27 Σεπ 2010

Απάντηση στη "Ζούγκλα" του κ.Τριανταφυλλόπουλου για την εκπομπή της 16/9, από εκπ/κό που συμμετείχε

«Αγαπητέ» κ. Τριανταφυλλόπουλε,
Φαίνεται πως δεν είμαι ιδιαίτερα εμπορικός στον αέρα, σύμφωνα με τα δεδομένα της ελληνικής τηλεόρασης. Πιθανόν η εμφάνισή μου να μην εμπνέει ιδιαίτερα, ίσως η χροιά της φωνής μου να είναι βαρετή ή σε τελευταία ανάλυση και το θέμα που προσπάθησα να θίξω δεν «πουλάει» ιδιαίτερα. Δυστυχώς το μόνο προϊόν των πολυτέκνων οικογενειών και εκπαιδευτικών είναι η «αντιεμπορική» κατάθεση ζωής. 
Ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα αν είχα φροντίσει να έχω δίπλα μου μία ξανθιά γλάστρα όπως επιμελώς τοποθετείτε όλοι εσείς οι μεγαλοδημοσιογράφοι  σε αγαστή σύμπνοια με όλα τα ευτελή πρωϊνάδικα. Αυτό όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εμπόριο το είδος του οποίου αποφεύγω για ευνόητους λόγους να διευκρινίσω.
Είναι αστείο το ότι προσπάθησες να εμφανιστείς αρχικά σαν συνάδελφος από σπόντα, με την κοινωνική ομάδα μας, αναφέροντας ότι είσαι κι εσύ ένας τρίτεκνος. Αυτό ήταν τουλάχιστον γελοίο, αν μη τι άλλο διότι ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχουμε τα ίδια οικονομικά μεγέθη. Αυτό όμως ήταν το λιγότερο. Από την άλλη πλευρά το χειρότερο παιχνίδι που παίχτηκε την Πέμπτη 16/9/2010 σε βάρος των αδιόριστων πολυτέκνων εκπαιδευτικών ήταν οι αναπάντητες μομφές που ακουστήκαν από μέλη του πάνελ  σου για τις οποίες, παρά την υπόσχεση ότι θα με επαναφέρεις στον αέρα,  με απέκλεισες οριστικά αφαιρώντας μου το αναφαίρετο δικαίωμά μου να απαντήσω, λειτουργώντας ουσιαστικά με «γκεμπελίστικες» μεθόδους. Γκεμπελίστικη μέθοδος είναι να ρωτάς δήθεν αντικειμενικά γιατί απαιτούν οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί να διορίζονται χωρίς ΑΣΕΠ, όπως και η υποδαύλιση αναπάντητων τοποθετήσεων του τύπου «ξέρω κι εγώ πολύτεκνους που κάνουν τέταρτο παιδί για να διοριστούν». Χρειάζεται στοιχειώδης λογική ανατρέχοντας στην ειδησεογραφία και τις στατιστικές των τελευταίων ετών για να αντιληφθείς ότι από τότε που θεσμοθετήθηκε ο ΑΣΕΠ, όχι μόνο δε διορθώθηκε η Παιδεία, αλλά υποβαθμίζεται συνεχώς και αδιαλείπτως παρά τις φοβερές «μεταρρυθμίσεις» κάθε νεόκοπου υπουργού που πειραματίζεται στου «κασίδη το κεφάλι».
Ο χειρότερος φετινός εξευτελισμός της Παιδείας ήταν οι βαθμολογικές βάσεις εισαγωγής των πανελληνίων εξετάσεων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Δεν ήταν μόνο η εισαγωγή σε ΤΕΙ  υποψηφίων που παραδώσανε λευκή κόλλα στις εξετάσεις. Το πιο τραγικό για μένα ήταν η εισαγωγή υποψηφίων  με βαθμολογία 7 και 8 σε σχολές που κάποτε αποτελούσαν το καμάρι του πανεπιστημίου, όπως είναι το Φυσικό και το Χημικό.  Αλλά ποιος νοιάζεται; Εσύ μήπως νοιάζεσαι; Εσύ που στάθηκες ανάξιος ακόμη και σαν φοιτητής στην Ιταλία (αλλά και στην Ελλάδα, εκτός αν κάνω λάθος)  να πάρεις έστω και ένα πτυχίο;

Σχετικά με τον διορισμό των πολυτέκνων εκπαιδευτικών μέσω ΑΣΕΠ, είναι προφανέστατο ότι ούτε χρόνο, ούτε χρήματα για φροντιστήρια έχουν για συναγωνισμό επί ίσοις  όροις. Μόνο σε ένα πράγμα αποσκοπεί αυτό: τον οριστικό αποκλεισμό τους. Σε τελευταία ανάλυση είναι πολλά και τα παρατράγουδα του ΑΣΕΠ. Και περίεργες αναβαθμολογήσεις πτυχίων έχουν γίνει, και αδιόρθωτα γραπτά ανακαλύφθηκαν,  και αιτήσεις επανεξέτασης απορρίφθηκαν. Αλλά η φαλκίδευση (αλήθεια, ξέρεις την προέλευση αυτής της λέξης ;) της νομιμότητας θυμίζει οχετό που κοντεύει να πνίξει τα πάντα. Οι προϋπηρεσίες προσμετρώνται με τρόπους απίστευτα παράλογους και αναξιοκρατικούς καλλιεργώντας το ρουσφέτι. Εγώ για παράδειγμα που έχω κάποια προϋπηρεσία με την ειδικότητα ΤΕ16-μουσικής (ωδειακός τίτλος σπουδών) την χάνω δηλώνοντας το νέο πτυχίο ΠΕ16.01-(πάλι) μουσικής (πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών )  που απέκτησα τον Μάρτιο του 2010 λες και άλλη μουσική δίδασκα τότε και άλλη τώρα. Έτσι ξεκινώ ουσιαστικά πάλι από το μηδέν. Θα ήταν αστείο βέβαια να υπενθυμίσω  ότι εργάζομαι επί δεκαετία σαν ωρομίσθιος στα ωδεία (τα οποία λειτουργούν με βασιλικό διάταγμα του 1957!). Θέλεις να μάθεις κι άλλα; Συνάδελφος (πολύτεκνος) μουσικολόγος έχασε όλη την  προϋπηρεσία του με την δικαιολογία ότι έγινε σε εκκλησιαστικό Λύκειο (ε;). Φίλου μου Τεχνολόγου Τροφίμων επίσης εξαφανίζεται όλη του η προϋπηρεσία διότι έγινε σε τεχνικό Λύκειο που εποπτεύεται από το υπ. Εργασίας (ε;). (Βρήκες την προέλευση της λέξης «φαλκίδευση»  ή όχι ακόμη;)             
Όσο για την μομφή της πολυτεκνίας με κίνητρο τον διορισμό ένα έχω να πω. Η πολυτεκνία είναι στάση ζωής και κατάθεση ψυχής, έστω και διαφορετικά ερμηνευμένα από τον καθένα μας. Θα το έλεγα απλά και λαϊκά «ή το ‘χεις ή δεν το ΄χεις».   Σε τελευταία ανάλυση ξέρω κι εγώ πολύτεκνους που κάνανε και πέμπτο και έκτο παιδί μετά το διορισμό τους. Δεν περιμένω βέβαια να προβάλλετε τέτοιες περιπτώσεις, λόγω της αρπακτικής διάθεσης που έχει κάθε μεγαλοδημοσιογράφος να πουλήσει σήψη και διαφθορά, προφανώς γιατί αυτά τα προϊόντα είναιυπερτιμημένα.
    Εν κατακλείδι δε με ξαναεμφάνισες να δώσω τις  απαντήσεις που δικαιούμουν, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μου, ακόμη και κραυγές μου από το μικρόφωνο. Αντ’ αυτού προτίμησες να δείξεις ένα άγαλμα να ουρεί πάνω σε έναν ευρωπαίο αξιωματούχο και στη συνέχεια εμφάνισες την ομάδα των συμπαθέστατων κατά τα άλλα φορτηγατζήδων. Δεν είχες την στοιχειώδη ευφυΐα να αντιληφθείς το κοινό στοιχείο που υπάρχει μεταξύ των αδιόριστων πολυτέκνων εκπαιδευτικών και των φορτηγατζήδων.

Και αυτό ονομάζεται: ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ.
Ωστόσο αμφιβάλλω αν διάβασες έστω και μία φορά την αρχική επιστολή που σου έστειλα.
Δεν έχω την αξίωση να διαβάσεις στην επόμενη εκπομπή σου όλα αυτά που γράφω. Όμως σαν υποτιθέμενος υπέρτατος τιμητής της νομιμότητας, της «κοινωνικής ευαισθησίας» και της τάξης είσαι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να απαριθμήσεις έστω, το νομικό πλαίσιο το οποίο παραβιάζει ο τελευταίος νόμος του Υπουργείου Παιδείας και Δια  Βίου μάθησης.
Με άλλα λόγια καταστρατηγούνται τα εξής:
1. Οι διατάξεις, του άρθρου 21 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζουν ότι οι πολύτεκνες οικογένειες δικαιούνται της ειδικής φροντίδας του Κράτους. Μήπως πρέπει επιτέλους να πάρουν θέση οι συνταγματολόγοι;
2. Με το νέο νόμο (3848/2010 (ΦΕΚ 71Α/19-5-2010) καταργείται ο διορισμός των πολύτεκνων εκπαιδευτικών που προβλέπει ο Ν. 3255/2004 χωρίς εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ. Η πριμοδότηση του 10% των πολύτεκνων εκπαιδευτικών, στο γενικό βαθμό της βαθμολογίας, δεν ικανοποιεί τη συνταγματική αρχή περί ειδικής φροντίδας του Κράτους υπέρ των πολυτέκνων (άρθ. 21) και η κατάργηση του Ν. 3255/2004 έρχεται σε αντίθεση με την 18/1997 γνωμάτευση του Ν.Σ.Κ. που λέγει μεταξύ άλλων: «...Η λήψη μέτρων κατά των πολυτέκνων... δεν είναι συνταγματικά ανεκτή»! 
3. Η παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.3260/2004 για τον διορισμό των πολυτέκνων και τέκνων πολυτέκνων στο Δημόσιο, με την οποία αντικαταστάθηκε η παρ 6 του άρθρου 14 του ν. 2190/94, «... Ποσοστό 20% των προκηρυσσομένων θέσεων τακτικού προσωπικού και προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, των κατηγοριών ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ κατά νομαρχία, φορέα και κλάδο ή ειδικότητα, καλύπτονται από πολυτέκνους και τέκνα πολυτέκνων, εφόσον υπάρχουν». Οι διορισμοί των πολυτέκνων στην εκπαίδευση δεν ξεπέρασαν ποτέ το 10% και φέτος ήταν 3,29%. Οι
γραφιάδες του υπ. Παιδείας ισχυρίζονται ότι οι εκπαιδευτικοί δεν προσμετρώνται στους δημόσιους υπαλλήλους. Κι όμως συμμετείχαν και αυτοί στην τελευταία απογραφή. Η φαλκίδευση που λέγαμε!
4. Το άρθρο 10 του ισχύοντος  ν. 1910/1944 και του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα  3528/2007 που αναφέρουν: «… πολύτεκνοι ή τέκνα αυτών δημόσιοι υπάλληλοι τοποθετούνται στον τόπο των συμφερόντων τους». Η εγκύκλιος διορισμού των λιγοστών φέτος πολυτέκνων όριζε απίστευτες περιοχές σε σχέση με τους τόπους κατοικίας των περισσοτέρων. Θύμιζε το παλιό : «Θα σε στείλω στα σύνορα για να μάθεις!»
Πέρα από όλα αυτά που αφορούν ειδικά το θέμα της Παιδείας υπάρχει μία ανεξέλεγκτη και ανεξήγητη επιθετική πολιτική της κυβέρνησης ενάντια στην ευαίσθητη κοινωνική ομάδα των πολυτέκνων, χωρίς να γίνεται  καμία διάκριση ανάμεσα  στον πολύτεκνο με 4 (ή 14) παιδιά  και τον άγαμο.
Και συγκεκριμένα :
1.    Στο νόμο για την δημοσιονομική προσαρμογή
2.    Στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο
3.    Στην εισφορά  ΛΑΦΚΑ
4.    Στο νόμο για τους ημιυπαίθριους
5.    Στο νόμο  για το Φόρο Ακίνητης Περιούσιας
6.    Στους διορισμούς των πολυτέκνων γενικά
7.    Ακόμα και τις μετεγγραφές  των πολυτέκνων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ θέλουν να περιορίσουν και να καταργήσουν .
8.    Τέλος ακούγεται και γράφεται στα ΜΜΕ για το μέτρο  εισοδηματικών κριτηρίων για το επίδομα   και σύνταξη της πολύτεκνης μητέρας .
Ο νόμος (2004) διορισμού των πολυτέκνων εκπαιδευτικών ήταν ο μόνος που έφερε θετικό πρόσημο στις γεννήσεις στην τόσο γερασμένη  χώρα μας που βρίσκεται κοντά στην κορυφή των σχετικών πινάκων. Παρ’ όλα αυτά υποθέτω πως το δημογραφικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι αρκούντως αντιεμπορικό. Αυτό το έχουν πει σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις και άλλοι δημοσιογράφοι. Πολύ φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια θα αρχίσουμε να βλέπουμε πύρινα ρεπορτάζ για τη γήρανση του πληθυσμού μας και για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση που ήδη προκαλεί η τεχνητή
οικονομική κρίση, ένα από τα θεμέλια της οποίας είναι η κατατρομοκράτηση του πληθυσμού από εσάς τους μεγαλοδημοσιογράφους. Ίσως τότε όμως να είναι πολύ αργά, η αλητεία θα έχει συντελεστεί….
ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΕ16.01, ΤΕ16, ΠΕ17.01

ΥΓ1: Θερμές ευχαριστίες στους βουλευτές που ήδη κατέθεσαν επερώτηση για την δίκαιη υπόθεσή μας και οι οποίοι είναι:  Ο Βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ, κ.Μανόλης Σοφ. Στρατάκης, ο βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ και Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας-ΝΔ, κ.Χρήστος Σταϊκούρας, ο κ.Μιχάλης  Κατρίνης  Βουλευτής  Ηλείας του ΠΑΣΟΚ, ο  τ. Υφυπουργός Παιδείας κ. Σπ. Ταλιαδούρος Βουλευτής - Καρδίτσας  της Ν.Δ. , η κ. Ελίζα Βόζεμπεργκ Βουλευτής  Α` Αθήνας - Υπεύθυνη του τομέα Παιδείας της Ν.Δ. , η κ.Έλενα Ράπτη - Βουλευτής
Α` Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. και ο Βουλευτής κ.Φώτης Κουβέλης του Συνασπισμού.
ΥΓ2: Ήταν άκρως προκλητικό όταν πριν από 4 χρόνια που καιγόταν η Κασσάνδρα της Χαλκιδικής να εμφανίζεσαι στην τηλεόραση οικογενειακώς πάνω στο κότερο του φίλου σου επιχειρηματία  που σε πέταξε στο άψε-σβήσε απέναντι στη Σιθωνία. Δικαίωμά σου φυσικά να το κάνεις αυτό, αλλά μη το προβάλεις κιόλας την ίδια στιγμή που άλλοι καταστρέφονται ή πεθαίνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads