5 Νοε 2010

Έτσι εννοείτε την αξιοκρατία κ. Διαμαντοπούλου; Του Γ. Τσακαλίδη - τ. Σχολικού Συμβούλου (Γ.Σ- ΑΣΠΕ)

Η Υπουργός Παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου κόπτεται σε κάθε ευκαιρία ότι επί των ημερών της εφαρμόζεται από το Υπουργείο αυστηρή αξιοκρατία και διαφάνεια στις αποφάσεις που παίρνει. Ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι κενός περιεχομένου και ότι -το εντελώς αντίθετο- εφαρμόζει η ίδια, επηρμένη από την αλαζονεία της εξουσίας, εντελώς αναξιοκρατικά κριτήρια στην επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης αποδεικνύει η περίπτωση κάλυψης της θέσης συντονιστή του Ντίσελντορφ Γερμανίας, την οποία κατήγγειλα με επιστολή που έστειλα στο email της Υπουργού και την οποία αποφάσισα, αφού δεν έλαβα καμιά απάντηση, να δημοσιοποιήσω.

Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος

Θεολόγος-Θρησκειοπαιδαγωγός Λευκόβρυση 25.10.2010

τ. Σχολικός ΣύμβουλοςΛευκόβρυση Κοζάνης 501 00

Τηλ.: 24610/39470 Email:getsakalidis@yahoo.gr

Προς

Την Υπουργό Παιδείας, Δ.Β.Μ.Θ

Κ. Άννα Διαμαντοπούλου

Ανδρέα Παπανδρέου 37

151 80 ΜΑΡΟΥΣΙ

Εξοχότατη κυρία Υπουργέ,

Πολύ θα ήθελα η επιστολή μου αυτή να είναι επαινετική προς το πρόσωπό σας, μια και είμαστε συμπατριώτες. Διακαώς επιθυμούσα να δείξετε διαφορετικά δείγματα γραφής από τον προκάτοχό σας κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη στην ανάδειξη των Συντονιστών της Εκπαίδευσης Εξωτερικού. Δυστυχώς τον μιμηθήκατε και τον αντιγράψατε πιστά στην κομματική νοοτροπία.

Εκείνος προτίμησε να στείλει ως συντονιστή στο Μόναχο Γερμανίας όχι τον πρώτο σε μόρια (τον υπογράφοντα), αλλά άνθρωπο μειωμένων προσόντων, που είχε περίπου το 1/3 των δικών μου αντικειμενικών μορίων, και ο οποίος γελοιοποίησε το Υπουργείο στα μάτια των γερμανικών εκπαιδευτικών αρχών παρουσιάζοντας πλασματικούς αριθμούς μαθητών και διαιρώντας κατά το δοκούν τις τάξεις του Ελληνικού Γυμνασίου Μονάχου. Ο κ. Στυλιανίδης είχε προεπιλέξει τους εκλεκτούς κομματικούς του φίλους και χρησιμοποίησε τη συνέντευξη μόνο ως εργαλείο καρατόμησης των μη εκλεκτών.

Είχα ελπίσει βασιζόμενος και στις διακηρύξεις σας για αξιοκρατία και διαφάνεια ότι θα χαράσσατε διαφορετική πορεία. Δυστυχώς ακολουθήσατε πιστά τα δικά του ίχνη. Εκείνος ευνόησε γαλάζιους, εσείς ευνοήσατε πράσινους. Ποια η διαφορά; Εξηγούμαι:

Παρά την κραυγαλέα εις βάρος μου αδικία στη στημένη και γελοία συνέντευξη της Επιτροπής Στυλιανίδη (Ιούνιος 2008) είχα έρθει πρώτος αναπληρωματικός στον πίνακα που είχε καταρτισθεί. Κενώθηκε λόγω συνταξιοδότησης η θέση του συντονιστή στο Ντίσελντορφ. Τι κάνατε εσείς; Παρακάμψατε τον πρώτο, τον δεύτερο, τον τρίτο, …τον έκτο και επήγατε στον έβδομο αναπληρωματικό, που κατά σύμπτωση είναι κομματικός σας φίλος. Ζήτησα όλα τα νομιμοποιητικά έγγραφα από την αρμόδια Διεύθυνση του Υπουργείου σας και εισέπραξα απ’ αυτή πέντε τινά: α) Ότι «καμία αλλαγή δεν έχει επέλθει στην κατάταξη του πίνακα», αλλά παρά ταύτα δεν προτιμήθηκε ο πρώτος, αλλά ο έβδομος. β) Ότι δεν «υφίσταται υποχρέωση της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να ακολουθήσει την όποια σειρά κατάταξης υπάρχει στο σχετικό πίνακα…» Παραδέχεται δηλαδή η ΔΙΠΟΔΕ σας ότι νομιμοποιείται η Υπουργός να αγνοήσει παντελώς τον καταρτισθέντα αξιολογικό πίνακα και να αυθαιρετήσει στις αποφάσεις της. γ) Ότι η θέση «τελεί υπό κατάργηση». Τότε όμως γιατί σπεύσατε αυθημερόν να την καλύψετε και να στείλετε τον κομματικό σας φίλο, ενώ θα μπορούσατε να καλύψετε το προσωρινό κενό εκ των υπηρετούντων στην περιοχή εκπαιδευτικών; δ) Ότι ο αποσπασθείς «κ. Μπανούσης Αστέριος, (κλ. ΠΕ04) της Δ/νσης ΔΕ Καρδίτσας, πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από τις προαναφερόμενες διατάξεις…». Δηλαδή οι προηγούμενοι αυτού στον πίνακα, όπως π.χ. ο πρώτος με πολύ περισσότερα προσόντα, με γερμανικό διδακτορικό, με άριστη γνώση της γερμανικής, με σωρεία γερμανόγλωσσων επιστημονικών εργασιών και ενεργό συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια στη Γερμανία, και με πολύτιμη πείρα στη γερμανική εκπαίδευση, τόσο τη Δευτεροβάθμια όσο και την Τριτοβάθμια, δεν τις πληροί; ε) Δικαιολογείται η απόσπαση του ίδιου ότι «έτυχε της επιλογής του Υπουργείου Παιδείας», επειδή «είχε αποσπασθεί και υπηρετήσει τόσο ως Συντονιστής Εκπαίδευσης Εξωτερικού στη Γερμανία (2002-2004) με παράλληλα καθήκοντα προέδρου ΠΥΣΔΕ Γερμανίας…και ως εκ τούτου έχει ίδια αντίληψη για τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της περιοχής ». Δηλαδή του έδειξε τότε το Υπουργείο σας επί των ημερών της δικής σας κυβέρνησης την εύνοιά του και τώρα το χρησιμοποιείτε ως επιχείρημα υπέρ αυτού αγνοώντας τα πολύ μεγαλύτερα ουσιαστικά και τυπικά πλεονεκτήματα των προηγουμένων απ’ αυτόν στον καταρτισθέντα πίνακα.

Νομίζετε όμως, κυρία Υπουργέ, ότι πείθετε κανένα με τα επιχειρήματά σας αυτά; Έτσι θα προωθήσετε την αξιοκρατία στην Εκπαίδευση; Αυτό τον σκοπό θα υπηρετήσει η αυτό-αξιολόγηση, την οποία προωθείτε; Τι νόημα έχει η αξιολόγηση χωρίς αξιοκρατία; Θα καταρτίζονται αξιολογικοί πίνακες, τους οποίους θα γράφετε στη συνέχεια στα καττύματα των υποδημάτων σας; Θα βαπτίζετε τις θέσεις «αναπληρωτής Συντονιστής» και όχι «Συντονιστής», για να μπορείτε αυθαίρετα να προωθείτε ημετέρους;

Κυρία Υπουργέ, έπρεπε για λόγους αξιοκρατίας και διαφάνειας να επιλέξετε είτε τον σεβασμό στην ισχύ του πίνακα -ακόμη και αν τελεί υπό κατάργηση η θέση ή ακόμη κι’ αν ήταν να στείλετε για μία μόνο ημέρα Συντονιστή στο Ντίσελντορφ- είτε την ακύρωση του πίνακα και την επαναπροκήρυξη της θέσης ή των θέσεων. Εσείς κάνατε κατά αλαζονικό τρόπο χρήση της εξουσίας σας ευνοώντας τον κομματικό σας φίλο εις βάρος άλλων έξι που προηγούνταν στον πίνακα. Η επιλογή ήταν δική σας. Μη κόπτεσθε όμως υπέρ της αξιοκρατίας, όταν εσείς προωθείτε αυθαίρετα και αναξιοκρατικά ημετέρους. Δεν θα σας πιστέψει κανείς.

Προσωπικά ένοιωσα τόσο αηδιασμένος από τις ευνοιοκρατικές αποφάσεις τόσο του κ. Στυλιανίδη όσο και τη δική σας, ώστε μόλις μου έγινε γνωστή η απόφασή σας υπέβαλα παραίτηση συνταξιοδότησης, δύο χρόνια πριν την προγραμματισμένη, επειδή δεν πιστεύω πλέον στην αξιοκρατία που επαγγέλλεστε, την οποία υποτίθεται ότι θα υπηρετήσει η αυτό-αξιολόγηση που προωθείτε, και την οποία ως σχολικός σύμβουλος όφειλα να υπηρετήσω. Εύχομαι να ανανήψετε, αν επιδιώκετε όντως μια αξιοκρατούμενη εκπαίδευση.

Δρ. Τσακαλίδης Γεώργιος

ΠΗΓΗ: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=13472

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads