5 Φεβ 2010

H συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης του κ. Α. Ροντούλη(Βουλευτή του ΛΑΟΣ) σχετικά με τους διορισμούς των πολυτέκνων εκπαιδευτικών.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝΘ΄
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Αθήνα, σήμερα στις 4 Φεβρουαρίου 2010, ημέρα Πέμπτη και ώρα 09.36΄ συνήλθε στην Αίθουσα συνεδριάσεων του Βουλευτηρίου η Βουλή σε ολομέλεια για να συνεδριάσει υπό την προεδρία του Γ’ Αντιπροέδρου αυτής κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΡΓΥΡΗ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση…

Εισερχόμαστε τώρα στην με αριθμό 375/1.2.2010 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Αστέριου Ροντούλη προς την Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με τους διορισμούς πολυτέκνων εκπαιδευτικών.
Η επίκαιρη ερώτηση του κ. Αστέριου Ροντούλη έχει ως εξής:
«Βάσει του ν. 3255/2004, ενός θεσμικού πλαισίου δηλαδή που διέπεται από τη λογική της παροχής δημογραφικών κινήτρων, ο εκπαιδευτικός κατηγορίας ΠΕ κατοχυρώνει τη δυνατότητα διορισμού στην δημόσια εκπαίδευση αμέσως μόλις αποκτήσει το τέταρτο παιδί του.
Έτσι, φθάσαμε να έχουν διοριστεί, μέχρι τώρα, στην δημόσια εκπαίδευση, με τον προαναφερθέντα νόμο πάνω από τέσσερις χιλιάδες πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί, που σε ποσοστό μάλιστα άνω του 80% είναι νέοι πολύτεκνοι, εποικοδομητικοί.
Όμως, με τα όσα αναγράφονται στον ημερήσιο τύπο και μεταδίδονται από τους τηλεοπτικούς σταθμούς, δημιουργείται στους πολίτες η εντύπωση πως η Κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει στην κατάργηση των διατάξεων του ν. 3255/2004 περί διορισμού των πολυτέκνων εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να έχει κορυφωθεί η ανησυχία, αλλά και η αγωνία εκατοντάδων πολύτεκνων οικογενειών.
Συνεπώς, προκειμένου να αρθούν οι όποιες εσφαλμένες εντυπώσεις ή παρεξηγήσεις ερωτάται η κα Υπουργός:
Πρώτον, αληθεύουν, πράγματι, οι πληροφορίες περί επικείμενης κατάργησης του ισχύοντος νόμου που διέπει τους διορισμούς των πολυτέκνων εκπαιδευτικών;
Δεύτερον, αν ναι, έχει συνεκτιμηθεί από το Υπουργείο η συνταγματικότητα της όποιας νέας ρύθμισης και η περαιτέρω επιβάρυνση του ήδη οξυτάτου δημογραφικού προβλήματος της χώρας;».

Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει η Υφυπουργός κυρία Χριστοφιλοπούλου, για τρία λεπτά.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων):

Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Κύριε συνάδελφε, θέλω να καταστήσω απολύτως σαφές ότι η Κυβέρνηση και ειδικότερα το Υπουργείο Παιδείας στηρίζει το θεσμό της οικογένειας και ιδιαίτερα της πολιτικής οικογένειας. Δεν τίθεται ζήτημα να παραβιαστεί άλλωστε το άρθρο 21 του Συντάγματος.
Είναι, επίσης, όμως σαφές και το γνωρίζουν όλοι ότι στις προθέσεις μας είναι μια πολύ μεγάλη αλλαγή στο χώρο της παιδείας, στο χώρο της δημόσιας, ποιοτικής, δωρεάν παιδείας για όλους με επίκεντρο το μαθητή. Το μαθητή, τη μαθήτρια και τις ανάγκες τους. Και για το λόγο αυτό εκτός από τις μεγάλες αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα, στην οργάνωση και λειτουργία των σχολείων που έχουν ήδη σκιαγραφηθεί από τις προγραμματικές μας δηλώσεις, προχωρήσαμε και σε ένα πλαίσιο βασικών αρχών για τις προσλήψεις, διορισμούς και μεταθέσεις των εκπαιδευτικών.
Βεβαίως, στόχος είναι σ’ αυτό το νομοσχέδιο που θα προκύψει, μετά από τη διαβούλευση, να υπάρχει μια πλέον αξιοκρατική, διαφανής και ουσιαστική αξιοποίηση του εκπαιδευτικού δυναμικού της χώρας. Αν θέλουμε ο μαθητής να είναι το πρωταρχικό μας μέλημα, είναι κατανοητό ότι ο δάσκαλος και ο καθηγητής είναι στην πρώτη γραμμή, που είναι η τάξη.
Σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή θα υπάρξουν πολλά στάδια. Ήδη, είμαστε στο πρώτο, της διαβούλευσης. Αμέσως μετά τη διαβούλευση, υπάρχει το στάδιο της κατάθεσης ενός προσχεδίου νόμου, το οποίο και θα συζητήσουμε στην αρμόδια επιτροπή και βεβαίως μετά η κατάθεση του νομοσχεδίου.
Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι σ’ αυτό το πρώτο στάδιο που βρισκόμαστε υπάρχουν πάρα πολλές κατατεθειμένες απόψεις πολιτών, φορέων. Βεβαίως, εμείς έχουμε δει όλους τους αρμόδιους φορείς. Υπάρχει όμως, και ένα αίτημα των πολύτεκνων εκπαιδευτικών για να υπάρξει μία συνάντηση μαζί μας, την οποία και δρομολογούμε άμεσα, εντός της επόμενης εβδομάδας.
Θα δούμε και τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς, θα ακούσουμε τις απόψεις τους, γιατί πρόθεσή μας δεν είναι να μην σεβαστούμε και τα δικά τους δικαιώματα, που άπτονται όχι μόνο των αναγκών της εκπαίδευσης αλλά άπτονται των αναγκών του κράτους και της πολιτείας να στηρίξει την πολύτεκνη οικογένεια, η οποία είναι ένα από τα σημαντικότερα –όχι το μόνο- βάθρα στα οποία πρέπει να στηριχθούν για να λύσουμε το δημογραφικό μας πρόβλημα.
ΠΡΟΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ευχαριστούμε την κυρία Υφυπουργό.
Το λόγο έχει ο κ. Αστέριος Ροντούλης, Βουλευτής του ΛΑΟΣ στο Νομό της Λάρισας για να αναπτύξει την ερώτησή του.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Άρες, μάρες, κουκουνάρες! Αυτό κατάλαβα από την απάντηση, ενώ περίμενα μία σαφέστατη απάντηση σε ένα σαφέστατο ερώτημα.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε να ανακαλέσει.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Θα τα πείτε στη δευτερολογία σας.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να κρατηθεί ο χρόνος.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ θερμά. Να κρατηθεί ο χρόνος.
ΠΡΟΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Νομίζω ότι εσείς, κύριε Ροντούλη, έχετε τη δυνατότητα να αναπτύξετε την ερώτησή σας με πολύ καλό τρόπο και αποτελεσματικό. Γιατί να χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τέτοιες λέξεις; Αλλά η κυρία Υπουργός θα έχει τη δυνατότητα να απαντήσει μετά, αλλά να απαντήσει επί της ουσίας.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, δεν συνάδει με το πνεύμα της Βουλής το «άρες, μάρες, κουκουνάρες». Με συγχωρείτε πάρα πολύ!
ΠΡΟΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Ακούει ο ελληνικός λαός. Είναι απευθείας η σύνδεση και ακούει τι λέει ο κ. Ροντούλης και κρίνει. Νομίζω ότι μία αυτοσυγκράτηση πρέπει να υπάρχει από όλους. Εγώ δεν μπορώ να κάνω λογοκρισία στον ερωτώντα Βουλευτή. Αναλαμβάνει την ευθύνη αυτών που λέει.
Παρακαλώ, κύριε Ροντούλη, σας βάζω από την αρχή τον χρόνο σας. Αλλά επειδή και εσείς κάνετε συνέχεια διακοπές, βλέπετε τώρα πόσο άσχημο είναι να γίνονται διακοπές.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Δεν έκανα καμία διακοπή.
ΠΡΟΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Παρακαλώ συνεχίστε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Επειδή, λοιπόν, παρεξηγήθηκε η κυρία Υπουργός, διαβάζω από το ΕΘΝΟΣ της Κυριακής 24 Ιανουαρίου 2010 δήλωση που έγινε από πηγή του Υπουργείου Παιδείας που δεν κατονομάζεται και είναι η εξής: «Η πολιτεία οφείλει να προσμετρά ότι ο κάθε πολίτης που ανήκει σε ειδική κατηγορία δεν είναι αξιωματικά και κατάλληλος δάσκαλος».
Εδώ, λοιπόν, υπάρχει μία ευθεία βολή κατά των πολυτέκνων εκπαιδευτικών, πράγμα που σημαίνει ότι το Υπουργείο μεθοδεύει σταδιακά, αλλά μεθοδεύει εναργέστατα, την κατάργηση του νόμου 3255 περί διορισμού των πολυτέκνων εκπαιδευτικών.
Θέλω, λοιπόν, να επισημάνω κάποια πράγματα για να τα ακούσει η κυρία Υπουργός.
Πρώτον, υπάρχει το άρθρο 21 του Συντάγματος, παρ. 2 και 5. Τι λέει η παρ. 2; Λέει συγκεκριμένα ότι είναι δικαίωμα της πολύτεκνης οικογένειας να έχει μία ειδική μέριμνα και προστασία από το κράτος. Τι λέει η παρ. 5; Λέει ότι είναι υποχρέωση της πολιτείας να οργανώνει με συγκεκριμένα αναγκαία μέτρα που πρέπει να λαμβάνει μία ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική. Αυτά λέει το Σύνταγμα, δεν τα λέει ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός.
Πρέπει, όμως να αναγνώσω και κατ’ επανάληψη αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ακούστε, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, τι λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δεν είναι συνταγματικά ανεκτός ο περιορισμός ή η υποβάθμιση της παρεχομένης στους πολυτέκνους ειδικής φροντίδας άνευ αποχρώντος λόγου. Και εδώ βεβαίως, δεν υπάρχει αποχρών λόγος για να καταργήσουμε το νόμο 3255. Τουναντίον, υπάρχει αποχρών λόγος για να διατηρηθεί εν ισχύ ο νόμος 3255, λόγω του τεραστίου, οξυτάτου δημογραφικού προβλήματος της χώρας.
Ο νόμος αυτός μέχρι τώρα λειτούργησε ως δημογραφικό κίνητρο πρώτον, ως ένα μέτρο καταπολέμησης της ανεργίας των εκπαιδευτικών και μάλιστα, χωρίς το παραμικρό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό.
Θα μου επιτρέψετε, όμως, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, να αναγνώσω και τοποθετήσεις, δηλώσεις, θέσεις που ανέπτυξε ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο κ. Παπανδρέου και Πρωθυπουργός της χώρας, ενώπιον της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος.
ΠΡΟΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης):
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ:
Τι είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παπανδρέου; «Μπροστά στον κίνδυνο της γήρανσης του πληθυσμού εξαιτίας της σοβαρής υπογεννητικότητας, ο ρόλος των πολυτέκνων οικογενειών αποτελεί εθνική προσφορά. Ιδιαίτερα σήμερα, σε μια δύσκολη συγκυρία για τη χώρα και τους πολίτες, η πολιτεία οφείλει να σας δείξει και θα σας δείξει στην πράξη αποτελεσματική μέριμνα». Αυτά δήλωνε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Και βεβαίως να επισημάνω ότι ανέγνωσα το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και σε κανένα σημείο δεν βρήκα αναφορά σε μία μελλοντική κατάργηση του ν.3255.
Κυρία Υπουργέ, για να μην κοροϊδευόμαστε και να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η πολιτεία έχει μια συνέχεια και έχει και αξιοπιστία. Όταν η πολιτεία λέει ότι θα πρέπει ο πολίτης να σέβεται τους νόμους, να πληρώνει τους φόρους, να καταβάλλει τις ασφαλιστικές του εισφορές, πρώτα η ίδια η πολιτεία πρέπει να δει το παράδειγμα της συνέπειας και της αξιοπιστίας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή).
Καταλήγοντας, κύριε Πρόεδρε, να επισημάνω το εξής: Είναι δεδομένη και θα τη δούμε –μακάρι να διαψευστώ- μια τρομοκρατική επίθεση από το Υπουργείο Παιδείας εναντίον των πολυτέκνων. Πολύ φοβάμαι...
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Έχετε υπερβεί κατά πολύ το χρόνο σας.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε για τριάντα δευτερόλεπτα. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα και παρακαλώ για την ανοχή σας. Είναι πολύ σοβαρό και απασχολεί χιλιάδες οικογένειες.
Υπάρχει, λοιπόν, μία μεθόδευση αρνητική εναντίον των πολυτέκνων οικογενειών. Γιατί; Διότι το Υπουργείο και η Κυβέρνηση έχουν κάνει μια κεντρική πολιτική επιλογή. Θεωρούν ότι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας δεν θα λυθεί με την ενίσχυση των γεννήσεων του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού, αλλά με την πολιτογράφηση αλλοδαπών.
Σε αυτή τη κεντρική σας επιλογή, λοιπόν, θα μας βρείτε απέναντι.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Κύριε Ροντούλη, θα ήθελα να ανακαλέσετε την αρχική σας τοποθέτηση. Ήταν σαφέστατη η κυρία Υπουργός. Παρακαλώ να ζητήσετε την ανάκληση, για να μη γραφτεί στα Πρακτικά η αρχική σας τοποθέτηση. Είστε καθηγητής, έχετε πλουσιότερο λεξιλόγιο από το «άρες, μάρες, κουκουνάρες».
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ θέλω να συγχαρώ την κυρία Υπουργό για την παρουσία της εδώ στην Αίθουσα, γιατί ξέρω ότι υπήρχε και ιδιάζων λόγος να είναι απούσα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Η ερώτηση, κύριε Ροντούλη, ήταν εάν θα ανακαλέσετε αυτά που είπατε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Αυτό που είπα δεν αποτελεί προσωπική αιχμή για την κυρία Υπουργό, απλώς έκρινα την αοριστολογία της τοποθέτησής της. Μπορούσε να πει ότι ο ν. 3255 δεν θα καταργηθεί και τελειώσαμε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Κυρία Υπουργέ έχετε το λόγο.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε συνάδελφε, ο καθένας εκφράζεται όπως νομίζει.
Από εκεί και πέρα θα ήταν, νομίζω, πρόχειρο από μέρους μου και από μέρους συνολικά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να έρθει εδώ για να απαντήσει σε μια επίκαιρη ερώτηση και να δηλώσει ότι ένας νόμος δεν θα καταργηθεί.
Εξηγούμαι. Και αν αυτός ο νόμος τροποποιηθεί ή βελτιωθεί με τρόπο που να εκφράζει και τη συνταγματική επιταγή της προστασίας των πολυτέκνων με συμμετοχή και των ιδίων των πολυτέκνων –όπως σας είπα, δεν θα δω τη Συνομοσπονδία, θα δω το Σύλλογο των Εκπαιδευτικών Πολυτέκνων- εάν πάμε να βάλουμε συνολικά ένα πλαίσιο διαφορετικό στις προσλήψεις, στο διορισμό, γενικότερα στη φιλοσοφία που διέπει τη λειτουργία των εκπαιδευτικών, αυτό θα πρέπει να συνεπιφέρει βελτιώσεις και στον τρόπο που αξιοποιούμε και τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς.
Είπα και ξαναλέω ότι δεν θα ήταν καθόλου σοβαρό από μέρους μας να έρθουμε να κάνουμε τέτοιες δηλώσεις. Δηλώνουμε, όμως, απερίφραστα, κύριε Πρόεδρε, ότι δεν είναι στην πρόθεσή μας όχι μόνο η τρομοκρατική ενέργεια αλλά ούτε καν ο αιφνιδιασμός. Ακριβώς γι’ αυτό, πέρα από την προαναγγελθείσα ήδη από τη Βουλή συνάντησή μου με το συγκεκριμένο Σύλλογο, υπάρχει και εκ νέου επιστολή μετά από τον πρώτο γύρο συνομιλιών της Υπουργού κας Διαμαντοπούλου προς ΔΟΕ-ΟΛΜΕ και προς όλους, μέχρι να φθάσει, κύριε συνάδελφε, το προσχέδιο του νομοσχεδίου στη Βουλή, στην Επιτροπή. Όπως καταλαβαίνετε, θα υπάρξει πάρα πολύς χρόνος. Κανένας αιφνιδιασμός και πολύ επεξεργασμένη, συστηματική συζήτηση και διάλογος.
Η πρόθεσή μας είναι να συνταιριάξουμε, κύριε Πρόεδρε, με τον καλύτερο τρόπο τη συνταγματική επιταγή για την παιδεία που είναι το μέλλον της πατρίδας μας, με τη συνταγματική επιταγή για την προστασία της οικογένειας και των πολυτέκνων.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Αλίμονο στους πολυτέκνους!
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Με συγχωρείτε, το «αλλοίμονο στους πολυτέκνους» είναι δική σας έκφραση και δικαιούστε να την έχετε.
Θέλω λοιπόν, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, να πω ότι τα παιδιά μας δικαιούνται το δάσκαλο και τον καθηγητή που τους αξίζει. Και οι πολύτεκνοι όμως, δικαιούνται τη στήριξη της Πολιτείας. Θα κάνουμε κάθε τι το δυνατό να συνδυάσουμε αυτές τις δύο ανάγκες.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος ούτε για μεθοδεύσεις ούτε για τρομοκρατίες, ούτε για απόκρυψη. Θα είναι όλα στο φως, όλα θα είναι φανερά και σας διαβεβαιώνω ότι μετά από τη δική μου συνάντηση με τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς, θα υπάρξει επίσημο Δελτίο Τύπου, επίσημες δηλώσεις και δεν θα υπάρξει κανενός είδους μεθόδευση.
Γι’ αυτό το λόγο λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μου δίνετε να ξεκαθαρίσω από την πλευρά μας ότι δεν υπάρχουν απειλές και ότι η Ελληνική Παιδεία είναι παιδεία για τα ελληνόπουλα και για όσα παιδιά νόμιμα κατοικούν στη χώρα μας και πηγαίνουν στα ελληνικά σχολεία.
Από κει και πέρα, έχουμε κάθε λόγο και εμείς στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και συνολικά η Κυβέρνηση να στηρίξουμε την οικογένεια και να στηρίξουμε το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Και εμείς ευχαριστούμε την Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κυρία Χριστοφιλοπούλου

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΤΗΝ κ.ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΕΜΑΣ ΤΑ "ΘΥΜΑΤΑ" ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ , ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ "ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ" ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΑΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΠΟ 2 ΚΑΙ 3 ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ 4ο , ANAMENONTΑΣ ΝΑ ΤΥΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΕΤΑΞΕ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ "ΚΡΕΜΑΣΕΙ" ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!ΟΤΑΝ ΑΥΤΟ ΖΗΤΑ -ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ- ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.
ΕΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΙΧΝΟΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΣΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ.ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΠΕΙ "ΠΡΟΛΑΒΕΝΕΤΕ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΛΕΤΕ" ή "ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΤΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΙΣΤΕΨΑΤΕ" ;
ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΜΕΙΣ -ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ - ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΩΧΥΡΩΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΕΒΑΣΤΕΙ.

Δ.I

ac είπε...

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Με συγχωρείτε, το «αλίμονο στους πολυτέκνους» είναι δική σας έκφραση και δικαιούστε να την έχετε.
Θέλω λοιπόν, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, να πω ότι τα παιδιά μας δικαιούνται το δάσκαλο και τον καθηγητή που τους αξίζει. Και οι πολύτεκνοι όμως, δικαιούνται τη στήριξη της Πολιτείας. Θα κάνουμε κάθε τι το δυνατό να συνδυάσουμε αυτές τις δύο ανάγκες.

.........................
Δεν καταλαβαίνω οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί δεν αξίζουν για τα παιδιά.
Αν δεν αξίζουν οι πολύτεκνοι που συνδυάζουν την ιδιότητα του γονέα και του εκπαιδευτικού, ποιοι αξίζουν.
Υ.Γ. Και οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί πτυχίο έχουν, πανεπιστήμιο έχουν βγάλει, επειδή κάποιοι τους απαξιώνουν σαν να είναι τίποτα άσχετοι.

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω για να φανούμε "άξιοι" οι πολύτεκνοι στα μάτια της πολιτείας αλλά και των συναδέρφων πρέπει να απάρνηθούμε τα "σκανδαλώδη δικαιωματά μας" (απαλλαγή από εξωδιδακτικές, συνεχόμενο ωράριο, οργανική δίπλα στο σπίτι μας). Αυτό που προέχει είναι ο διορισμός και όχι πως θα διοριστούμε και θα εργαζόμαστε λιγότερο.
Μαρίνα

Ζωή είπε...

Χριστοφιλοπούλου: '(η) πολύτεκνη οικογένεια, η οποία είναι ένα από τα σημαντικότερα –όχι το μόνο- βάθρα στα οποία πρέπει να στηριχθούν για να λύσουμε το δημογραφικό μας πρόβλημα.'
Τα άλλα 'βάθρα' ποιά είναι; Η επίσπευση της αποδήμησης εις Κύριον των συνταξιοδοτούμενων μήπως; Ακόμα και αν δεχτούμε την θέση του κ. Ροντούλη περί λύσεως του δημογραφικού με την ελληνοποίηση μεταναστών, αυτό δεν αποτελέι διαχρονική λύση, παρά μόνο αν δεχτούμε ότι στο διηνεκές θα οδηγεί νέους μετανάστες στην χώρα μας!!!
Ειδικά για την Μαρίνα μια ερώτηση μόνο: ας μας ενημερώσει για την οικειοθελή απόσυρση από κεκτημένα μιας οποιασδήποτε άλλης κοινωνικής ομάδας, και παράλληλα ας προτείνει κάποιο αντικειμενικότερο κριτήριο για τον επιμερισμό εξωδιδακτικών εργασιών από τις οικογενειακές ανάγκες.

Ανώνυμος είπε...

1. Όταν δώθηκαν αυτά τα δικαιώματα στους πολυτέκνους, το ποσοστό των πολύτεκνων στα σχολεία ήταν πολύ μικρό. Μετά τους διορισμούς χωρίς ΑΣΕΠ των πολυτέκνων το ποσοστο αυτό είναι πολύ μεγάλο, σε μερικά σχολεία πάνω από 20%. Πως θα λειτουργήσει σωστά το σχολείο αν οι πολύτεκνοι δεν αναλαμβάνουν εξωδιδακτικές εργασίες;
2. Ο διορισμός χωρίς ΑΣΕΠ των πολυτέκνων έχει δημιουργήσει δυσφορία σε πολλους συναδέρφους που χρόνια εργάζονται ως αναπληρωτες ή προσπαθούν να μαζέψουν μόρια. Το να αρνούμαστε και κάθε άλλη βοήθεια στο σχολείο κάνει το κλίμα χειρότερο. Νομίζω ότι κι εμείς ανήκουμε στην μεγάλη κοινότητα των εκπαιδευτικών και πρέπι όλοι μαζί να αγωνιστούμε για το καλό της παιδείας και των παιδιών μας.
3.Πολύτεκνος σημαίνει άνθρωπος που αγαπάει τα παιδιά, που θυσιάζει την καλοπέραση και την ευδαιμονία του, που έχει φιλότιμο. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορεί να κάνει εφημερία, αν έχει 4 παιδιά; ή γιατί πρέπει 10 συνάδερφοι να έχουν 3-4 κενά για να έχει αυτός συνεχές ωράριο;
4. Ανήκουμε όλοι στην εκπαιδευτικη κοινότητα. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι πολύτεκνοι απομονωνόμαστε και αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα μας, σαν να είναι αυτά αντίθετα με των υπολοίπων. Δεν έπρεπε στις ανακοινώσεις σας να θίγεται και θέματα που άπτονται όλων των εκεπιδευτικών; Στο κάτω- κάτω τα παιδιά μας βρίσκονται στα σχολεία.
5. Τόσα χρόνια κάποιοι υπερπολύτεκνοι φωνάζουν τα προνόμια των πολυτέκνων να δίνονται αναλογικά με τα παιδιά. Δεν είναι το ίδιο ένας με 4 παιδιά και ένας με 7. Τώρα μπήκαν και οι τρίτεκνοι στα "κόλπα". Ας γίνει λοιπόν ο επιμερισμός των εργασιων αναλογικά με τα παιδια και τις ηλικίες τους.Μια μητέρα με 2 παιδιά μικρα μπορεί να έχει περισσότερη αναγκη χρόνου από μια μητέρα με 4 ενήλικα παιδιά. όπως και ένας πολύτεκνος με 7 παιδιά έχει άλλες ανάγκες από ένα πολύτεκνο με 4. Εγώ αγαπητή μου θα ήθελα στο σχολείο να υπάρχει τόσο φιλότιμο που ο καθένας να παρακαλάει να κάνει τα περισσότερα.
Υ.Σ. Ξερω μια ομάδα που απαρνήθηκε τα κεκτημένα δικαιώματά της, οι άγιοι!
Μαρίνα

Ανώνυμος είπε...

θα συμφωνήσω με την τελευταία ανώνυμη με τις 5 προτάσεις της. Πολλά από τα ''δικαιώματά '' μας βγάζουν ματι!!!! Πολύτεκνος ΠΕ11 εκπ/κος

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads