7 Σεπ 2010

Συνάντηση με την υπεύθυνη του τομέα Παιδείας της Ν.Δ για τις μετεγγραγές κλπ θέματα ...

Αρ. Πρωτ. 202
Αθήνα, 6/9/2010

Αξιότιμη

Κυρία Ελίζα Βόζεμπεργκ

Υπεύθυνη του Τομέα Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

της Νέας Δημοκρατίας,

Ενταύθα

Κυρία Βουλευτή,

1. Μετεγγραφές Φοιτητών

Επί του άρθρου 25, του σχεδίου νόμου:  «Ανάπτυξη της διά Βίου Μάθησης και λοιπές διατάξεις» που αναφέρεται στις: «Μετεγγραφές φοιτητών και σπουδαστών» και ειδικότερα για τους πολυτέκνους και τα τέκνα πολυτέκνων έχουμε να κάνουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις και παρακαλούμε, για τη συμπαράστασή σας. 

                                    ----------------------------------------------------

Με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1  περ. α του Ν. 3282/2004 ορίσθηκε ότι:

« 1.  Από το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005 δεν επιτρέπονται οι μετεγγραφές φοιτητών και σπουδαστών εσωτερικού. Από την απαγόρευση εξαιρούνται:

α) οι μετεγγραφές των γονέων και τέκνων των πολυμελών οικογενειών.....μη θιγομένων των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας για την προστασία των πολυτέκνων».

«Δικαίωμα μετεγγραφής υφίσταται μόνο για ένα από τα δύο Τμήματα, κατ΄ επιλογή του ενδιαφερομένου, που είναι πλησιέστερο στον τόπο κατοικίας των γονέων ή στην πόλη όπου φοιτά ήδη ένας τουλάχιστον αδελφός ή αδελφή και είναι αντίστοιχο με το Τμήμα προέλευσης» (παρ. 6, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 του Ν. 3404/2005).

Η κείμενη νομοθεσία και οι διατάξεις, που αφορούν τις μετεγγραφές των πολυτέκνων και των τέκνων πολυτέκνων είναι η διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 του Ν. 860/1979: « περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών του Ν. 1910/44 - περί κωδικοποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί προστασίας πολυτέκνων», με το οποίο ορίζονται τ΄ ακόλουθα:

«1. Τέκνα πολυτέκνων, εγγραφέντα ή εγγραφόμενα εις Ανωτάτη ή Ανωτέρα Σχολή της ημεδαπής κατόπιν εξετάσεων, μετεγγράφονται τη αιτήσει των εις το πρώτον ή το δεύτερον έτος σπουδών αντιστοίχου Σχολής (ή Τμήματος Σχολής) πλησιεστέρας του τόπου μονίμου κατοικίας των γονέων των».

Βάσει των παραπάνω διατάξεων οι πολύτεκνοι και τα τέκνα των πολυτέκνων μέχρι σήμερα μετεγγράφοντο, κατά τα δύο πρώτα έτη των σπουδών τους, στην αντίστοιχη Σχολή (ή Τμήμα της Σχολής) ΑΕΙ ή ΤΕΙ, που ήταν πλησιέστερη του τόπου κατοικίας των γονέων τους ή στην πόλη που φοιτούσε ένας αδελφός τους ή αδελφή τους.

            Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το  Υπουργείο στις 9  Ιουλίου 2010, εν όψει των ανησυχιών, που εξέφρασε η ΑΣΠΕ, ανέφερε τ΄ ακόλουθα:

            « Οι ρυθμίσεις αφ’ ενός θα σέβονται τον προγραμματισμό των μαθητών και των οικογενειών τους... Καθίσταται δε σαφές ότι οι αλλαγές αυτές δε θίγουν καμία κατηγορία μετεγγραφομένων. Οι δε ευνοϊκές ρυθμίσεις που προχωρά το Υπουργείο, στο πλαίσιο των μετεγγραφών, είναι λόγω των δύσκολων οικονομικών συγκυριών που αντιμετωπίζουν οι Ελληνικές Οικογένειες εξαιτίας της κρίσης».

Με τη διάταξη, όμως, του άρθρου 25 του σχεδίου νόμου, είναι απολύτως βέβαιο ότι δημιουργείται θέμα σε βάρος των πολυτέκνων και των τέκνων πολυτέκνων, επειδή πολλά ΑΕΙ και ΤΕΙ θα ερμηνεύουν κατά το δοκούν τις διατάξεις αυτές για τους πολυτέκνους και θα τους ταλαιπωρούν, όταν μάλιστα με τη διάταξη του άρθρου 27 περ. στ΄ του σχεδίου νόμου ρητώς ορίζεται ότι:

« Καταργείται..... κάθε άλλη, γενική ή ειδική, διάταξη, που ρυθμίζει θέματα του παρόντος νόμου ή είναι αντίθετη προς τις διατάξεις του».

Έτσι, εάν κάποιος πολύτεκνος ή τέκνο πολυτέκνου:

α) έχει επιτύχει στο ΤΕΙ Χαλκίδος και ζητήσει μετεγγραφή για το ΤΕΙ Αθήνας ή Πειραιά δεν πρόκειται να μετεγγραφεί, αφού η Χαλκίδα εντάσσεται στο Λεκανοπέδιο  Αττικής ή

β) έχει επιτύχει σε ΤΕΙ Πάτρας ή Θεσσαλονίκης κ.λπ. και ζητήσει μετεγγραφή για το ΤΕΙ  Αθήνας ή Πειραιά ενδέχεται να βρεθεί αντί στην Αθήνα ή Πειραιά ......στην Χαλκίδα, αφού η Χαλκίδα εντάσσεται στο Λεκανοπέδιο Αττικής!!!

            Αυτά, όμως, είναι ευθέως αντίθετα στα μέχρι σήμερα ισχύοντα, όταν μάλιστα η κατηγορία των πολυτέκνων και των τέκνων πολυτέκνων είναι η μόνη κατηγορία που η προστασία τους στηρίζεται στη Συνταγματική επιταγή του άρθρου 21 παρ. 2.

             Εν όψει των παραπάνω και με δεδομένη τη διατυπωθείσα άποψη του  Υπουργείου και για να μην υπάρξουν και δημιουργηθούν προβλήματα σε βάρος των πολυτέκνων και των τέκνων τους είναι αναγκαίο στο τέλος της παρ. 1Α του σχεδίου νόμου να προστεθεί διάταξη με αρίθμηση 1Β, το περιεχόμενο της οποίας να έχει ως εξής:

« 1Β. Οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν θίγουν τους πολυτέκνους και τα τέκνα πολυτέκνων, που μετεγγράφονται στα δύο πρώτα έτη των σπουδών τους, χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό, στην αντίστοιχη Σχολή ή Τμήμα Σχολής  ΑΕΙ ή ΤΕΙ, πού είναι πλησιέστερη του τόπου κατοικίας των γονέων τους ή στην πόλη που φοιτά αδελφός ή αδελφή τους».

Με τη βεβαιότητα ότι η  Ν. Δημοκρατία, θα υιοθετήσει την παραπάνω διάταξη και θα τη στηρίξει κατά τη διάρκεια της συζήτησης του ν/σ στη Βουλή, ώστε να μη θιγούν τελικά οι πολύτεκνες οικογένειες και μάλιστα σ’ αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης, αφού κάθε άλλη ρύθμιση θα καταστήσει αδύνατη τη συνέχιση των σπουδών των παιδιών των πολυτέκνων, δεδομένου ότι είναι αδύνατη η εκ μέρους τους συντήρηση δύο ή τριών σπιτιών.

2. Να καλυφθούν τα κενά στην Παιδεία με πρόσθετους διορισμούς πολυτέκνων εκπαιδευτικών.

Πριν από ένα μήνα, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας κ. Β. Κουλαϊδής διαβεβαίωνε την ΑΣΠΕ: «ότι φέτος θα προσληφθούν τουλάχιστον οι μισοί πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται στον πίνακα και οι υπόλοιποι του χρόνου…, δεν πρέπει να ανησυχούν οι Πολύτεκνοι καθότι ο πίνακάς των θα απορροφηθεί εντός διετίας».

Παρ’ όλα αυτά επί 730 πολυτέκνων που βρέθηκαν στους πίνακες… διορίστηκαν τελικά στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση μόλις 93 άτομα, δηλαδή ποσοστό 3,29% επί του συνολικού αριθμού των διοριζομένων εκπαιδευτικών φέτος!. Ενώ μέχρι πέρυσι διορίζονταν όλοι βάσει των νόμων 3255/2004 και 3027/2002. Να σημειωθεί επίσης, ότι στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα το ποσοστό των πολυτέκνων φτάνει υποχρεωτικά στο 20% των προσλήψεων.

Μας υποσχέθηκαν μεταβατικό στάδιο  δύο ετών  ύστερα από την κατάργηση του ν.3255/2004 και 3027/2002… και βρισκόμαστε τώρα μπροστά σε εμπαιγμό και κοροϊδία!. Νέες πολύτεκνες οικογένειες πίστεψαν στην Πολιτεία και στους νόμους της και αποφάσισαν να αποκτήσουν το τέταρτο παιδί τους… αλλά δυστυχώς αυτές εξαπατήθηκαν!. Το φαινόμενο βέβαια να αλλάζουν οι νόμοι μέρα παρά μέρα στη χώρα μας και να θεσπίζονται τελείως αντίθετες διατάξεις είναι δυστυχώς συχνότατο, με αποτέλεσμα να μη μπορεί κανείς να προγραμματίσει τελικά τη ζωή του. Όμως πρέπει να καταλάβουνε επιτέλους οι υπεύθυνοι ότι ένα παιδί δεν είναι τζιπ μεγάλου κυβισμού που του βάλανε φέτος τεκμήριο και όποιος θέλει το κρατάει και όποιος θέλει το πετάει!

Η Κυβέρνηση με τον πρόσφατο νόμο κατήργησε το μόνο ουσιαστικό μέτρο που αποδεδειγμένα συμβάλλει στην αύξηση των γεννήσεων. Οι πολύτεκνοι διερωτούνται:

α.    Μήπως η Πολιτεία έλυσε το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας και δεν το πήραμε είδηση;

β.     Μήπως η Πολιτεία έλαβε άλλα μέτρα για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας και δεν το έχουμε αντιληφθεί;

Καλούμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της…. και να προβεί στο διορισμό όλων των πολυτέκνων εκπαιδευτικών που υπέβαλαν αίτηση εφέτος, αφού υπάρχουν κενά στην εκπαίδευση.

3.   Μήπως οι πολύτεκνοι είναι ανεπιθύμητοι;

Φέτος το Υπουργείο Παιδείας εκτός από τον ελάχιστο αριθμό των διοριζομένων πολυτέκνων εκπαιδευτικών προχώρησε και σε άλλο εξοντωτικό μέτρο εναντίον των οικογενειών τους, διορίζοντάς τους μακριά από τα σπίτια τους, κατά παράβαση ισχυουσών νόμων, διαλύοντας έτσι οικογένειες αφού τους υποχρεώνει να καθίσουν εκεί για τρία χρόνια και δεν τους δίνει ούτε καν απόσπαση!.

Χαρακτηριστικά η εγκύκλιος διορισμού έλεγε: «...προς ίση μεταχείριση των υποψηφίων οι ειδικές κατηγορίες θα δηλώσουν τις ίδιες περιοχές διορισμού με τον ενιαίο πίνακα». Υπάρχουν βέβαια και οι υπάλληλοι του Υπουργείου, που σε τηλεφωνική επικοινωνία με πολύτεκνες μητέρες τις καθηλώνουν λέγοντας: «…ας μην δήλωνες, δεν το ήξερες;..».

Η ΑΣΠΕ διερωτάται μήπως:

α. άλλαξε το Σύνταγμά μας και δεν το πήραμε είδηση και καταργήθηκαν οι παρ. 2 και 5 του άρθρου 21, που επιτάσσουν αντίστοιχα, ότι οι Πολύτεκνες οικογένειες έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος και ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους;

β. Καταργήθηκε το άρθρο 10 του ισχύοντος  ν. 1910/1944 και του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα 3528/2007 που αναφέρουν: «… πολύτεκνοι ή τέκνα αυτών δημόσιοι υπάλληλοι τοποθετούνται στον τόπο των συμφερόντων τους»;

Επειδή δεν κατανοούμε αυτή την εχθρική αντιμετώπιση των πολυτέκνων οικογενειών τελευταία, παρακαλούμε όπως προκληθεί συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για τους Πολυτέκνους.

Με εκτίμηση

Για την ΑΣΠΕ

     Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας

Βασίλειος Θεοτοκάτος Εμμανουήλ Χρυσόγελος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads