5 Μαΐ 2010

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Εθνοκτόνοι!

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΙΒ΄
Τρίτη 4 Μαΐου 2010

 

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Υπουργέ, έχω την αίσθηση ότι στην Αίθουσα γίνεται ένας διάλογος κουφών, διότι τουλάχιστον από την πλευρά του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού , διατυπώθησαν κάποιες προτάσεις, κάποιες θέσεις μας, οι οποίες είναι πολύ εύκολο να αφομοιωθούν από εσάς. Στην πρωτολογία σας τουλάχιστον, δεν κάνατε την παραμικρή παραχώρηση.
Είμαι λοιπόν, στη θέση να μιλήσω ως εκπαιδευτικός ο ίδιος και πολύτεκνος ο ίδιος, για να αρχίσουμε από τα πιο σοβαρά του νομοσχεδίου σας. Διερωτηθήκατε, τί είδους σχολείο θέλουμε επιτέλους. Θα δώσουμε μια απάντηση: Νομίζω ότι είναι πασιφανές. Θέλουμε ένα σχολείο αποτελεσματικό να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα. Θέλουμε ένα σχολείο αξιοκρατικό, τα στελέχη του -δηλαδή, η εκπαιδευτική κοινότητα- να έχει τους αρίστους εκπαιδευτικούς. Και θέλουμε και ένα σχολείο –που εσείς δεν μπορείτε να το καταλάβετε, γιατί τελείτε υπό το Δραγώνιο σύμπλεγμα- ελληνικό. Τί σημαίνει θέλουμε ένα σχολείο ελληνικό;
Θέλουμε ένα σχολείο που να δίδει ελληνική παιδεία, πρώτον. Και θέλουμε ένα σχολείο, στο οποίο να υπάρχει –γιατί σε λίγα χρόνια, μα θα είναι δεκαετία, μα θα είναι δεκαπενταετία, μα θα είναι εικοσιπενταετία- ο Έλληνας μαθητής. Άρα, λοιπόν, θέλουμε ένα ελληνικό σχολείο και ως προς το περιεχόμενό του και ως προς το ουσιώδες συστατικό του, τον Έλληνα μαθητή. Δεν θέλουμε ένα σχολείο του Μεχμέτ, του Χασάν κ.λπ.. Να υπάρχουν και αυτοί αλλοίμονο. Ελάτε όμως, που σήμερα η πληθυσμιακή πυραμίδα των μαθητών τείνει να αναστραφεί δραματικά εις βάρος των γηγενών μαθητών.
Σε λίγα χρόνια, κυρία Υπουργέ, στα δέκα παιδιά που θα έχουμε στις τάξεις μας, τα έξι θα είναι αλλοδαπά. Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι τίθεται ένα μεγάλο ζήτημα αρχής για το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό. Τη στιγμή που η Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα απέραντο γηροκομείο, τη στιγμή που τα φέρετρα είναι περισσότερα από τις κούνιες, έρχεστε εσείς και τί κάνετε; Πλήττετε τον όποιο δείκτη προστασίας είχε στηθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση, υπέρ των τριτέκνων των πολυτέκνων και άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων. «Ελλιπές» θα μου πείτε, ο δείκτης προστασίας της Κυβέρνησης Καραμανλή. «Δεν ολοκλήρωσαν τις δεσμεύσεις τους». Δεκτό. Έγιναν όμως, θετικά βήματα στην κατεύθυνση αυτή, που δεν πρέπει να παραγνωριστούν.
Εσείς τώρα αυτό το οικοδόμημα, που στήθηκε με τόσο κόπο, με θυσίες από την ελληνική πολιτεία και υπό την ασφυκτική πίεση των πολυτεκνικών και τριτεκνικών οργανώσεων, το κατεδαφίζετε εν μια νυκτί.
Θα πρέπει να σας πω, ότι δεν σας προβληματίζουν τα ευρωπαϊκά αντίστοιχα παραδείγματα.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ακούστε το εξής καταπληκτικό και κρίνετε μόνοι σας: Η Γαλλία αρχίζει να παίρνει ρωμαλέα μέτρα δημογραφικής ανάκαμψης, με συνεχή κίνητρα προς τους πολυτέκνους, πότε λέτε; Όταν ενοποιήθηκε η Γερμανία. Δηλαδή, ανησύχησαν τόσο πολύ οι Γάλλοι από την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, που θεώρησαν προτεραιότητα της πολιτικής τους, να είναι η τόνωση του πληθυσμού τους.
Και εμείς, κύρια Υπουργέ, βρισκόμαστε εν μέσω πληθυσμιακών βομβών γύρω μας, γιατί όλοι οι βαλκάνιοι γείτονες σημειώνουν υψηλούς ρυθμούς γεννήσεων. Έχουμε απέναντί μας τον πληθυσμιακό μπαμπούλα εξ ανατολών που ακούει στο όνομα Τουρκία και εσείς το μοναδικό μέτρο που είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυβέρνησης –δεν με ενδιαφέρει, αν ήταν Νέα Δημοκρατία, όποιος ήταν, ο Καραμανλής ή μη- το κατεδαφίζετε. Και εντάσσετε στη διαδικασία του Α.Σ.Ε.Π. και τους πολυτέκνους. Μάλιστα. Και τι λέτε λοιπόν; Λέτε «Δίνουμε πέντε μόρια σε σύνολο εκατόν τριάντα». Αυτή είναι η βαρύτητα που αποδίδετε στην πολυτεκνική οικογένεια. Λέτε «Δίνουμε πέντε μόρια σε σύνολο εκατόν τριάντα, στον πολύτεκνο εκπαιδευτικό, αφού επιτύχει στον διαγωνισμό του Α.Σ.Ε.Π.».
Σας ερωτώ και θέλω μια απάντηση για να μιλάμε λογικά, γιατί εμείς σαν διαδικασία το Α.Σ.Ε.Π. το αποδεχόμαστε. Πείτε μου όμως: Η πολύτεκνη εκπαιδευτικός μητέρα ή ο πολύτεκνος εκπαιδευτικός πατέρας θα διαγωνιστεί επί ίσοις όροις; Θα έχει το χρόνο και το χρήμα να διαγωνιστεί με τους άλλους υποψηφίους επί ίσοις όροις γιατί τώρα υπάρχουν και τα φροντιστήρια Α.Σ.Ε.Π.. Ας μην το ξεχνάμε αυτό το πράγμα.
Άρα, λοιπόν, η αρχή εκκίνησης θα είναι διαφορετική. Θα είναι πολύ πιο πίσω ο πολύτεκνος. Έχετε συμβιώσει ποτέ μέσα σε μια πολύτεκνη οικογένεια να δείτε ο κλίμα και μόνο που επικρατεί;
Άρα, λοιπόν, καταλαβαίνετε ότι τίθεται σε μειονεκτική μοίρα ο πολύτεκνος εκπαιδευτικός. Επειδή ξέρετε ότι τον πλήττεται, ξέρετε ότι πλήττετε την πολύτεκνη οικογένεια, τί κάνετε; Κάνετε ένα άλλο επικοινωνιακό τρυκ του άρθρου 9 που ακούει στο όνομα «Μεταβατικές διατάξεις» οι οποίες μεταβατικές διατάξεις, είναι μια τρύπα στο νερό για τους πολυτέκνους.
Τί λένε αυτές οι μεταβατικές διατάξεις; Λένε ότι μέχρι να γίνει ο πρώτος διαγωνισμός Α.Σ.Ε.Π. κατά το νόμο που συζητάμε σήμερα, οι πολύτεκνοι τί κάνουν; Μπαίνουν σε ένα πίνακα και ανταγωνίζονται μεταξύ τους, με διάφορα κριτήρια, για το ποιος θα διοριστεί, εάν βεβαίως και υπό την προϋπόθεση, ότι ο Υπουργός Παιδείας και ο Υπουργός Οικονομικών θα δεηθούν να βγάλουν μια Κοινή Υπουργική Απόφαση που θα καθορίζει τον αριθμό, τον προσδιορισμό πολυτέκνων. Εάν και όταν δεηθούν οι Υπουργοί να βγάλουν μια τέτοια Κοινή Υπουργική Απόφαση, που όπως καταλαβαίνετε μπορεί και να μην υπάρξει ποτέ.
Άρα, λοιπόν, προσφέρετε μια τρύπα στο νερό με τις μεταβατικές σας διατάξεις στους πολυτέκνους. Είναι κοροϊδία. Πάτε να τους χρυσώσετε ένα πικρό χάπι.
Θα σας πω και κάτι άλλο: Ο προηγούμενος νόμος κ. Λυκουρέντζο της Νέας Δημοκρατίας περί πολυτέκνων, έλεγε ότι ο χαρακτηρισμός του πολυτέκνου είναι μέχρι 31 Ιουλίου. Εσείς και εκεί το πήγατε και εκεί μέχρι 30 Ιουνίου. Δηλαδή, πόσο μεγάλη τιμωρία και αν μια μητέρα…
ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Τί σημασία έχει;
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Με ρωτάτε, τί σημασία έχει; Αν μια μητέρα, κυρία Υπουργέ, γεννήσει στις 5 Ιουλίου…
ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Αν γεννήσει στις 5 Αυγούστου;
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Μα, σας λέω με βάση τις κείμενες διατάξεις και εσείς το κάνετε επί του επαχθέστερου. Τους τιμωρείτε ακόμα πιο πολύ. Δηλαδή, δεν φτάνει το μαστίγωμα των μεταβατικών διατάξεων, η κοροϊδία, τους μαστιγώνετε ακόμα περισσότερο. Δηλαδή, ούτε τον ένα μήνα δεν κρατάτε. Ούτε τον ένα μήνα! Δηλαδή τόσο μεγάλη η τιμωρία.
Κοιτάξτε να δείτε, τώρα να σας πω για τριτέκνους, να σας πω για άτομα με ειδικές ανάγκες, να σας πω για μονογονεϊκές οικογένειες, τζάμπα θα χάσω τα λόγια μου. Δεν υπάρχουν αυτές οι ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες στο λεξιλόγιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Δεν υπάρχουν! Καταργείτε τα πάντα και λέτε: «Αφού περάσουν το διαγωνισμό του Α.Σ.Ε.Π. οι άνθρωποι αυτοί, θα τους δώσω τρία μόρια, τέσσερα μόρια, πέντε μόρια».
Βεβαίως, άκουσα τον υπαινιγμό που κάνατε για την οικονομική κρίση και διατυπώθηκε υπαινιχτικά το εξής επιχείρημα, από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.
(EP)
(AS)
«Ωραία -θα πει η Υπουργός- να διορίσω, όπως η προηγούμενη κυβέρνηση του πολυτέκνους, να διορίσω και τους τριτέκνους, να διατηρήσω το 20% επί των αναπληρωτών –επιπρόσθετα, εγώ θα πω- για τους τριτέκνους. Να διορίσω και τις μονογονεϊκές οικογένειες με δύο παιδιά, ας πούμε. Να διορίσω και τους εκπαιδευτικούς με ειδικές ανάγκες. Πού θα βρεθούν τα χρήματα»; Είναι ένα εύλογο επιχείρημα αυτό.
Την λύση την έδωσε ο κ. Κακλαμάνης που είναι στην Αίθουσα. Ο κ. Κακλαμάνης το 1985 με το ν.1566, άρθρο 2, παράγραφος 7 σας δίνει τη λύση και εμείς σας το κάνουμε πρόταση. Τι έλεγε τότε ο νόμος Κακλαμάνη; Έλεγε ότι με υπουργική απόφαση είναι δυνατόν τα βιβλία του Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων να περνάνε από μαθητή σε μαθητή, από τάξη σε τάξη και να πληρώνουν πρόστιμο οι μαθητές ή οι γονείς, οι κηδεμόνες αυτών που δεν θα δίνουν τα βιβλία από τη μία τάξη στην άλλη. Στη Γερμανία έτσι γίνεται. Για έξι χρόνια οι Γερμανοί μαθητές έχουν τα ίδια βιβλία.
Ξέρετε τι μεγέθους οικονομία είναι αυτή, αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Βουλής, με την πρόβλεψη που κάνατε το 1985; Και αυτή θα ήταν μία μεγάλη μεταρρύθμιση για σας. Τριάντα εκατομμύρια ευρώ το χρόνο! Έτσι θα διορίζονταν οι πολύτεκνοι, θα διορίζονταν οι τρίτεκνοι, θα διορίζονταν τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Γιατί δεν το κάνετε αυτό το πράγμα; Γιατί λέτε για τη σπατάλη και δεν περιορίζετε εσείς η ίδια τη σπατάλη κατ’ αυτόν τον τρόπο, που σας είπα. Αυτή θα είναι μία πραγματική μεταρρύθμιση, θα βρεθούν πόροι και θα ικανοποιήσετε τα δίκαια αιτήματα των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Γιατί δεν το κάνετε; Σας προκαλούμε να τοποθετηθείτε επί αυτού; Για να μην ακούμε και το επιχείρημα περί οικονομικής κρίσεως, να ακούμε το επιχείρημα περί σπατάλης …
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Η διάταξη ισχύει, κύριε συνάδελφε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ναι, αλλά θέλει υπουργική απόφαση, Πρόεδρε μου. Να βγάλει η Υπουργός την υπουργική απόφαση και να προχωρήσουμε στην πρότασή μας. Αυτό θα είναι μία ρηξικέλευθη κίνηση.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Η διάταξη ισχύει. Αν μπορείτε να πείσετε τους εκπαιδευτικούς στα σχολεία ότι θα πρέπει να κάνουν και αυτό το έργο, τότε θα εφαρμοσθεί και η διάταξη. Το πρόβλημα είναι ότι οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι μόνο διδακτικό έργο μπορούν να κάνουν και ότι αυτοί δεν είναι δουλειά δική τους.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Η υπουργική απόφαση την οποία εσείς είπατε, κύριε Πρόεδρε, αναφέρεται σε ευθύνη μαθητών και γονέων αυτών. Δεν αναφέρεται σε εκπαιδευτικό. Εάν ο μαθητής θέλει να κρατήσει το βιβλίο …
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Πρέπει κάποιοι να μαζέψουν αυτά τα βιβλία.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ο μαθητής θα τα πάει και θα τα μαζεύουν. Είναι πρόνοια δική σας. Εγώ κρατώ το θετικό, ότι παροτρύνετε την Υπουργό να εκδώσει την υπουργική απόφαση. Αυτό καταλαβαίνω. Είπε ότι στη δευτερολογία της θα το πράξει. Σας βρίσκουμε χρήματα για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μας ακούσετε. Τζάμπα μιλάμε.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Ωραία, αλλά να εξασφαλίσει …
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Και να σας πω γιατί δεν θα μας ακούσετε. Έχετε κάνει μία στρατηγική επιλογή. Ποια είναι αυτή η στρατηγική επιλογή του συστήματος ΠΑΣΟΚ; Και δεν λέω της Διαμαντοπούλου, για να μη φανεί …
Θέλετε να λύσετε το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Θα μου δώσετε ενάμιση λεπτό, κύριε Πρόεδρε, όσο και οι προλαλήσαντες.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Δεν ξέω τι κάνανε οι προλαλήσαντες, εκείνο που ξέρω είναι ότι έχουν γραφτεί πενήντα πέντε συνάδελφοι και πρέπει να το σεβαστούμε. Θα τηρήσουμε τον Κανονισμό, κύριε συνάδελφε.
Σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ.
Κάνατε μία στρατηγική επιλογή, λοιπόν. Θέλετε να επιλύσετε το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας με τη μετανάστευση. Κάντε το, αλλά ο ελληνικός πληθυσμός βιολογικά όλο και θα μειώνεται. Από εκεί ξεκινάνε όλα τα δεινά της Κυβέρνησής σας, που χτυπάν και πλήττουν τους πολυτέκνους, τους τριτέκνους, γενικά την πολυμελή ελληνική οικογένεια.
Μας ενόχλησε όμως και κάτι άλλο, κυρία Υπουργέ, που δεν το περιμέναμε από εσάς. Εμπαίξατε τους ανθρώπους. Η παρισταμένη Υφυπουργός σε επίκαιρη ερώτηση, που της επέβαλα, είχε πει και είχε δεσμευθεί σε αυτήν εδώ την Αίθουσα: «Εμείς θα δεχθούμε τους πολυτέκνους εκπαιδευτικούς, κ. Ροντούλη, και θα συζητήσουμε. Θα ενσωματώσουμε τα επιχειρήματά τους, θα τους ακούσουμε». Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Ούτε καν τους δεχθήκατε στο Υπουργείο.
Αφήστε δε που τα λόγια του Πρωθυπουργού της χώρας, έχουν πέσει στο κενό. Ελέχθησαν ενώπιον της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος και επικαλούμαι και τη μαρτυρία του κ. Θεοτοκάτου, προέδρου της ΑΣΠΕ. Ξέρετε τι είπε ο Πρωθυπουργός; Το έχω μπροστά μου εδώ: «Θα εφαρμόσει πολιτικές το ΠΑΣΟΚ, οι οποίες θα αντιμετωπίζουν τις ανάγκες της πολύτεκνης οικογένειας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε. Τελείωσε και το ενάμιση λεπτό που ζητήσατε. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό.
Σας παρακαλώ πολύ! Ζητήσατε ενάμιση λεπτό, σας το έδωσα. Σεβαστείτε τουλάχιστον αυτά που λέτε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Όλοι οι άλλοι κοινοβουλευτικοί μίλησαν παραπάνω. Τελειώνω τώρα, κύριε Πρόεδρε.
Παράλληλα οι πολιτικές αυτές θα δίνουν κίνητρα και θα ενθαρρύνουν τα νέα ζευγάρια να μεγαλώσουν όχι όσα παιδιά μπορούν, αλλά όσα παιδιά θέλουν. Αυτό έλεγε ο Πρωθυπουργός στην ΑΣΠΕ.
Πού καταλήξαμε; Σε εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές. Χτυπάτε, λοιπόν, την πολυμελή οικογένεια, χτυπάτε την καρδιά του έθνους και γι’ αυτό ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, κύριε Πρόεδρε, θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία στα άρθρα 2, 3, 4 και 9. Να δούμε, λοιπόν, ποιοι θα είναι οι πατριώτες σε αυτήν την Αίθουσα και ποιοι θα είναι οι εθνοκτόνοι.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Τι σημαίνει εθνοκτόνοι;
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Εμμένω στο χαρακτηρισμό εθνοκτόνοι.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Ας πάμε στον πιο κλασσικό χαρακτηρισμό εθνοπροδότες.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Εθνοκτόνοι!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Και λίγους μήνες μετά είδαμε τους εθνοκτόνους στο μεγαλείο τους, μας κατέστρεψαν μας πέταξαν στο δρόμο σε μια νύχτα και μας κατάντησαν αδύναμους να ταίσουμε τα παιδιά μας, αλλά υπάρχει ΘΕΟΣ και θα τους τιμωρήσει είμαι σίγουρη, προκαταβολικά τους τιμωρεί με την ήττα που θα υποστούν στις δημοτικές εκλογές, θα φύγουν ως οι μεγαλύτεροι προδότες που πέρασαν ποτέ από αυτή τη χώρα...

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads