ο ίδιος πέντε παιδιών, Βασίλης Θεοτοκάτος, αναφερόμενος στην υπογεννητικότητα που πλήττει τη χώρα μας. Από την άλλη, όμως, παραδέχεται ότι η Πολιτεία δεν έχει θεσμοθετήσει κανένα κίνητρο, ώστε οι μητέρες που θέλουν περισσότερα παιδιά να είναι σε θέση να τα αποκτήσουν. Επίσης, δεν έχει καταστήσει ελκυστική την εικόνα της πολύτεκνης οικογένειας ώστε να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση.
«Ακόμα και η "ελίτ" της ελληνικής κοινωνίας δεν παίζει πια το ρόλο της. Κάποτε έδινε το παράδειγμα και κάθε "σημαντική" οικογένεια είχε 6-7 παιδιά. Σήμερα, ακολουθεί την "πεπατημένη" και μένει στο ένα παιδί», επισημαίνει ο κ. Θεοτοκάτος, «Οπως είναι η κατάσταση τώρα, είναι απολύτως βέβαιο ότι μετά από 20-25 χρόνια θα έχουν αλλοιωθεί τα πάντα στη χώρα μας». Προσθέτει ο πρόεδρος της ΑΣΠΕ.
Η Ανώτατη Συνομοσπονδία έχει ήδη προτείνει δύο βασικά μέτρα στην Πολιτεία για να αντιμετωπιστεί η γήρανση της Ελλάδας. Το πρώτο αφορά τα νέα ζευγάρια, στα οποία προτείνεται να χορηγείται ένα δάνειο στο ύψος της αγοραζόμενης ή ανεγειρόμενης κατοικίας, κάτω από προϋποθέσεις. Οταν, δηλαδή, το νέο ζευγάρι θα αποκτήσει το δεύτερο παιδί, να του χαρίσουν το 1/3 των τόκων του δανείου, ενώ με το τρίτο παιδί να του χαρίζονται οι τόκοι και με το τέταρτο το κεφάλαιο.
Αντίστοιχα, η μητέρα, η οποία θα αποκτά τέταρτο παιδί και δεν θα επιθυμεί να εργάζεται πια, θα μπορούσε να έχει ένα μηνιαίο μισθό ύψους 750 ευρώ, χωρίς να δικαιούται να στέλνει τα παιδιά της σε παιδικούς σταθμούς ή να εργάζεται».

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Το έλλειμμα παιδιών, το μεγαλύτερο της χώρας

Η πρώτη και σοβαρή επίπτωση που έχει ήδη το τεράστιο έλλειμμα παιδιών από Ελληνίδες μητέρες είναι η κατακόρυφη μείωση των μαθητών με Ελληνες γονείς

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Στη μέχρι σήμερα αρθρογραφία μας για το δημογραφικό πρόβλημα -παρ' όλο ότι γνωρίζαμε εδώ και αρκετά χρόνια ότι ένας σημαντικός αριθμός γεννήσεων στη χώρα μας ήταν από αλλοδαπές μητέρες (βλέπε σχετικά το άρθρο μας στην «Ελευθεροτυπία» της 24.8.1999 στο οποίο παραθέσαμε στοιχεία από μια δική μας έρευνα το έτος εκείνο)- επειδή δεν υπήρχαν επίσημα στοιχεία γεννήσεων κατά υπηκοότητα της μητέρας, εξετάζαμε το σύνολο των γεννήσεων τα τελευταία χρόνια σε σχέση με το σύνολό τους το έτος 1980, δηλαδή το έτος πριν από την έναρξη της κατακόρυφης πτώσης τους (από 148.000 το 1980 κατολίσθησαν γύρω στις 100.000 τον χρόνο από το 1990 και μετά).
Σε πρόσφατα άρθρα μας -με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδας (ΕΣΥΕ)- εξετάσαμε τις γεννήσεις στο Σύνολο Χώρας κατά υπηκοότητα της μητέρας και τους θάνατους κατά υπηκοότητα του θανόντος στη χώρα μας τα έτη 2004 και 2005 (τα πρώτα για τα οποία υπάρχουν τέτοια στοιχεία) και διαπιστώσαμε ότι από τις 105.655 γεννήσεις το 2004, οι 16.852 ή το 16,0% ήταν από αλλοδαπές μητέρες. Οι θάνατοι αλλοδαπών ήταν λίγοι. Εξαιτίας των διαφορών αυτών, το 2004 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις των Ελλήνων κατά 14.632 το 2004, ενώ αντίθετα οι γεννήσεις ξεπέρασαν τους θανάτους των αλλοδαπών κατά 15.345 το 2004.
Το 2004, όπως και το 1980, ήταν ένα δίσεκτο έτος. Κατά συνέπεια τα στοιχεία για τις γεννήσεις των δύο αυτών ετών είναι συγκρίσιμα. Με βάση τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για τις γεννήσεις κατά υπηκοότητα το 2004 εξετάζουμε στο άρθρο αυτό την έκταση της μείωσης των γεννήσεων από Ελληνίδες μητέρες σε σχέση με το έτος 1980 στις 13 περιφέρειες και στο Σύνολο Χώρας.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για τις γεννήσεις κατά υπηκοότητα της μητέρας το έτος 1980, κάναμε μια εκτίμησή τους εφαρμόζοντας στον πληθυσμό των αλλοδαπών που βρέθηκε στην απογραφή του 1981 (180.595) τους συντελεστές ανά 1.000 κατοίκους που προκύπτουν από τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για τις γεννήσεις κατά υπηκοότητα του 2004 σε σχέση με τον πληθυσμό των αλλοδαπών που βρέθηκε στη χώρα στην απογραφή του 2001 (796.713). Οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες προκύπτουν από αφαίρεση των γεννήσεων από αλλοδαπές μητέρες από το σύνολο των γεννήσεων των ετών 1980 και 2004.
Στην πρώτη στήλη του Πίνακα 1 δίνονται οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες στις 13 περιφέρειες και στο Σύνολο Χώρας το έτος 1980 και στη δεύτερη στήλη στο έτος 2004. Στην 3η στήλη δίνεται η διαφορά των γεννήσεων και στην τέταρτη στήλη η ποσοστιαία μείωση των γεννήσεων το 2004 σε σχέση με το 1980.
Από την τελευταία γραμμή της τρίτης στήλης του Πίνακα 1 φαίνεται ότι οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες το 2004 ήταν πάνω από 55.000 λιγότερες απ' ό,τι το 1980. Αυτό είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ετήσιο έλλειμμα της χώρας, πολύ πιο σημαντικό από το δημόσιο έλλειμμα, το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών, τα ελλείμματα των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών κ.λπ. Οι πολλές και σοβαρές επιπτώσεις του ελλείμματος αυτού είναι ήδη εμφανείς και οδυνηρές για τον τόπο και, αν η κατάσταση αφεθεί στην τύχη της, προβλέπεται να γίνουν οδυνηρότερες στο άμεσο και στο απώτερο μέλλον (βλέπε, σχετικά, στη συνέχεια).
Από την τελευταία στήλη του Πίνακα 1 φαίνεται ότι η ποσοστιαία μείωση των γεννήσεων στο Σύνολο Χώρας πλησιάζει το 40%. Το ποσοστό, όμως, μείωσης των γεννήσεων παρουσιάζει μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις περιφέρειες. Πιο συγκεκριμένα από την τελευταία στήλη του Πίνακα φαίνεται πως σε ό,τι αφορά το ποσοστό αυτό:
*Την πρώτη θέση (με τη μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων) κατέχει η περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας και ακολουθεί η Ηπειρος, και
*Την τελευταία θέση (με τη μικρότερη μείωση γεννήσεων) κατέχουν το Νότιο Αιγαίο και η Κρήτη.
Ενας από τους λόγους στους οποίους οφείλεται η μικρότερη μείωση των γεννήσεων στο Νότιο Αιγαίο και στην Κρήτη είναι η μεγάλη τουριστική τους ανάπτυξη, εξαιτίας της οποίας υπάρχουν ευκαιρίες απασχόλησης, γεγονός το οποίο επιτρέπει στα νέα ζευγάρια που ζουν ή εγκαθίστανται σ' αυτές να εργάζονται και να κάνουν παιδιά.
Η πρώτη και σοβαρή επίπτωση που έχει ήδη το τεράστιο έλλειμμα παιδιών από Ελληνίδες μητέρες είναι η κατακόρυφη μείωση των μαθητών με Ελληνες γονείς. Η μείωση αυτή φαίνεται ανάγλυφα αν συγκρίνουμε τον μαθητικό πληθυσμό με Ελληνες γονείς στην πρωτοβάθμια (δημοτικά σχολεία) και δευτεροβάθμια (γυμνάσια, λύκεια και τεχνική και επαγγελματική) εκπαίδευση στο σχολικό έτος 2004/05 με το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού το σχολικό έτος 1980/81, έτος στο οποίο ο αριθμός των μαθητών με αλλοδαπούς γονείς ήταν αμελητέος. Η σύγκριση αυτή γίνεται στον Πίνακα 2, οι στήλες του οποίου είναι αντίστοιχες του Πίνακα 1.
Από την τελευταία γραμμή του Πίνακα 2 φαίνεται ότι το έλλειμμα παιδιών από Ελληνίδες μητέρες είχε ως άμεση επίπτωση τη μείωση κατά 435.000 (!) των μαθητών με Ελληνες γονείς στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Η περίπτωση αυτή έχει ήδη αποτυπωθεί στα δημοτικά και σε πολύ σημαντικό βαθμό στα γυμνάσια. Στα λύκεια δεν υπάρχει μείωση των μαθητών διότι ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός αποφοίτων γυμνασίου συνεχίζει την εκπαίδευσή του στα λύκεια (όχι, όμως, και στα ΤΕΕ, στα οποία υπάρχει μείωση των μαθητών).
Η μείωση των γεννήσεων έχει επιπτώσεις και στο εργατικό δυναμικό της χώρας. Το γεγονός ότι το δυναμικό αυτό δεν μειώνεται οφείλεται στη μεγάλη αύξηση των μεταναστών, οι οποίοι εισήλθαν στη χώρα μας μαζικά τη δεκαετία του '90.
Επιπτώσεις υπάρχουν και στο ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας, οι οποίες θα αυξηθούν καθώς περνούν τα χρόνια. Η μείωση των γεννήσεων σε συνδυασμό με την αύξηση της μέσης διάρκειας ζωής έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του δείχτη γήρανσης του πληθυσμού (το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω είναι μεγαλύτερο από εκείνο του πληθυσμού ηλικίας 0-14 ετών). Οι συνέπειες της γήρανσης είναι πολλές και σοβαρές (αύξηση των δαπανών για τις συντάξεις και την ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη καθώς και μείωση του δυναμισμού του πληθυσμού).
Η σημαντικότερη και σοβαρότερη, όμως, επίπτωση της μείωσης των γεννήσεων από Ελληνίδες μητέρες σε συνδυασμό με την αύξηση των θανάτων των Ελλήνων είναι η μείωση του ελληνικού πληθυσμού (η οποία έχει ήδη αρχίσει), με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
Ολα τα παραπάνω σημαίνουν ότι δεν βρισκόμαστε πλέον στο παρά 5' αλλά στο και 5' της δημογραφικής κρίσης που μαστίζει εδώ και χρόνια τον τόπο. Για την αντιστροφή της καθοδικής πορείας του ελληνικού πληθυσμού απαιτούνται άμεσα και δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας (δηλαδή η παροχή πολυσχιδούς βοήθειας στα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες για να αποκτήσουν και να αναθρέψουν τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν -βλέπε και το πρόσφατο βιβλίο της Χ. Συμεωνίδου «Οικογένεια και Γονιμότητα στην Ελλάδα» για τη σχετική έρευνα του ΕΚΚΕ). Για την υλοποίηση των μέτρων αυτών πρέπει να διατεθούν όλοι οι αναγκαίοι πόροι. Η ήδη μεγάλη καθυστέρηση στη λήψη των μέτρων αυτών είναι ασυγχώρητη. Η όποια παραπέρα καθυστέρηση θα είναι εγκληματική.
* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην: Αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Χιλιάδες παιδιά μας λείπουν κάθε χρόνο

Χιλιάδες παιδιά μας λείπουν κάθε χρόνο

Των ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ

Μια σοβαρή απειλή, με επικίνδυνες συνέπειες, πλανάται πάνω από τη χώρα μας. Το όνομά της δημογραφική κρίση, η οποία, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, παίρνει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Εάν η πολιτεία δεν προχωρήσει άμεσα σε καθοριστικές μεταρρυθμίσεις και όχι σε ημίμετρα, όπως δείχνουν οι εκθέσεις διεθνών οργανισμών και στατιστικών υπηρεσιών, μέχρι τα επόμενα 50 χρόνια η Ελλάδα θα μετατραπεί σε χώρα γερόντων με σημαντική μείωση του αμιγούς ελληνικού πληθυσμού της.

Ενα πρόβλημα που, μετά το '81, αντιμετωπίζει στο σύνολό της σχεδόν όλη η Ευρώπη -ελάχιστες οι εξαιρέσεις- αφού σταδιακά μειώνονται οι γεννήσεις και αυξάνονται οι θάνατοι. Οι προβλέψεις λένε ότι μέχρι το 2050 ο πληθυσμός της Ευρώπης θα μειωθεί κατά 8,5 εκατομμύρια κατοίκους, παρά την εισροή των μεταναστών, οι οποίοι, κατά τους μελετητές, αποτελούν «δημογραφική ένεση» για τους πληθυσμούς πολλών ευρωπαϊκών χωρών.
Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βουλγαρία αντιμετωπίζουν σήμερα το πιο σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα στην Ευρώπη, αφού οι δείκτες γονιμότητας είναι πολύ κάτω από τα όρια για την αντικατάσταση των γενεών. Στη χώρα μας από 2,1 που ήταν το 1981 έφτασε το 1,2 το 2004. Είναι ο χαμηλότερος δείκτης στην Ευρώπη των 15 και ο πέμπτος χαμηλότερος στην Ευρώπη των 25. Την ιδια ώρα η Κομισιόν υποστηρίζει ότι, για ν' αντιστραφεί η τάση συρρίκνωσης του ευρωπαϊκού πληθυσμού, θα πρέπει ο δείκτης γονιμότητας να ανεβεί στο 2,7.
Οσον αφορά την Ελλάδα, οι αριθμοί που ακολουθούν δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος: σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, κατακόρυφη πτώση σημείωσαν οι γεννήσεις. Από τις 148.000, που ήταν το 1980, κατέβηκαν περίπου στις 100.000 το 2004. Το σημαντικό στοιχείο όμως, που προκύπτει από τη μελέτη που έχει κάνει ο καθηγητής Μανώλης Δρεττάκης, είναι ότι από τις 105.655 γεννήσεις που σημειώθηκαν το 2004, οι 16.852 (16,0%) ήταν από αλλοδαπές μητέρες, ενώ οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες το 2004 ήταν περίπου 55.000 λιγότερες απ' ό,τι το '80.
Η δυτική Μακεδονία και η Ηπειρος είναι οι περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη υπογεννητικότητα, αντίθετα το νότιο Αιγαίο και η Κρήτη τη μικρότερη. Η πιο σημαντική επίπτωση από την αύξηση της υπογεννητικότητας, σύμφωνα με τον κ. Δρεττάκη, είναι η μείωση των μαθητών με Ελληνες γονείς. Κατά 435.000 μειώθηκαν από το '80 έως το 2004 στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
«Σε 30 χρόνια με τα σημερινά δεδομένα οι μετανάστες θα αντιστοιχούν στο 30% του συνολικού πληθυσμού της χώρας» τονίζει ο γενικός γραμματέας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος (ΕΣΥΕ), Μανώλης Κοντοπυράκης, και προτείνει την πλήρη ενσωμάτωση των νόμιμων μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Οσο για τις αιτίες της υπογεννητικότητας πιστεύει ότι η πρώτη και βασική αιτία είναι η αλλαγή νοοτροπίας της Ελληνίδας, η οποία πρέπει να πειστεί και πάλι ότι το να φέρνεις παιδιά στον κόσμο είναι ευλογία και δεν είναι πρόβλημα. «Η πολιτεία αναμφισβήτητα πρέπει να συμβάλει με μέτρα και κίνητρα, αλλά και οι Ελληνες πρέπει ν' αλλάξουν σκέψη και νοοτροπία. Δεν σημαίνει ότι όταν κάνεις παιδιά, ξεβολεύεσαι από την άνεσή σου» προσθέτει ο κ. Κοντοπυράκης.
Τα τελευταία 14 χρόνια (σύμφωνα με την ΕΣΥΕ) οι γάμοι από 65.568 το 1991 κατέβηκαν στους 51.377 το 2004, ενώ αυξήθηκαν σημαντικά οι πολιτικοί από 5.858 (1991) σε 13.881 (2004), γεγονός που αποδίδεται στους γάμους Ελλήνων με μετανάστες ή μεταξύ μεταναστών. Ο δείκτης διαζυγίων αυξήθηκε και από 8% το 1984 έφτασε το 21% το 2004, ενώ οι γυναίκες αποκτούν πλέον το πρώτο τους παιδί σε ηλικία περίπου 29 χρονών, από 25 που ήταν το 1991.
Παράλληλα αυξήθηκαν οι θάνατοι και από 53.000 που ήταν το 1951 έφτασαν τους 105.000 το 2004, όχι από νοσηρότητα, αλλά από γήρανση, όπως επισημαίνει ο καθηγητής του ΕΜΠ Κωστής Κουτσόπουλος. Ετσι τριπλασιάστηκαν τα ηλικωμένα άτομα πάνω των 65 χρόνων. Σήμερα οι νέοι είναι 10% λιγότεροι από τους ηλικωμένους και να σκεφτεί κανείς ότι το 1950 ήταν υπερτετραπλάσιοι των ηλικιωμένων. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μια χώρα θεωρείται γερασμένη όταν το 7% στο σύνολο του πληθυσμού της είναι άνω των 65 ετών. Στη χώρα μας σήμερα το ποσοστό αυτό φτάνει περίπου στο 18%, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις το 2025 θα φτάσει το 25%.
Η υπογεννητικότητα, όπως πολύ σωστά επισημαίνει η καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Αλεξάνδρα Κορωναίου, είναι ένα σύνθετο φαινόμενο που έχει να κάνει με τις αλλαγές στη σύνθεση της παραδοσιακής οικογένειας αλλά και στις σύγχρονες κοινωνίες, σε επίπεδο σχέσεων και κουλτούρας.
Ως σύνθετο λοιπόν και όχι ως ένα απλό κοινωνικό φαινόμενο πρέπει να το αντιμετωπίσει η πολιτεία και οι εκάστοτε κυβερνήσεις, έτσι ώστε οι γυναίκες που το επιθυμούν -γιατί η μητρότητα είναι επιθυμία και επιλογή- να πειστούν ότι, όταν αποκτήσουν παιδιά, θα μπορέσουν να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και με μια σχετική οικονομική άνεση, η οποία, σήμερα, στην πλειονότητα των ελληνικών ζευγαριών δεν υπάρχει.

papastat@enet.gr antxunou@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2007

Μισθολογικά εκπαιδευτικών 2007

Μισθολογικά εκπαιδευτικών 2007

Πηγη: alfavita.gr

Με την Κυβερνητική εξαγγελία για αύξηση 3,5% στους Βασικούς Μισθούς (Β.Μ.), ο Β.Μ. του 18ου Μισθολογικού Κλιμακίου της κατηγορίας Υ.Ε. ορίζεται σε 651 € (629 € + 629 € x 3,5%). Με βάση τα 651 € υπολογίζονται οι υπόλοιποι Β. Μ. όλων των κατηγοριών, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφοι 2 & 3 του Νόμου 3205 (ΦΕΚ 297/23-12-2003 τ. Α΄).
Το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης αυξάνεται σε ποσοστό του πληθωρισμού του 2006 (επίσημο ποσοστό 3,2%) και γίνεται: 321,64 + (321,64 x 3,2%) = 331,93 €.
Στη θέση του επιδόματος των 176 € που διεκδικούμε όλοι οι εκπαιδευτικοί, η Κυβέρνηση εξάγγειλε ένα νέο επίδομα, που το ονομάζει «επίδομα διδακτικής προετοιμασίας» και το οποίο από 1-1-2007 θα είναι 17,50 € και από 1-7-2007 θα γίνει 35 €
Με βάση τα παραπάνω οι Βασικοί Μισθοί των Εκπαιδευτικών, για το 2007 διαμορφώνονται ως εξής:

Δημήτρης Α. Διμηνάς
Μαθηματικός
Αιρετός στο ΠΥΣΔΕ Ν. Πέλλας

17 Φεβ 2007

Η κινεζική ανάπτυξη σε πήλινα πόδια


Η κινεζική ανάπτυξη σε πήλινα πόδια
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ


....πέραν του τεχνολογικού ελλείμματος, όπως βέβαια και εκείνου του βιοτικού επιπέδου, που παραμένει ασύγκριτο για χώρα με φιλοδοξία παγκόσμιου ρόλου, υπάρχει ακόμη το δημογραφικό έλλειμμα, που πιθανώς ν' αποδειχθεί καθοριστικότερο όλων. Ενώ μνημονεύεται για την Κίνα «επερχόμενη δημογραφική έκρηξη ισχυρότερη από την πυρηνική», εν τούτοις τα στοιχεία της κινεζικής δημογραφίας για το μέλλον παραμένουν απογοητευτικά. Ηδη η Ινδία, με σαφώς μικρότερο πληθυσμό, αναμένεται ότι θα ξεπεράσει την Κίνα το 2030. Για κάθε Ινδή αντιστοιχούν τρεις γεννήσεις, για κάθε Ευρωπαία 1,5, ενώ για κάθε Κινέζα μόνον μία. Στην ιστορία, δεν υπάρχει παράδειγμα ηγεμονικής χώρας χωρίς ισχυρή δημογραφική ιδιοσυστασία, έστω και αν αυτή βασίστηκε σε ισχυρές ενέσεις μεταναστευτικού πληθυσμού, όπως η Αμερική κατά τους τελευταίους δύο αιώνες και η Ευρώπη μεταπολεμικά. Με την Κίνα, παρά τον επιβλητικό πληθυσμιακό όγκο της, εξειδικευμένες προβλέψεις εντοπίζουν δημογραφική παρακμή για το άμεσο μέλλον. Με την καθεστωτική πολιτική της εκ των άνω ενθάρρυνσης του «μοναδικού τέκνου» ανά οικογένεια, η καθαρή αύξηση του κινεζικού πληθυσμού αποβαίνει βραδεία και προβληματική, ενώ συχνά υπολείπεται του απαιτούμενου για την αναπαραγωγή ορίου. Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του κινεζικού πληθυσμού, 0,6%, συναγωνίζεται εκείνους της Αμερικής και της Ευρώπης, που έχουν ήδη κηρυχθεί σε δημογραφικό συναγερμό. Με τον έλεγχο των γεννήσεων και τις συστηματικές αποβολές, η Κίνα αποτελεί μια από τις λίγες χώρες στον κόσμο στις οποίες ο ανδρικός πληθυσμός υπερισχύει του θηλυκού. Ομως, λιγότερος γυναικείος πληθυσμός σημαίνει συνολικά μειωμένη τεκνοποιία και επιτάχυνση της γήρανσης στο άμεσο μέλλον. Με δείκτη γεννησιμότητος χαμηλότερο κατά 50% του παγκόσμιου μέσου όρου, νομοποιείται η αμφιβολία όσον αφορά τη μελλοντική οικονομική ισχύ και συνεπώς τον διεθνή ρόλο της χώρας. Σύμφωνα με τον γάλλο δημογράφο Εμανουέλ Τοντ, η δημογραφική εξασθένηση δεν σηματοδοτεί οικονομική ισχύ αλλά στασιμότητα. Εάν αυτό ισχύει για τη σημερινή Αμερική και Ευρώπη, γιατί δεν θα ισχύσει και για την αυριανή Κίνα; Η αναλογία των άνω των 60 ετών, 11% του συνόλου του σημερινού κινεζικού πληθυσμού, προβλέπεται να φτάσει το 30% το 2040, δηλαδή όσο και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο.Σε τελική ανάλυση, η προαναγγελθείσα «δημογραφική έκρηξη» τοποθετεί την Κίνα σε τροχιά αντίθετη από την αναμενόμενη: παρά την αλματώδη αύξηση του ενεργού πληθυσμού, επεκτείνεται πολύ ταχύτερα ο αριθμός των συνταξιούχων, χωρίς να υπάρχουν περαιτέρω αποθεματικά νεανικού πληθυσμού ούτε δυνατότητες πληθυσμιακής εισφοράς και ανανέωσης από το εξωτερικό. Η κινεζική δημογραφία άγεται μοιραία στην οδό της στασιμότητος και έρχεται έτσι να συναντήσει την προηγηθείσα ιαπωνική. Η γήρανση του πληθυσμού αναπτύσσεται ταχύτερα από τις οικονομικές επιδόσεις. Παράλληλα, τα προηγούμενα της Ιαπωνίας και της Κορέας δείχνουν ότι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του χαμηλού εργασιακού κόστους δεν διατηρείται παρά για σχετικά περιορισμένη μεταβατική περίοδο. Οταν το επίπεδο διαβίωσης του πληθυσμού ανέλθει, το πλεονέκτημα απορροφάται. Μόνον η τεχνολογία εξασφαλίζει πλεονεκτήματα με διάρκεια και γεωπολιτική εμβέλεια. Στην Ιαπωνία η γήρανση εμφανίστηκε μετά τον πλουτισμό, ενώ η Κίνα κινδυνεύει ν' αποδειχθεί η πρώτη μεγάλη χώρα που θα έχει γνωρίσει τη γήρανση και την πληθυσμιακή παρακμή προτού ακόμη πλουτίσει.

Ενημέρωση για την πρόληψη και αντιμετώπιση κρουσμάτων μηνιγγίτιδας στα σχολεία

Θέμα: Ενημέρωση για την πρόληψη και αντιμετώπιση κρουσμάτων μηνιγγίτιδας στα σχολεία.

Σας ενημερώνουμε ότι το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Ε.Π.Θ.), στο πλαίσιο της πρόληψης κρουσμάτων μηνιγγίτιδας συνεργάζεται με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ) του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Για τη διεξοδικότερη ενημέρωση των εκπαιδευτικών και γονέων & κηδεμόνων, για τη μηνιγγίτιδα δίνονται σχετικές πληροφορίες από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ).

Παρακαλούνται να λάβουν γνώση οι εκπαιδευτικοί. και ένα αντίγραφο να δοθεί στους Συλλόγους Γονέων & Κηδεμόνων για να ενημερώσουν τα μέλη τους.

Συν: φύλλα τέσσερα (4)

Εσωτερική Διανομή:

Γραφείο Ειδικού Γραμματέα κ. Κ. Ράμμα

Διεύθυνση ΣΕΠΕΔ

Τμήμα Αγωγής Υγείας & Περιβαλλοντικής

Αγωγής

Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΑΜΜΑΣ

16 Φεβ 2007

Kraemer: Το δημογραφικό απειλεί την ανάπτυξη

Kraemer: Το δημογραφικό απειλεί την ανάπτυξη

Η γήρανση του ελληνικού πληθυσμού απειλεί την οικονομική ανάκαμψη της χώρας μακροπρόθεσμα, ανέφερε χθες υψηλόβαθμο στέλεχος του διεθνούς οργανισμού πιστοληπτικής ικανότητας Standard & Poor's, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου για την ελληνική οικονομία που διοργάνωσε το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο.
«Το δημογραφικό θα συμπιέσει το δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας μακροπρόθεσμα», τόνισε ο Moritz Kraemer, επικεφαλής της διεύθυνσης που αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα διαφόρων χωρών. «Η ανάπτυξη τροφοδοτείται από νέους ανθρώπους και όχι τους συνταξιούχους».Ο κ. Kraemer εκτιμά ότι ο δυνητικός ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα περιορισθεί στο 1% περίπου το 2030 από 3% και πλέον το 2000 αν οι σημερινές τάσεις συνεχισθούν.Το στέλεχος της S&P αναγνώρισε ότι η ελληνική οικονομία έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια και τόνισε ότι βραχυπρόθεσμα δεν υπάρχει πρόβλημα.Ο κ. Kraemer επεσήμανε ότι με βάση τα σημερινά δεδομένα ο λόγος του ελληνικού δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) θα συνεχίσει να μειώνεται τα επόμενα χρόνια με προοπτική να πέσει κάτω από το 50% το 2020. Από εκεί και πέρα όμως οι συνεχώς αυξανόμενες δαπάνες που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού (υγεία, συντάξεις) θα επιβαρύνουν το χρέος με αποτέλεσμα να πάρει την ανιούσα και να ξεπεράσει το 250% του ΑΕΠ μέχρι το 2050.

Μεγάλη φτώχεια - χαμηλή γονιμότητα στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*
Στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας έχουμε αναφερθεί σε πολλά άρθρα μας στην «Ελευθεροτυπία». Δημογραφικό, όμως, πρόβλημα υπάρχει και στην Ευρωπαϊκή Ενωση των 15 κρατών-παλαιών μελών (Ε.Ε.-15) όσο και στη διευρυμένη των 25 κρατών-μελών (Ε.Ε.-25), δεδομένου ότι με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε. (της Eurostat) η γονιμότητα (ο μέσος, δηλαδή, αριθμός παιδιών ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας) το έτος 2003 στην Ε.Ε.-25 ως σύνολο ήταν μόλις 1,48, ενώ ο απαιτούμενος αριθμός παιδιών για την αναπαραγωγή των γενεών είναι 2,1. Το γεγονός αυτό συνοψίζεται στη φράση που συχνά ακούγεται και γράφεται ότι δηλαδή «Η Ευρώπη γηράσκει».Δημογραφικό πρόβλημα αντιμετωπίζουν όλα, χωρίς εξαίρεση, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-25. Υπάρχουν, όμως, μεγάλες διαφορές ανάμεσά τους... Στο άρθρο αυτό θα περιοριστούμε στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15. Παρ' όλα αυτά θα πρέπει να σημειώσουμε ότι 5 από τα 10 κράτη-νέα μέλη της Ε.Ε.-25 (Κύπρος, Μάλτα, Εσθονία, Ουγγαρία και Λετονία) βρίσκονταν το 2003 σε καλύτερη κατάσταση από το τελευταίο (σε ό,τι αφορά τη γονιμότητα) κράτος-παλαιό μέλος της Ε.Ε.-15 και μόνο 5 σε χειρότερη (Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβενία, Τσεχία και Σλοβακία).Οι διαφορές σε ό,τι αφορά τη γονιμότητα ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15 οφείλονται σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό παραγόντων, οι οποίοι είναι δύσκολο να διερευνηθούν δεδομένου ότι ο γράφων δεν διαθέτει ούτε τα μέσα ούτε τον χρόνο που απαιτούνται για τη διερεύνηση αυτή. Είναι, όμως, γνωστό ότι δύο από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που -εξαιτίας των σημερινών οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15- επηρεάζουν σημαντικά τον αριθμό των παιδιών που αποκτούν τα ζευγάρια (ενώ πολλά από αυτά θα ήθελαν να αποκτήσουν περισσότερα) είναι από τη μια μεριά τα περιορισμένα οικονομικά μέσα που διαθέτουν και από την άλλη, τα μέτρα που παίρνει (ή δεν παίρνει) κάθε κράτος (δηλαδή τις κοινωνικές παροχές) υπέρ των ζευγαριών που αποκτούν παιδιά.Ενας δείκτης της έλλειψης των οικονομικών μέσων είναι το ποσοστό της φτώχειας σε κάθε κράτος-μέλος (το ποσοστό δηλαδή του πληθυσμού που έχει εισόδημα χαμηλότερο του 60% του μέσου στη χώρα αυτή). Η Eurostat δίνει στοιχεία για το ποσοστό αυτό τόσο πριν όσο και μετά τις κοινωνικές παροχές. Ο δείκτης που θα χρησιμοποιήσουμε στο άρθρο αυτό είναι το ποσοστό της φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές, δεδομένου ότι αυτός ενσωματώνει και τους δύο παράγοντες που προαναφέρθηκαν. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία για το δείκτη αυτό από τη Eurostat, είναι του έτους 2003 για τα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15. Για τα υπόλοιπα χρησιμοποιήσαμε τα στοιχεία για το πλησιέστερο προς το 2003 έτος.Με βάση τα στοιχεία της Eurostat δίνουμε στον Πίνακα στην 1η στήλη και το ποσοστό της φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές (στη 2η στήλη) για τα 15 κράτη-μέλη και την Ε.Ε.-15 ως σύνολο.Από τον Πίνακα αυτό φαίνεται ότι, το 2003 ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15:-Τη μεγαλύτερη γονιμότητα είχαν η Ιρλανδία και η Γαλλία και τη μικρότερη η Ελλάδα και η Ιταλία, και-Το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές είχαν η Ελλάδα και η Ιρλανδία και το χαμηλότερο το Λουξεμβούργο, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.Από τα παραπάνω φαίνεται ότι, ενώ η Ιρλανδία και η Ελλάδα έχουν το ίδιο (το υψηλότερο ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15) ποσοστό φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές, η μεν Ιρλανδία έχει τη μεγαλύτερη γονιμότητα, η δε Ελλάδα τη μικρότερη. Η αντίθεση αυτή ανάμεσα στις δυο χώρες έχει, βασικά, σχέση με το γεγονός ότι η Ιρλανδία είναι μια χώρα στην οποία ο καθολικισμός εξακολουθεί να ασκεί μεγάλη επίδραση σε ό,τι αφορά τον αριθμό των παιδιών που αποκτούν τα ζευγάρια (σε αντίθεση με άλλες καθολικές χώρες, όπως π.χ. η Ισπανία ή η Ιταλία) και παρά τη μείωση της γονιμότητας και στη χώρα αυτή την τελευταία 20ετία, η Ιρλανδία δεν έπαυσε να κατέχει την 1η θέση στη γονιμότητα ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15.Αν, όμως, εξετάσουμε τα υπόλοιπα 14 κράτη-μέλη, παρατηρούμε ότι υπάρχει πολύ στενή αρνητική σχέση ανάμεσα στη γονιμότητα και το ποσοστό φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές (όσο, δηλαδή, υψηλότερο είναι το ποσοστό της φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές τόσο χαμηλότερη είναι η γονιμότητα και αντίστροφα). Πιο συγκεκριμένα:-Με εξαίρεση την Αυστρία, όσες χώρες έχουν ποσοστό φτώχειας κάτω από το μέσο ποσοστό της Ε.Ε. - 15 έχουν γονιμότητα πάνω από το μέσο όρο της Ε.Ε.-15 (Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Δανία, Φινλανδία και Γαλλία) ενώ αντίστροφα-Οσες χώρες έχουν ποσοστό φτώχειας πάνω από το μέσο ποσοστό της Ε.Ε.-15 έχουν γονιμότητα κάτω από το μέσο όρο της Ε.Ε.-15 (Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και Πορτογαλία).Από τα αναλυτικότερα στοιχεία που δίνει η Eurostat σχετικά με το ποσοστό της φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές, προκύπτει ότι η χώρα μας κατέχει την 1η θέση στο ποσοστό φτώχειας στους απασχολούμενους, δηλαδή στην πολυπληθέστερη ομάδα του πληθυσμού, γεγονός που σημαίνει ότι πολλά νέα ζευγάρια με απασχολούμενους τον ένα ή και τους δύο συζύγους βρίσκονται στην κατηγορία των φτωχών και, κατά συνέπεια, δεν διαθέτουν τα μέσα για να αποκτήσουν τον αριθμό των παιδιών που θα ήθελαν (μερικά από αυτά δεν κάνουν καθόλου παιδιά, άλλα περιορίζονται στο ένα παιδί και η πλειονότητά τους δεν προχωρά πέραν του δεύτερου παιδιού).Με βάση τα ίδια αναλυτικά στοιχεία της Eurostat, τα ποσοστά της φτώχειας είναι ιδιαίτερα αυξημένα στους άνεργους και η χώρα μας, δυστυχώς, κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην Ε.Ε.-15 στην ανεργία και ιδιαίτερα των νέων και των γυναικών. Και είναι φυσικό οι άνεργοι νέοι και νέες είτε να παραμένουν άγαμοι είτε, όταν παντρεύονται, να μην αποκτούν παιδιά (όχι επειδή δεν τα θέλουν, αλλά επειδή δεν έχουν τα οικονομικά μέσα για να τα αναθρέψουν).Εκτός, όμως, από τους παραπάνω λόγους, η τελευταία θέση της Ελλάδας στη γονιμότητα ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.-15 οφείλεται και στις πολύ χαμηλές κοινωνικές παροχές σε όσους παντρεύονται και κάνουν παιδιά (γλίσχρα οικογενειακά επιδόματα, ιδιαίτερα για το 3ο παιδί και στους πολύτεκνους, ανεπαρκείς βρεφονηπιακοί σταθμοί, μικρές φορολογικές απαλλαγές κ.λπ.).Το υψηλό ποσοστό φτώχειας, εκτός από την αρνητική επίδραση που ασκεί στη γονιμότητα, είναι, φυσικά, καθ' εαυτό, ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας και οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ή δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι υπάρχει και γι' αυτό δεν το έχουν τοποθετήσει στην κορυφή των προτεραιοτήτων τους. Είναι καιρός τα αρμόδια υπουργεία να αφυπνιστούν και να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπισή του (αύξηση των σημερινών ανεπαρκών κοινωνικών παροχών και καθιέρωση νέων με ανάλογες προβλέψεις στον κρατικό προϋπολογισμό του 2006 και των επόμενων ετών).* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ.

5 Φεβ 2007

Δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας μετά το τέλος της 53ης Συνόδου Πρυτάνεων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 3 Φεβρουαρίου 2007
Η Υπουργός Παιδείας Κα Μαριέττα Γιαννάκου μετά το τέλος της 53ης Συνόδου Πρυτάνεων προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις:

Υπουργός Παιδείας:
Η Σύνοδος αυτή νομίζω έχει εξαιρετική σημασία, πρώτα απ’ όλα γιατί η Σύνοδος Πρυτάνεων εμμένει σταθερά στις απόψεις της και στις προτάσεις που είχε στείλει στο Υπουργείο, που εκφράζουν πραγματικά τι πρέπει να είναι ένα καλό πανεπιστήμιο Ευρωπαϊκό του 21ου αιώνα. Δεύτερον τους τόνισα ότι ο Νόμος θα είναι Νόμος Πλαίσιο λιτός και θα περιλαμβάνει κατευθύνσεις, για πλήρη Αυτοδιοίκηση, για τετραετής συμφωνίες με το Υπουργείο, για οικονομική ευελιξία και ευχέρειες που θα τους δοθούν ώστε να εκτελούν το έργο τους με τον πιο σύντομο τρόπο. Για εγγυήσεις, γενικότερα για ελευθερίες που δεν είχαν μέχρι σήμερα και για εσωτερικούς κανονισμούς που θα αποφασίσουν οι ίδιοι και που θα περιλαμβάνουν όλες τις λεπτομέρειες και που σε ορισμένες περιπτώσεις π.χ. για μικρότερα Πανεπιστήμια ή καινούργια Πανεπιστήμια. Συζητήσαμε λεπτομερώς διάφορα ζητήματα αλλά νομίζω ένα μένει: η κοινή απόφαση της Συνόδου Πρυτάνεων , του Υπουργείου αλλά και άλλων Πανεπιστημιακών με τους οποίους έχουμε συζητήσει για ανοιχτά και ελεύθερα Πανεπιστήμια στον ακαδημαϊκό και οποιοδήποτε άλλο διάλογο μέσα στα πλαίσια μιας ευνομούμενης δημοκρατίας και νομίζω ότι αυτό είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης και έχω την βεβαιότητα ότι είναι στόχος και απόφαση όλων των σοβαρών Πανεπιστημιακών παραγόντων .

Μπαγιάτης:
Μόλις τελείωσαν οι εργασίες της 53ης Συνόδου Πρυτάνεων με την παρουσία της Κας Υπουργού της θέσαμε υπ’ όψιν τα αιτήματα που είχαμε από το Υπουργείο Παιδείας, οι απαντήσεις που μας έδωσε ήταν εξαιρετικά θετικές μας περιέγραψε ένα Νόμο Πλαίσιο που θα φέρουνε για ψήφιση στη βουλή ο οποίος σε κάποια σημεία ξεπερνά και τις δικές μας προσδοκίες και μάλιστα προσωπικά εξέφρασα την άποψη ότι ανησυχώ εάν θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε έναν Νόμο σαν κι αυτό που μας υποσχέθηκε η Κα Υπουργός. Ελπίζω ότι τα πράγματα θα αρχίσουν σιγά σιγά να εξομαλύνονται αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς σαν Πανεπιστήμια είναι να τα δούμε ξανά τα Πανεπιστήμια ανοιχτά και προς αυτή την κατεύθυνση θα εργαστούμε και ζητήσαμε από την Κα Υπουργό όσο το δυνατόν να συντομευτεί η κατάθεση του Σχεδίου Νόμου που αφορά στην λειτουργία των Α.Ε.Ι.

Μεταρρύθμιση και κομπορρημοσύνη

ΒΗΜΑ 4/2/07

Μεταρρύθμιση και κομπορρημοσύνη

* Εκείνοι που, ευθύνονται για το πρόβλημα, ανερυθρίαστα αυτοαποκαλούνται «μεταρρυθμιστές»

Σ. Ι. ΣΕΦΕΡΙΑΔΗΣ
Διδάσκω στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μεταξύ άλλων, και εισαγωγικά μαθήματα αμφιθεάτρου (150-200 ατόμων). Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη (και τιμή) να υποδέχομαι τα πρώτα έτη: νέους και νέες που έχουν εργαστεί εξαιρετικά σκληρά για να εισαχθούν στο πανεπιστήμιο, με προσδοκίες, ίσως και οραματισμούς. Πρόκειται για ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα. Πριν από κάθε παράδοση, στην προσπάθειά μου να εξασφαλίσω «μικροφωνική κάλυψη», δίνω σύντονες (αλλά απέλπιδες) μάχες με ηλεκτρολόγους και θυρωρούς. Στο αμφιθέατρο που παραδίδω, τα μικρόφωνα δεν λειτουργούν (κάποτε ούτε καν ο ηλεκτρισμός ή η θέρμανση). Παρ' ότι υπάρχει πλήρης μελέτη για αναβάθμιση, μας ανακοινώνεται ξερά-κοφτά (σε εμένα και σε άλλους διδάσκοντες) ότι δεν υπάρχουν πόροι...
Υποστηρίζω τις παραδόσεις μου (όπως και άλλοι σαν εμένα διδάσκοντες) με φανατισμό: με υλικό ποικιλόμορφο (στη διάθεση των ενδιαφερομένων) το οποίο φωτοτυπώ ανελλιπώς. Καταφεύγω εκεί γιατί δεν υπάρχουν ούτε οι στοιχειώδεις υποδομές για τη διεξαγωγή μιας σύγχρονης πανεπιστημιακής παράδοσης (προβολείς, πολυμέσα, PowerPoints κτλ., σαν κι αυτές με τις οποίες είχα εθιστεί στο - δημόσιο - Πανεπιστήμιο του Cambridge, όπου δίδασκα προτού επανακάμψω. Συχνά-πυκνά, τα φωτοτυπικά μηχανήματα (2-3 για ολόκληρο το ΔΕΠ του πανεπιστημίου), στα οποία βασίζω τις παραδόσεις μου, δεν λειτουργούν. Το Πάντειο έχει 4 ή 5 διαφανοσκόπια, όμως μόνο ένα έχει λαμπτήρα, και αυτό με αποκομμένο τον μοχλό στήριξης (χωρίς ελπίδες επιδιόρθωσης). Δεν υπάρχουν πόροι...
Οι ταγοί μας επαναλαμβάνουν διαρκώς (και πολύ σωστά) ότι βρισκόμαστε στην ηλεκτρονική εποχή. Ομως η γραμματεία του τμήματός μου δεν έχει ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ούτε και εγώ τη δυνατότητα χρήσης του Διαδικτύου από το γραφείο μου. Για τους φοιτητές... ούτε λόγος. Τα τελευταία χρόνια, λόγω περικοπών (και παρά τις επίσημες εξαγγελίες ότι «προτεραιότητά μας [είναι] η αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου»!), το προσωπικό, τόσο στις γραμματείες όσο και στη μηχανοργάνωση, μειώθηκε! Οσοι παρέμειναν, δεν πληρώνονται τακτικά. Δεν υπάρχουν πόροι...
Στις συζητήσεις των ημερών, η κραυγαλέα υποχρηματοδότηση όπως και το εξίσου μείζον ζήτημα της αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων παρακάμπτονται με το επιχείρημα ότι δεν αρκούν για την επίλυση των προβλημάτων. Οσοι όμως σκέφτονται έτσι, ξεχνούν (ή αγνοούν) την κεφαλαιώδη σημασία παραγόντων που - όπως η χρηματοδότηση και η αυτοδιοίκηση - είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η παρουσία τους μπορεί να μη δίνει όλες τις απαντήσεις, όμως η απουσία τους είναι μοιραία. Χωρίς μέριμνα για επαρκή χρηματοδότηση και λειτουργική αυτοδιοίκηση, οι συζητήσεις μας είναι στην καλύτερη περίπτωση έωλες και στη χειρότερη παραπλανητικές.
Οι πανεπιστημιακοί χρόνια τώρα καταθέτουν προτάσεις επί προτάσεων για ριζική αλλαγή της ζοφερής πραγματικότητας. Αυτή είναι η άχαρη κληρονομιά (αλλά και υποχρέωση) της παντοιοτρόπως λοιδορούμενης συνδικαλιστικής τους εκπροσώπησης, των ανθρώπων που, κατά μια άποψη, «τίποτε δεν θέλουν να αλλάξει» ή είναι «απολογητές του status quo»! Κανείς από τους κρατικούς λειτουργούς που - παχυλά αμειβόμενοι - κατανέμουν τους πόρους των φορολογουμένων δεν τους ακούει. Δεν τους ακούν εκείνοι που, ενώ ευθύνονται για το πρόβλημα, ανερυθρίαστα αυτοαποκαλούνται «μεταρρυθμιστές»· αυτοί που, παραποιούμενοι τους αναμορφωτές της δημόσιας Παιδείας, κλείνουν πονηρά το μάτι - ας μη γελιόμαστε - στην ιδιωτικοποίηση.
Υπενθυμίζω συχνά στους φοιτητές μου ότι είμαι και εγώ προϊόν του αμερικανικού συστήματος. Στις ΗΠΑ όμως το πολύ καλό συνυπάρχει με το κακό. Ισως φανεί παράδοξο αλλά «πολύ καλό» στην Αμερική είναι ό,τι αντιστέκεται στη λογική της βραχυπρόθεσμης αγοραίας ανταποδοτικότητας (αυτής που παρ' ημίν και αλλαχού στον περιφερειακό και ημιπεριφερειακό κόσμο, παρουσιάζεται ως πανάκεια). Πολύ καλό είναι ό,τι αντιτάσσει στην κατάρτιση την Παιδεία· ότι επιμένει να θεωρεί την ειδίκευση (και, κατ' επέκταση, τη σύνδεση με την παραγωγή) ολοκλήρωση και όχι υποκατάστατο της ακαδημαϊκής σπουδής.
Γιατί όμως έχω την εντύπωση ότι όλα αυτά είναι κατά βάση γνωστά στους ιθύνοντες; Συμπέρασμα: Ας σοβαρευτούμε. Περισσότερη σοβαρότητα και λιγότερη κομπορρημοσύνη.
Ο κ. Σεραφείμ Ι. Σεφεριάδης είναι επίκουρος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης.

Πού συμφωνούν και που διαφωνούν οι πανεπιστημιακοί

Πού συμφωνούν και που διαφωνούν οι πανεπιστημιακοί.

Με την πρωτοβουλία τους, εκατοντάδες πανεπιστημιακοί συνοψίζουν τα κοινά σημεία μεταξύ των πολλών προτάσεων που έχουν ως τώρα υποβληθεί για τη μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ. Σύμφωνα με Τα Νέα (01.02.2007), τα δέκα βασικά σημεία, στα οποία συγκλίνουν οι περισσότερες προτάσεις είναι:

1. Πλήρης διοικητική, οικονομική και ακαδημαΪκή αυτοτέλεια στα ΑΕΙ, με ταυτόχρονη υποχρέωση δημοσιοποίησης όλων των στοιχείων και κοινωνικής λογοδοσίας

2. ΄Αμεση αύξηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων

3. Καθολική ψηφοφορία των φοιτητών για τις πρυτανικές εκλογές

4. Συμμετοχή εξωτερικών κριτών στις εκλογές μελών ΔΕΠ (καθηγητών)

5. Καθορισμός ανώτατης διάρκειας φοίτησης (ορισμένοι διαφωνούν σε αυτό)

6. Αύξηση υποτροφιών στους φοιτητές

7. Καθορισμός του αριθμού εισακτέων από το κάθε ΑΕΙ κι όχι από το υπουργείο

8. Ανάθεση στα πρυτανικά συμβούλια της αρμοδιότητας για την άρση του ασύλου (ορισμένοι προτείνουν να ανατεθεί στη Σύγκλητο)

9. Η αξιολόγηση είναι αναγκαία, πρέπει όμως να γίνει εργαλείο διασφάλισης της ποιότητας των σπουδών και όχι μέσο 'τιμωρίας'

10. Κατάργηση του ενός και μοναδικού συγγράμματος, με χορήγηση πολλαπλών και δωρεάν συγγραμμάτων.

Διαφωνίες υπάρχουν για τις αποσπασματικές και υπερβολικά λεπτομερειακές ρυθμίσεις που προέβλεπε το προσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, όπως ο καθορισμός του ποιά μαθήματα είναι υποχρεωτικά και ποιά μπορούν να μεταφερθούν, η τοποθέτηση 'μάνατζερ' στα ΑΕΙ, ο περιορισμός του ασύλου και οι παρεμβάσεις του υπουργείου στις εκλογές μελών ΔΕΠ.

Πηγή: e-paideia

Η πολλή δουλειά για το σπίτι τρώει τον μαθητή

Η πολλή δουλειά για το σπίτι τρώει τον μαθητή.

Ο υπερβολικός όγκος «εργασίας για το σπίτι» κάνει το σχολείο απωθητικό και προκαλεί εντάσεις μέσα στις οικογένειες. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο κορυφαίος Αμερικανός πανεπιστημιακός Άλφι Κον, προκαλώντας πολλές συζητήσεις, σύμφωνα με άρθρο του Observer που αναδημοσιεύουν Τα Νέα (31/1/2007),

Οι οικογενειακές εντάσεις είναι μόνο μία από ολόκληρη σειρά αρνητικών συνεπειών που έχουν οι κατ' οίκον σχολικές εργασίες στα μικρά παιδιά, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο που ισχυρίζεται πως οι περισσότερες σχολικές εργασίες για το σπίτι δεν έχουν κανένα νόημα. Το βιβλίο, που ονομάζεται «Ο μύθος της κατ' οίκον σχολικής εργασίας» («The Homework Myth»), αναφέρει επίσης ότι υπερβολικός όγκος ασκήσεων για το σπίτι απομακρύνουν τα παιδιά από την εκπαιδευτική διαδικασία και δεν οδηγούν σε καλύτερες σχολικές επιδόσεις. Πρόκειται κατά βάση για μια μελέτη που πραγματοποίησε ο Αμερικανός πανεπιστημιακός δάσκαλος Άλφι Κον, και η οποία έχει πυροδοτήσει μια τεράστια συζήτηση εντός των ΗΠΑ, σε όλα τα μέσα ενημέρωσης.

Αλλά και στη Βρετανία σταδιακά κερδίζουν έδαφος ορισμένα δημοτικά σχολεία που έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τα παραδοσιακά είδη σχολικών εργασιών για το σπίτι, αντικαθιστώντας τα με «ψυχαγωγικές» δραστηριότητες και εκδρομές που γονείς και παιδιά μπορούν - και πρέπει - να κάνουν μαζί. Μάλιστα ένα σχολείο στο Λονδίνο αντικατέστησε την αριθμητική και τις ατέλειωτες ασκήσεις ορθογραφίας με επισκέψεις σε μουσεία και μαθήματα μαγειρικής.

Στο Δημοτικό σχολείο του Κόλεριτζ στο Βόρειο Λονδίνο, η διευθύντρια Σίρλεϊ Μπόφεϊ έχει αντικαταστήσει την παραδοσιακή σχολική κατ' οίκον εργασία με «μόρφωση στο σπίτι». Τα θέματα αριθμητικής, γραμματικής και ορθογραφίας έχουν μειωθεί. Αντίθετα, χαρτιά γεμάτα ιδέες και προτροπές για το πώς να φτιάχνει κανείς κατασκευές, με πληροφορίες για επισκέψεις σε μουσεία, για μαγειρική και Τέχνη, δίνονται στα παιδιά να τα συμπληρώσουν στο σπίτι, με τις δικές τους ιδέες και εμπειρίες. Ορισμένοι γονείς λατρεύουν το νέο σύστημα, άλλοι δεν έχουν ακόμα πειστεί για την αποτελεσματικότητά του.

Πηγή: e-paideia

3 Φεβ 2007

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ
(29η Συνεδρία της 5ης Δεκεμβρίου 2006)
Έχοντας υπόψη:
1) Τις διατάξεις της παρ. 2 του αρθρ. 4 του α.ν. 1825/1951 (ΦΕΚ 150/Α΄/28.5.1951), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του α.ν. 1859/1951 «Περί συστάσεως Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών»,
2) Τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 2158/93 (ΦΕΚ 109/Α΄/28.6.1993) «Εκσυγχρονισμός του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.) και άλλες διατάξεις» και
3) Τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 321/1999 (ΦΕΚ 306/Α΄/31.12.1999) «Οργανισμός του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών», αποφασίζει:
Καταρτίζει τις κανονιστικές διατάξεις, που διέπουν τη χορήγηση των υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και για μεταδιδακτορική έρευνα στην Ελλάδα, ως κατωτέρω:

Kανονιστικές διατάξεις

ΕΟΠΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗΣ ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΥΠΟΥ

Τα σημαντικότερα γεγονότα του μήνα με δύο λόγια:

1) Ο Νόμος μεταγραφών παιδιών πολυτέκνων και 3-τέκνων δεν εφαρμόζεται στα παιδιά που τελειώνουν τα Τεχνικά Λύκεια (ΤΕΕ).

2) Μεγάλη δημογραφική άνθιση στην Γαλλία μετά τα γενναία μέτρα υπέρ των πολυτέκνων οικογενειών (1η στην Ευρώπη με δείκτη 2 παιδιά ανά γυναίκα)

3) Επίσκεψη 3-τέκνων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Όλο το μηνιαίο δελτίο της ΕΟΠΑ

Κατάθεση υπομνήματος προς την Ο.Λ.Μ.Ε.

Αναμένουμε πλέον, την απάντηση του Δ.Σ. της Ο.Λ.Μ.Ε. στις θέσεις μας, μετά τη κατάθεση του υπομνήματος στα γραφεία της Ομοσπονδίας και στο Υπουργείο Παιδείας.

Συντονιστική Επιτροπή

Πολύτεκνων Εκπαιδευτικών

1 Φεβ 2007

Ισόβια σύνταξη και στον πολύτεκνο πατέρα

Ισόβια σύνταξη και στον πολύτεκνο πατέρα
Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ανοίγει ο δρόμος για την καταβολή ισόβιας σύνταξης και στον πολύτεκνο πατέρα, μετά την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο 1892/90, ο οποίος προβλέπει τη χορήγησή της μόνο στις πολύτεκνες μητέρες, παραβιάζοντας την ισότητα των πολιτών.
Υιοθετώντας ανάλογη απόφαση του Α' Τμήματος του ΣτΕ, η Ολομέλεια έκανε δεκτή προσφυγή χήρου πατέρα τριών παιδιών, ο οποίος ζητούσε να του καταβληθεί η ισόβια σύνταξη από τον ΟΓΑ. Ο Οργανισμός αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά του, επικαλούμενος το νόμο του 1990 που επιτρέπει τη χορήγηση της ισόβιας σύνταξης μόνο στις πολύτεκνες μητέρες, όταν σταματά η καταβολή του πολυτεκνικού επιδόματος.Οι ανώτατοι δικαστές, συμπλέοντας με την εισήγηση του πάρεδρου Δ. Εμμανουηλίδη, αποφάνθηκαν ότι η νομοθετική διάταξη παραβιάζει το Σύνταγμα καθώς, αποκλείοντας τον χήρο σύζυγο από το δικαίωμα της παροχής αυτής, αποδυναμώνει την προστασία της πολύτεκνης οικογένειας που κατοχυρώνεται συνταγματικά.Κατά την άποψη της πλειοψηφίας, δεν είναι συνταγματικά ανεκτές νομοθετικές ρυθμίσεις που εξαιρούν ορισμένες πολύτεκνες οικογένειες από την ειδική κρατική φροντίδα.Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, οι ισόβιες συντάξεις λειτουργούν ως κίνητρο προς τους νέους γονείς για τη δημιουργία πολύτεκνων οικογενειών ώστε να αντιμετωπιστεί το οξύ δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να αποκλείεται ο πολύτεκνος πατέρας, ο οποίος μετά το θάνατο της συζύγου του αναλαμβάνει την ευθύνη ανατροφής των παιδιών.Με βάση το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, το ύψος της ισόβιας σύνταξης, που επεκτείνεται τώρα και στον πολύτεκνο χήρο πατέρα, είναι ίσο με το τετραπλάσιο του ημερομίσθιου του ανειδίκευτου εργάτη. Καταβάλλεται υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν και για τη μητέρα σε περίπτωση θανάτου του συζύγου της, αφού, δηλαδή, σταματήσει η χορήγηση του επιδόματος πολύτεκνου με την ενηλικίωση των παιδιών, μετά τη συμπλήρωση του 23ου έτους της ηλικίας τους.Η απόφαση για την αντισυνταγματικότητα της επίμαχης ρύθμισης ανάβει το πράσινο φως σε χιλιάδες δικαιούχους πολύτεκνους να διεκδικήσουν και την καταβολή αναδρομικών σε βάθος πενταετίας με αγωγές τους στα δικαστήρια.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/02/2007

Κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΛΜΕ.

ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΜΕ.

Για την

Συντονιστική Επιτροπή

Πολύτεκνων Εκπαιδευτικών

Ιωάννης Γιώτης iagiotis@otenet.gr

Μανώλης Χρυσόγελος xrysogelosmanolis@yahoo.gr

Άγγελος Προβατάς provatas@ath.forthnet.gr

Μαρία Δοϊτσίνη doitsini@sch.gr

Ζαφειρούλα Σπυροπούλου

Νεκτάριος Μετζάκης nekmet@sch.gr

Προς

την Ο.Λ.Μ.Ε

Κοινοποίηση:1) κ. Μ. Γιαννάκου - Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

2) κ. Γ. Καλό – Υφυπουργό ΥΠΕΠΘ

3) κ. Α. Καραμάνο - Γ. Γραμματέα ΥΠΕΠΘ

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Συνάδελφοι, με θλίψη ενημερωθήκαμε για την νέα επίθεση που εξαπολύσατε εναντίον του συνόλου των πολύτεκνων εκπαιδευτικών, με την επιστολή σας προς την κ. Υπουργό Παιδείας από 19/1/2007. Βεβαίως δεν ξεχνάμε και αυτή του περυσινού καλοκαιριού, με την οποία το Δ .Σ. της Ομοσπονδίας μας, στράφηκε απροκάλυπτα εναντίον μελών της....

....Συνάδελφοι, τα μέτρα στήριξης των πολυτέκνων που έχει θεσπίσει η Πολιτεία, δεν αποτελούν χαριστικές πράξεις φιλανθρωπίας ή ελεημοσύνης, αλλά απόδοση δικαιοσύνης, την ασφαλέστερη επένδυση για το μέλλον του τόπου μας, και ασφαλώς κάποιος που προσφέρει έχει περισσότερα δικαιώματα από αυτόν που δεν προσφέρει. Για να δώσει η Πολιτεία αυτά τα μέτρα στήριξης στους πολύτεκνους, στηρίχθηκε στη Συνταγματική επιταγή του άρθρου 21: «… οι πολύτεκνοι έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος» και σε αποφάσεις του ΣτΕ που έχει κρίνει, ότι: «… η εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος των πολυτέκνων αποτελεί εξυπηρέτηση του γενικότερου δημοσίου συμφέροντος προ του οποίου και αυτή η αρχή της ισότητας των Ελλήνων απέναντι στους νόμους δεν ισχύει, λόγω του δημογραφικού προβλήματος». Αλήθεια μήπως προτίθεσθε να ζητήσετε την αλλαγή του παραπάνω άρθρου του Συντάγματος;

Όλο το κείμενο του ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ

Πηγή : http://www.xkatsikas.gr/

Σχόλια για τον «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ»

Προς «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ»

Αγαπητέ Κύριε Ρίζο,

Με έκπληξη, διαβάζοντας το τίτλο του άρθρου "Καθηγητές.. κουμπούρες", αναρωτήθηκα πως κατάφερε ο Κύριος Φράγκος να έχει τόσο γρήγορα "εσωτερική πληροφόρηση" για τα γραπτά του διαγωνισμού εκπαιδευτικών του ΑΣΕΠ.

Διαβάζοντας το άρθρο, δε σας κρύβω ότι γέλασα με την καρδιά μου, με τη προσέγγιση του Κύριου Φράγκου και την ερμηνεία του στα ποσοστά του κάθε κλάδου εκπαιδευτικών.

Αναρωτιέμαι Κύριε Ρίζο πως μπορεί ένας "δημοσιογράφος" χωρίς να καταλαβαίνει τι διαβάζει να εκφράζει άποψη και να διαμορφώνει αντιλήψεις;

Αναρωτιέμαι επίσης πως ο διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας σας επιτρέπει στο Κύριο Φράγκο να αρθρογραφεί και να εγκρίνει τα άρθρα του;

Εκτός αν νομίζεται ότι και οι αναγνώστες σας είναι του ιδίου πνευματικού επιπέδου οπότε δε χρειάζεται να το αναλύσουμε περαιτέρω.

Κύριε Ρίζο, τόση βλακεία σε ένα άρθρο μόνο ως κακόγουστο αστείο ή ως δόλος θα μπορούσε να εκληφθεί.

Με εκτίμηση

Άγγελος Προβατάς

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

Καθηγητές... κουμπούρες

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ

"Απροπόνητοι" στα θέματα που τους έθεσαν πιάστηκαν οι υποψήφιοι καθηγητές Φυσικής Αγωγής που μετείχαν στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για την πλήρωση 6.888 θέσεων εκπαιδευτικών στα Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας.

Μόνο ένας στους 83 (συνολικά στη γραπτή δοκιμασία έλαβαν μέρος 6.000 γυμναστές) θα διορισθεί τελικά.
Κουμπούρες στα μαθηματικά απεδείχθησαν οι οικονομολόγοι, αφού μόνο ένας στους 38 που διαγωνίσθηκε θα δει τον ήλιο του Δημοσίου.
Δεν είχαν τον... Θεό τους οι θεολόγοι, αφού παρά τις προσευχές τους, ένας στους 38 θα διδάξει το μάθημα των Θρησκευτικών σε κάποιο σχολείο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Πάτωσαν» και οι πτυχιούχοι νομικών και πολιτικών επιστημών καθώς, με βάση τα γραπτά τους, στο έδρανο του καθηγητή θα καθίσει ένας στους 25 που διαγωνίσθηκαν.
Κι όλα αυτά ενώ το ποσοστό συμμετοχής όσων είχαν υποβάλλει αίτηση για τον γραπτό διαγωνισμό ξεπέρασε το 77,73%.
Από τους 71.857 που κατέθεσαν τη σχετική αίτηση, στις εξεταστικές αίθουσες προσήλθαν 55.353.
Η μεγαλύτερη συμμετοχή ήταν στο κλάδο των Αγγλικών (92,26%) και γερμανικών (90,17%), στην Οικιακή Οικονομία (88,89%) στους νηπιαγωγούς (88,10%), στους δασκάλους (87,6%) κ.ά.
Μόνο σε μια κατηγορία, αυτή των πτυχιούχων νομικών και πολιτικών επιστημών, η αποχή έφτασε το 63,27%.
Τις πιο πολλές ελπίδες για άμεσο διορισμό έχουν οι καθηγητές Οικιακής Οικονομίας, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές καλλιτεχνικών, γερμανικής γλώσσας και οι βιολόγοι.

Αναλυτικά, η σχέση μεταξύ αυτών που θα καταλάβουν τις θέσεις κι αυτών που διαγωνίσθηκαν είναι κατά κλάδο η εξής:

- Θεολόγοι 1:32
- Φιλόλογοι 1:17
- Μαθηματικοί 1:7
- Φυσικοί 1:10
- Χημικοί 1:10
- Βιολόγοι 1:9
- Γεωλόγοι 1:12
- Γαλλικά 1:11
- Αγγλικά 1:11
- Γερμανικά 1:5
- Καλλιτεχνικά 1:5
- Οικονομολόγοι 1:38
- Κοινωνιολόγοι 1:18
- Φυσικής Αγωγής 1:83
- Πτυχιούχοι Νομικών και Πολιτικών Επιστημών 1:25
- Οικιακής Οικονομίας 1:1,2
- Νηπιαγωγοί 1:7
- Δάσκαλοι 1:1,3

Τα αποτελέσματα θα εκδοθούν προς το τέλος της άνοιξης του τρέχοντος έτους.

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads