7 Δεκ 2010

Κάλεσμα της ΑΣΠΕ για κινητοποίηση στις 15/12... όχι στην περικοπή των πολυτεκνικών επιδομάτων

Η ΑΣΠΕ καταγγέλλει την Κυβέρνηση, που με τις μεταρρυθμίσεις που επαγγέλλεται έχει βάλει στο στόχαστρο τον τελευταίο χρόνο τους ...
Πολυτέκνους και την πολύτεκνη οικογένεια, τους οποίους πλήττει ανελέητα, παρά τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 21 παρ. 2 και 5 που ρητώς επιτάσσει ότι οι Πολύτεκνες οικογένειες έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος και ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.
Καλούνται όλοι οι Πολύτεκνοι με τις οικογένειές τους. να συμμετάσχουν στη μεγάλη κινητοποίηση των εργαζομένων που θα πραγματοποιηθεί την 15η Δεκεμβρίου στην Αθήνα ( η προσυγκέντρωση των πολύτεκνων οικογενειών θα γίνει στις 11π.μ. στο Ζάππειο, για να επακολουθήσει πορεία διαμαρτυρίας μέχρι το Σύνταγμα και το Υπουργείο Οικονομικών).
Σκοπός της πορείας αυτής είναι να εκφρασθεί η αντίθεση των πολυτέκνων για την ασκούμενη αντιπολυτεκνική πολιτική και να καταγγελθεί ο εμπαιγμός της σημερινής Κυβέρνησης, που αθέτησε τις υποσχέσεις της, όπως αυτές διατυπώθηκαν στο μήνυμα που έστειλε στη Συνομοσπονδία μας το 2009 αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, όπου συγκεκριμένα ανέφερε ότι: «… η Πολιτεία θα σας δείξει στην πράξη αποτελεσματική μέριμνα» και ότι «η νέα Κυβέρνηση δεν θα αρκεστεί σε αποσπασματικά μέτρα αλλα θα προχωρήσει άμεσα σε ολοκληρωμένες και οριζόντιες πολιτικές, στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, στην κοινωνία. Πολιτικές, οι οποίες θα αντιμετωπίζουν τις ανάγκες της πολύτεκνης οικογένειας, αλλά παράλληλα θα δίνουν κίνητρα και θα ενθαρρύνουν τα νέα ζευγάρια να μεγαλώσουν όχι όσα παιδιά μπορούν, αλλά όσα παιδιά θέλουν…».
Δυστυχώς οι οριζόντιες πολιτικές, για τη στήριξη της πολύτεκνης οικογένειας αποδείχθηκαν πομφόλυγες και πυροτεχνήματα εντυπωσιασμού, αφού μετατράπηκαν σε κάθετες φοροεπιδρομές, κατά των πολυτέκνων. Καμία απολύτως μέριμνα δεν λήφθηκε για την πολύτεκνη οικογένεια, αφού ο πολύτεκνος, σε όλες τις φορολογικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν τελευταία, έχει εξομοιωθεί πλήρως με τον άγαμο, ενώ έχει κληθεί να πληρώνει τους περισσότερους έμμεσους φόρους, λόγω του γεγονότος ότι ανήκει στους μεγάλους καταναλωτές των αγαθών με το αυξημένο Φ.Π.Α, επειδή οι ανάγκες μίας πολυμελούς οικογένειας είναι σαφώς μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες μίας οικογένειας με ένα ή δύο παιδιά.
Και βέβαια δεν υπήρξαν μόνο: τα φορολογικά μέτρα και η αύξηση του ΦΠΑ των προϊόντων που πλήττουν κυρίως τις πολύτεκνες οικογένειες, τα τέλη ακίνητης περιουσίας, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, οι περικοπές των επιδομάτων, τα πρόστιμα για τους ημιυπαίθριους, τα τέλη για την κυκλοφορία των πολυτεκνικών αυτοκινήτων, κ.α, που έπληξαν την πολύτεκνη οικογένεια αλλά υπήρξαν και καταργήσεις ή φαλκιδεύσεις θεσμικών μέτρων, όπως έγινε με το ασφαλιστικό, συνταξιοδοτικό, την κατάργηση των προσλήψεων των πολύτεκνων εκπαιδευτικών!
– μέτρο που αποδεδειγμένα συνέβαλε στην αύξηση των γεννήσεων, τις μετεγγραφές των φοιτητών με τις πρόσφατες μάλιστα δηλώσεις του αρμόδιου υφυπουργού περί καθορισμού ποσοτικών περιορισμών κ.λ.π.
Όλα αυτά τα επεφύλαξε η Κυβέρνηση για το 2010 που έχει ορισθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ως έτος, κατά της παιδικής φτώχειας, ωσάν να στοχεύει στη δραστική αύξηση του αριθμού των παιδιών που θα βιώνουν εφεξής σε συνθήκες πλήρους ένδειας.
Φαίνεται ότι η παρούσα Κυβέρνηση έχει βαλθεί να επιτύχει την πλήρη εξαθλίωση των πολυτέκνων, αφού οι επινοήσεις της δεν πρόκειται να σταματήσουν εδώ. Χαρακτηριστική είναι και η αποφασισθείσα επαναφορά του ορίου εισοδήματος για την καταβολή του πολυτεκνικού επιδόματος, κάτι που είχε γίνει και το 1997 με ειδική νομοθετική ρύθμιση, η οποία όμως με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας το 2001 κρίθηκε ως αντισυνταγματική και καταργήθηκε, αφού συνέβαλε τότε στην ανακοπή της ανάκαμψης του δείκτη γεννητικότητας, λόγω του κλίματος ανασφάλειας και αβεβαιότητας που δημιούργησε η έλλειψη σταθερής και αξιόπιστης δημογραφικής πολιτικής σε πολλά νέα ζευγάρια.
Η Κυβέρνηση καταργεί τη χορήγηση του επιδόματος και της σύνταξης στην πολύτεκνη μητέρα και αξιώνει όπως το κατά κεφαλή εισόδημα μιας πολύτεκνης οικογένειας με 4 παιδιά, κάτω των 23 ετών να μην υπερβαίνει το ποσό των 6.600Ευρώ ετησίως (40.000: 6 μέλη ίσον 40.000 ευρώ!) ή σε 555Ευρώ το μήνα για την χορήγηση τους!!! Ακόμη όταν μια πολύτεκνη μητέρα λαμβάνει το επίδομα του τρίτου τέκνου και το επίδομα της πολύτεκνης μητέρας της απαγορεύει τη λήψη του επιδόματος του τρίτου τέκνου!!! και παγώνει την ισχύουσα προβλεπόμενη αναπροσαρμογή του πολυτεκνικού επιδόματος.
Και αυτά, επειδή «Η εισοδηματική ενίσχυση που προβλέπεται για τις πολύτεκνες και για τις τρίτεκνες οικογένειες προκειμένου να αντισταθμιστεί το πρόσθετο οικονομικό βάρος που επωμίζονται και προκειμένου να μην αποθαρρύνονται για την απόκτηση τρίτου και πλέον παιδιών, οφείλει να αναπροσαρμοστεί …..» όπως ο αρμόδιος υφυπουργός μας εξηγεί στην αιτιολογική έκθεση αναφερόμενος στον λόγο που λαμβάνονται αυτά τα μέτρα. Δηλαδή η μείωση, το πάγωμα της αύξησης και η περικοπή μαθαίνουμε ότι είναι μέτρα υπέρ των πολυτέκνων!!.
Είναι πασιφανές ότι οι Κυβερνώντες:
α) αγνοούν τις επισημάνσεις του μεγάλου Γάλλου δημογράφου Alfred Sauvy που είπε ότι: « Τα προβλήματα του πληθυσμού είναι τόσο θεμελιώδη που εκδικούνται τρομερά εκείνους που τα αγνοούν και καμία χώρα δεν μπορεί να ζήσει αν δεν πιστεύει στη ζωή.» και
β) δεν ενδιαφέρονται για τις δυσάρεστες δημογραφικές εξελίξεις, ούτε για το γεγονός ότι η χώρα μας έχει μετατραπεί σε απέραντο γηροκομείο. Αποτέλεσμα αυτών είναι η μεθόδευση της επιβολής επαχθών ρυθμίσεων, για τους πολυτέκνους όπως είναι και η θεσμοθέτηση οροφής στο οικογενειακό εισόδημα, για την είσπραξη των πολυτεκνικών επιδομάτων, μολονότι δεν υπάρχει για την περικοπή τους σχετική δέσμευση στο Μνημόνιο που υπογράφηκε με την «Τρόικα».
Επομένως μοιάζει σαν να επιθυμεί η Κυβέρνηση με τις επινοήσεις της αυτές να τιμωρήσει παραδειγματικά τους πολύτεκνους επειδή επέλεξαν συνειδητά να προσφέρουν στο Έθνος μας πολλά παιδιά.
Για τους λόγους αυτούς καλούμε την Κυβέρνηση να μην αποτολμήσει να προχωρήσει στη λήψη του αντισυνταγματικού και αντιδημογραφικού αυτού μέτρου, όχι μόνο γιατί τα δημόσια οικονομικά οφέλη θα είναι πενιχρά, αλλά κυρίως γιατί θα αποτελέσουν πλήγμα για τα νέα ζευγάρια που επιθυμούν να δημιουργήσουν οικογένειες σ’ ένα σταθερό και αξιόπιστο περιβάλλον, και να μην αιφνιδιάζονται από μία Πολιτεία που παλινωδεί και ανακαλεί με ελαφρότητα προηγούμενες αποφάσεις της.
Οι Πολύτεκνοι βρίσκονται σε αναβρασμό, διαμαρτύρονται εντονότατα και καταγγέλλουν αυτή την επιδρομή σε βάρος τους, θα κλιμακώσουν δε τις διαμαρτυρίες τους σ’ ολόκληρη τη χώρα.
Έτσι βροντοφωνάζουμε:
· Όχι στην ισοπέδωση των πολυτέκνων.
· Όχι στο ξεθεμελίωμα της οικογένειας.
· Όχι στην υλοποίηση της πολιτικής του ενός η κανενός τέκνου. Η Ελλάδα δεν την αντέχει.
· Δεν θέλουμε το 2050 σε ένα εργαζόμενο να αντιστοιχεί ένας συνταξιούχος.
· Δεν θέλουμε να γίνουμε μειοψηφία στη χώρα μας. Οι κυβερνώντες να μην εθελοτυφλούν.
· Όχι σ’αυτούς που δολοφονούν τα παιδιά μας.
· Να τεθεί φρένο στο δημογραφικό κατήφορο.
· Να μην παραβιάζει ασύστολα τις Συνταγματικές επιταγές η Κυβέρνηση και να μην ασεβεί στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκαλώντας βάναυσα τη Δικαιοσύνη.
· Να μην αγνοείται η Συνταγματική επιταγή (παρ.2 άρθρου 21 του Συντ.) ότι οι πολύτεκνοι δικαιούνται της ειδικής φροντίδας του Κράτους.
· Να μην αγνοούνται συστηματικά τα ομόφωνα συμπεράσματα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής για το δημογραφικό.
· Να αποκατασταθεί η αγοραστική αξία των πολυτεκνικών επιδομάτων και να γίνει σταδιακή αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων έτσι ώστε σύντομα να συγκλίνουν προς τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.
· Οι πολύτεκνοι δεν αντέχουν σε άλλη φοροεπιδρομή.
· Όχι στην φορολογική εξομοίωση πολυτέκνων και αγάμων.
· Περισσότερος σεβασμός στους αιμοδότες του Έθνους.
Από το Γραφείο Τύπου της ΑΣΠΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads