6 Μαΐ 2010

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΥΣ (3)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΙΓ΄
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

ΤΣΑΜΠΙΚΑ ΙΑΤΡΙΔΗ:  ....Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις που ελάχιστα προσθέτουν στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού. Αντίθετα, το παρόν σχέδιο νόμου υποβαθμίζει κατηγορίες ανθρώπων που δικαιούνται τις ειδικής μέριμνας της πολιτείας. Δεν είναι δυνατόν το Υπουργείο να ισοπεδώνει τις προσπάθειες των ανθρώπων με αναπηρία πάνω από 67% και των πολυτέκνων. Με τις νέες ρυθμίσεις και τις μοριοδοτήσεις που προβλέπονται γι’ αυτές τις κατηγορίες, είναι σαν να τους κλείνει την πόρτα κατάμουτρα. Ουσιαστικά τους καταδικάζετε στην ανεργία.
Επιτρέψτε μου εδώ να διαβάσω ένα απόσπασμα από μια επιστολή που μου έστειλε μια συμπατριώτισσά μου από τα Δωδεκάνησα, η οποία πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Το κάνω για να δείξω ότι όντως υπάρχει πρόβλημα και σας καλώ να δείτε την περίπτωση αυτή.
Λέει η εκπαιδευτικός: «Σας γνωρίζω ότι εργάστηκα ως ωρομίσθια για δύο χρόνια στο ακριτικό Καστελόριζο, όπου και μου παρουσιάστηκε η ασθένεια και παρ’ όλα τα τρομερά συμπτώματά της, συνέχισα να υπηρετώ με βαθιά παιδαγωγική συνείδηση σε βάρος της υγείας μου και με ανύπαρκτες παροχές ιατρικής βοήθειας σε ένα τέτοιο ακριτικό νησί. Η αμοιβή μου για το διάστημα αυτό καταβλήθηκε μετά την παρέλευση ενός ολόκληρου χρόνου. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζω να παρέχω τις υπηρεσίες μου στην εκπαίδευση με την ίδια συνείδηση και αγάπη προς τους μαθητές μου, γεγονός που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω να ζω και να προσφέρω».
Αυτό μας λέει η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός. Απλά, ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια. Και πιστεύω, κυρία Υπουργέ, ότι μακριά από λαϊκισμούς και ψηφοθηρίες, αξίζει να ακούσουμε και να αφουγκραστούμε την περίπτωση αυτή καθώς και εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις και να δείτε τα ζητήματα αυτά.

 

ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΤΡΙΝΗΣ:  ....Είναι ένα νομοσχέδιο που παράλληλα φροντίζει να ομαλοποιήσει, να διορθώσει κάποιες αστοχίες που υπήρχαν με το δαιδαλώδες τοπίο των προσλήψεων στον τομέα της εκπαίδευσης και αφορά τα άτομα με αναπηρία, που κάποιοι συνάδελφοι σήμερα φροντίζουν να εμφανιστούν ως υπερασπιστές. Δεν απολογούνται, όμως, γιατί δύο μέρες πριν καταρρεύσει η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και προσπαθώντας να χαϊδέψουν τα προβλήματα, νομοθέτησαν υπέρ των ομάδων αυτών, ενώ πέντε χρόνια αγνοούσαν επιδεικτικά το πρόβλημά τους. Όπως, επίσης, αφορά και το θέμα των πολυτέκνων. Με τις μεταβατικές διατάξεις νομίζω, κυρία Υπουργέ, ότι διορθώνετε κάποιες αστοχίες. Είναι πολύ σημαντικό ότι καθιερώνει το προσοντολόγιο, την αξιοκρατία στο σύγχρονο σχολείο της γνώσης, σε μια κοινωνία έντασης γνώσεις όπου οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι πρότυπα, πρέπει να μεταδίδουν στους μαθητές σύγχρονη γνώση και βεβαίως, όχι να βασίζονται μόνο στην εμπειριοκρατία.

 

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ...Στην κατ’ άρθρον συζήτηση θα είμαι πολύ αναλυτική για το τι θα συμβεί στη μεταβατική περίοδο, αλλά και τι θα συμβεί σε κάθε μία απ’ αυτές τις ομάδες, οι οποίες βεβαίως και έχουν προετοιμάσει τη ζωή τους και βεβαίως –σας διαβεβαιώ γι’ αυτό- δεν πρόκειται να θιγούν με τον τρόπο που περιγράφηκε εδώ μέσα. Θα μιλήσω λοιπόν και για τις μεταβατικές περιόδους και γι’ αυτούς που έχουν εμπειρία είκοσι τέσσερις μήνες και για το θέμα των πολυτέκνων και για το θέμα των αναπήρων και για το θέμα των 30μηνιτών, αλλά και για το θέμα των ιδιωτικών σχολείων.
Σας ευχαριστώ πολύ.

 

ΑΔΩΝΗΣ – ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ:.....Έχει να κάνει μόνο με ένα πράγμα. Με το ότι το δημογραφικό θεωρούμε ότι είναι και έχει ψηφίσει ομοφώνως η Βουλή των Ελλήνων ότι το θεωρεί το υπ’ αριθμόν ένα εθνικό ζήτημα της χώρας. Πείτε μας ότι θα προσλαμβάνετε τους πολυτέκνους ως διοικητικό προσωπικό στο Υπουργείο Παιδείας, πείτε μας τι θα τους δώσετε. Κάτι πρέπει να πάρουν, διότι -αυτό που δεν έχει ακουστεί και που δεν το έχετε απαντήσει- είναι πάρα πολύ δύσκολο ένας εκπαιδευτικός που είναι γονέας τεσσάρων και πέντε παιδιών, να συναγωνιστεί επί ίσοις όροις στον Α.Σ.Ε.Π. έναν εκπαιδευτικό ο οποίος είναι άτεκνος. Δεν μπορεί να τα καταφέρει. Άρα, όλη η λογική των μορίων που βάζετε στο άρθρο 3, στην πραγματικότητα είναι μια στάχτη στα μάτια των πολυτέκνων.
Πείτε μας, λοιπόν, πώς θα διασφαλίσετε το μείζον εθνικό συμφέρον, που είναι η προάσπιση του δημογραφικού προβλήματος και εμείς θα είμαστε μαζί σας. Εάν μας διευκρινίσετε αυτά τα συγκεκριμένα ζητήματα, που σας τα έχουμε θέσει από την αρχή ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, ξέρετε ότι είναι πάντοτε ένα Κόμμα πολιτικής ευθύνης. Εάν, όμως, μας ζητάτε λευκή επιταγή, λυπούμεθα, αλλά λευκή επιταγή δεν μπορούμε να δώσουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads