10 Δεκ 2010

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15-12-2010 ΩΡΑ 11 π.μ.

ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ

..................................

Η Κυβέρνηση, ενόψει των εορτών των Χριστουγέννων, επεφύλαξε, για τις πολύτεκνες μητέρες, ως δώρο, τη μεταχείριση, που επεφύλαξε ο Ηρώδης στα νήπια της Βηθλεέμ, o οποίος διέταξε τη σφαγή των νηπίων αυταπατώμενος ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα εμποδίσει την παρουσία του Θεανθρώπου επί της Γης.

Έτσι, λοιπόν, η Κυβέρνηση, δια του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ανδρέα Λοβέρδου, με το προσχέδιο του νόμου «διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα Υγείας και άλλες διατάξεις», που έδωσε στη δημοσιότητα:

α) Θεσπίζει, για τη χορήγηση του επιδόματος του τρίτου τέκνου και του επιδόματος και της σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας, ως όριο οικογενειακού εισοδήματος το ποσό των 40.000 ευρώ (μεικτά) ετησίως (καθαρά 30.000 ευρώ περίπου). Αξιώνει, δηλ. μία πολύτεκνη οικογένεια, με τέσσερα τέκνα, για να της χορηγηθεί το επίδομα ή η σύνταξη, το ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ εισόδημά της να μην υπερβαίνει το ποσό των 5.000 ευρώ ετησίως (30.000:6 όσα τα μέλη της οικογένειας) ή το ποσό των 410 ευρώ μηνιαίως (!!), ποσό που είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας, το οποίο η Υπουργός Εργασίας το προσδιόρισε, προ ημερών, στις 6.000 ευρώ ετησίως το άτομο!!!

β) Καταργεί τη χορήγηση του επιδόματος του τρίτου τέκνου (178 ευρώ μηνιαίως), που λαμβάνουν οι πολύτεκνες μητέρες, οι οποίες έχουν τρίτο τέκνο ηλικίας μέχρι έξι (6) ετών, ανεξαρτήτως του ποιο εισόδημα έχουν ή εάν είναι άνεργοι!!!!

γ) Θεσπίζει το ίδιο παραπάνω όριο για τη χορήγηση της εφάπαξ παροχής των 2.000 ευρώ, που καταβάλλεται για τη γέννηση του τρίτου τέκνου και κάθε τέκνου μετά το τρίτο!!!

δ) Θεσπίζει ως προϋπόθεση της συμμετοχής στις προσλήψεις, για τη μερική απασχόληση, των πολυτέκνων, των τέκνων πολυτέκνων και τριτέκνων και μόνον γι΄ αυτούς το ίδιο παραπάνω όριο!!!

ε) Θεσπίζει το ίδιο παραπάνω όριο εισοδήματος για τις μεταθέσεις των τριτέκνων δημοσίων υπαλλήλων!!!

στ) Το άκρον άωτο της αναλγησίας και της πρωτοφανούς μετά βαρβαρότητος επιδρομής κατά των πολυτέκνων - ακούσατε - θεσπίζει το ίδιο παραπάνω όριο εισοδήματος ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή ειδικώς και μόνον των πολυτέκνων και των τέκνων πολυτέκνων, αλλά και των τριτέκνων, στις προκηρύξεις του ΑΣΕΠ!!! Ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει για όλους τους άλλους. Έχει εκλείψει κάθε ίχνος ντροπής. Κατεδάφιση των πάντων!! Οι πολύτεκνοι στην πυρά!!!

ζ) Θεσπίζει το ίδιο όριο, ειδικώς και μόνον για τους πολυτέκνους, τα τέκνα πολυτέκνων και τους τριτέκνους, στις προσλήψεις του Ν. 2643¤1998 (νόμος προσλήψεων για τα ΑΜΕΑ, Πολυτέκνους, Εθνικής Αντίστασης, Αναπήρων πολέμου κ.λπ.)!!!

Το μόνο που δεν θεσπίζει ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και Υπουργός Υγείας είναι η επιβολή ειδικού φόρου για κάθε τέκνο απο το τρίτο και πέρα, αφού θεωρεί ότι οι παραπάνω οικογένειες, με κατά κεφαλήν ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ δηλ. 410 ευρώ μηνιαίως, ανήκουν στην κατηγορία εκείνων « που αντικειμενικά δεν έχουν ανάγκη ενίσχυσης», με το επίδομα και τη σύνταξη της πολύτεκνης μητέρας, όπως αναγράφει στην εισηγητική έκθεσή του!!!

Πράττει δε αυτά, ενώ γνωρίζει, ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι αντισυνταγματικές όπως ο ίδιος δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΒΕΤΟ και έχουν εκδοθεί δεκάδες αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που κρίνουν το μέτρο αυτό αντισυνταγματικό και παρά ταύτα ο κ. Υπουργός γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε.

Εάν ζούσε ο μέγας εκείνος άνδρας, που ως Ιεράρχης στάθηκε όρθιος απέναντι στην αυθαιρεσία της Αυτοκράτειρας, βλέποντας σήμερα τη σφαγή των πολυτέκνων, ο Ιερός Χρυσόστομος θ΄ αναφωνούσε: «Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται, πάλιν ορχείται, πάλιν ζητεί την κεφαλή των πολυτέκνων επί πίνακι»!!! Τί άλλο θα μπορούσε να ειπεί κάποιος σε μια χώρα, όπου η υπογεννητικότητα έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις και εξ αιτίας αυτής της καταστάσεως έχει μεταβληθεί σ΄ ένα απέραντο γηροκομείο, έχοντας καταντήσει η τρίτη πλέον γηρασμένη χώρα του κόσμου.

Η Κυβέρνηση έχει βάλει στο στόχαστρο τους πολυτέκνους, η αξιωματική αλλά και η λοιπή αντιπολίτευση έχει περιπέσει σε χειμερία νάρκη και ούτε καν σχολιάζει αυτή την επιδρομή κατά των πολυτέκνων και η Πνευματική και Εκκλησιαστική Ηγεσία της πατρίδος μας απολαμβάνει μακαρίως τον ύπνο της, οι δε πολίτες έχουν αναθέσει την τύχη τους «στον αυτόματο πιλότο».

Καταγγέλλουμε αυτή, την χωρίς προηγούμενο από την Κυβέρνηση, κατεδαφιστική επιδρομή κατά των πολυτέκνων. Προφανώς η Κυβέρνηση επείγεται να εγκαταλείψει την εξουσία.

Καλούμε όλους τους πολύτεκνους με τα παιδιά τους με τα παιδικά καροτσάκια τους στη μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Ζάππειο την Τετάρτη 15-12-2010 ώρα 11 π.μ. για να δώσουμε την απάντηση.

Από το Γραφείο Τύπου

Της ΑΣΠΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads