27 Φεβ 2011

Η δημοκρατία πέθανε... Ζήτω η προπαγάνδα!!!

Η δημοκρατία πέθανε... Ζήτω η προπαγάνδα!!!

Posted by Κωνσταντίνος Απόψεις, Ελλάδα, ΜΜΕ, προπαγάνδα, Ροή Κυριακή, Φεβρουάριος 27, 2011


Το χρονικό μιάς (ακόμη) προπαγάνδας

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας να κάνουν μια στροφή στην στήριξη της μνημονιακής πολιτικής και έχουν αρχίσει να μας προετοιμάζουν για την πτώχευση που έρχεται.
Πολλοί προπαγανδιστές που παριστάνουν τους δημοσιογράφους κάνουν ότι δεν είχαν καταλάβει που οδηγούσε την χώρα η τρόικα και φαίνεται σαν να κατάλαβαν μόλις πριν λίγο καιρό ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν.
Πέφτουν ένας – ένας από τα σύννεφα (όπως οι άγγελοι της διαφήμισης, αλλά αυτούς τους τραβάει το άρωμα του... χρήματος).
Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Πρόκειται για ανθρώπους με μειωμένη αντίληψη (κάτι σαν τους υπουργούς που παραπλανούνται) ή έχουν την ίδια ευθύνη για την ...
καταστροφή που βιώνουμε καθώς έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στο να μειωθούν οι αντιδράσεις;
Σήμερα δεν θα γράψω νέο κείμενο αλλά θα αντιγράψω αποσπάσματα από παλαιότερα κείμενα για να αποδείξω ότι αυτά που μαθαίνουν και καταλαβαίνουν το τελευταίο διάστημα οι ακριβοπληρωμένοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης ένας άνθρωπος χωρίς τις δικές τους πληροφορίες τα έλεγε ένα χρόνο πριν (με πλάγια πορτοκαλί γράμματα τα τωρινά σχόλια).
16/4/2010 Και τώρα άρχισαν ήδη να μιλάνε για κάτι αποπληθωρισμούς που σημαίνει μείωση μισθών, κόψιμο δώρων και επιδομάτων, μείωση συντάξεων… στον ιδιωτικό τομέα, αδέρφια! (όταν τα ΜΜΕ μας ζάλιζαν για τους κακούς δημόσιους υπάλληλους και έκρυβαν επιμελώς ότι τα μέτρα θα επεκταθούν)
17/4/2010 Η χώρα θα βγει πιο ισχυρή από την κρίση, μας λένε προσπαθώντας να μας χρυσώσουν το χάπι της χρεοκοπίας μας.
Η αλήθεια είναι ότι η κρίση θα βγει πιο ισχυρή από την χώρα
23/4/2010 Το ωραίο είναι ότι θα έρθουν τα πάνω κάτω στην ζωή την δική μας και των παιδιών μας αλλά το πρόβλημα της Ελλάδας δεν θα λυθεί.
Μια παράταση τριών ετών πριν την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου μας πήραμε. (που τελικά μπορεί να μην είναι καν τριετής η αναβολή της πτώχευσης. Αυτό το γεγονός, της παράτασης δεν μπορούσαν να το καταλάβουν οι δημοσιογράφοι; Θα δούμε και παρακάτω ότι από τότε δεν έβγαιναν τα νούμερα)
26/4/2010 Επίσης οι εργασιακές σχέσεις θα γίνουν επιτέλους σοσιαλιστικές. Γιατί ο επικεφαλής του ΔΝΤ και ο Γιωργάκης είναι σοσιαλιστές.
Έτσι δεν θα υπάρχουν αποζημιώσεις στις απολύσεις γιατί καλομαθαίνουν οι απολυμένοι και αναζητούν μόνιμα την απόλυση. Δεν θα υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις. Θα πηγαίνει ο εργαζόμενος στον εργοδότη και θα διαπραγματεύεται μόνος του τον μισθό του…
Και θα παίρνει κάτι λιγότερο από το επίδομα αφέλειας.
Εξάλλου τι σημαίνει συλλογική σύμβαση; Ανήλικοι είναι οι εργαζόμενοι να θέλουν κηδεμόνα που θα κανονίζει τους κατώτατους μισθούς;
Δεν θα υπάρχουν κατώτατοι μισθοί. Αλλά ούτε ανώτατοι. Η πρώτη κατηγορία αφορά τους απλούς μισθωτούς και η δεύτερη αφορά τους κολλητούς της εξουσίας.
Η Ελλάδα έχει τους πιο ακριβοπληρωμένους κλητήρες. Ανήκουν στην μαφιόζικη οργάνωση που ονομάζεται κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος για να ανασάνει η Ελλάδα, λένε οι ειδικοί, είναι να υπάρξει ανάπτυξη. Με το ΔΝΤ όμως θα έχουμε ύφεση.
Οπότε ας ετοιμάσουμε τα κόλλυβα. (παραβιάζω ανοιχτές πύλες)
30/4/2010 Κατά 30% τουλάχιστον πιο φτωχοί θα γίνουμε. Για να αβγατίσουν τα κέρδη τους οι αγορές, οι τράπεζες και οι βιομηχανίες όπλων
6/5/2010 Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι με αυτά τα μέτρα θα σωθεί η Ελλάδα; Ότι δεν θα πτωχεύσουμε (και επισήμως);
Αν υπάρχει ας το ξανασκεφτεί. Το είπε ο ίδιος ο υπουργός. Τι είπε; Σε ένα από τα κανάλια που έδωσε συνέντευξη είπε το εξής: «Πολλοί λένε ότι με τα μέτρα αυτά η Ελλάδα το μόνο που θα πετύχει είναι να αναβάλλει την πτώχευση για τρία χρόνια. Δηλαδή τι θέλουν αυτοί; Να πτωχεύσουμε τώρα;».
Δεν είπε τι μ…..ς λέτε. Με τον μηχανισμό στήριξης η Ελλάδα εξασφάλισε την σωτηρία της και όλα θα είναι μια χαρά μετά από 3, 5 χρόνια. Αλλά ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι σε τρία χρόνια πάμε για φούντο.Και λογικό είναι. Η Ελλάδα μετά από τρία χρόνια και για μια τριετία θα θέλει περίπου 200 δις για να ξεχρεώσει το τωρινό δάνειο και κάτι προηγούμενα. Που θα τα βρει; (ε, δεν χρειαζόταν δέκα μήνες σκέψης και ανάλυσης για να το καταλάβει κάποιος αυτό. Ας μην πέφτουν λοιπόν από τα σύννεφα).
11/5/2010 Ο Σαχινίδης δήλωσε ότι από τον Οκτώβριο ήξεραν ότι η μόνη εναλλακτική ήταν το ΔΝΤ… Πασοκιές. ( και για άλλη μια φορά μείναμε έκπληκτοι όταν ο Στρος Καν είπε ότι από τον Δεκέμβρη του 2009 του είχε ζητήσει ο Γιωργάκης να μπούμε στο ΔΝΤ. Τον Μάιο όμως δεν έγινε ο χαμός που έγινε τώρα…. Γιατί άραγε;)
17/5/2010 Ο Στρος Καν έχει φαγωθεί να μας φάει και τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα. Θα τον έπεισε φαίνεται ο Γιωργάκης ότι έτσι θα βοηθηθεί η ανταγωνιστικότητα.
Όταν είναι να μας καταστρέψει βρίσκει τα κατάλληλα επιχειρήματα
12/7/2010 Η αναδιαπραγμάτευση του χρέους είναι μονόδρομος. Απλά θέλουν να μας εξαντλήσουν τελείως ώστε να μας αποσπάσουν και το χειροκρότημα.
Αυτοί μας ρίχνουν στην αρένα με τα λιοντάρια και εμείς ζητωκραυγάζουμε.
16/7/2010 Η χώρα μας γνωρίζει την πιο βίαιη και πιο άγρια αναδιανομή πλούτου με τα χρήματα να συγκεντρώνονται σε λίγα χέρια ενώ παράλληλα γνωρίζει την πιο βίαιη και άγρια απόσυρση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων.
Και η καταστροφή δεν έχει τέλος. Ακολουθούν και άλλα μέτρα. Και επειδή αυτά τα μέτρα τα παίρνουν σοσιαλιστές που είναι ευαίσθητοι (κρυώνουν εύκολα αν κάθονται σε ρεύματα αέρα) να ετοιμάζονται και οι άνεργοι. Το επίδομα ανεργίας θα γίνει επίδομα άγριας κοροϊδίας. Θα μειωθεί δηλαδή… (καλά οι δημοσιογράφοι θα πέσουν από τα σύννεφα σε κανένα χρόνο από τώρα)Από την υπόσχεση ότι θα φτάσει στο 70% - 80% του βασικού μισθού θα καταλήξει να είναι το 20% του βασικού μισθού.
Βρε λες να είναι ύπουλο σχέδιο των σοσιαλιστών ώστε από την αγανάκτηση ο κόσμος να επαναστατήσει και να γκρεμίσει τον καταραμένο καπιταλισμό;
Και για το έγκλημα που έχει γίνει στην χώρα μας έγραφα στις 16/7/2010. Κάποια στιγμή θα το καταλάβουν και αυτό…Διάβασα σε ένα άρθρο ότι το 90% του χρέους της Ελλάδας ήταν με βάση το ελληνικό δίκαιο. Αυτό σημαίνει (αν καταλαβαίνω καλά, δεν είμαι και οικονομολόγος) ότι η Ελλάδα μπορούσε να αποφασίσει και να επιλέξει το πώς και το πότε θα έκανε επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους όρους που η ίδια θα επέλεγε. Το δάνειο που παίρνουμε τώρα μας το δίνουν για να εξοφλήσουμε προηγούμενα δάνεια. Ουσιαστικά ανταλλάσουμε προηγούμενα δάνεια με αυτό της τρόικας. Μόνο που το δάνειο της τρόικας δεν διέπεται από το ελληνικό δίκαιο αλλά από το αγγλικό. Και έχουμε βάλει υποθήκη όλη την περιουσία και τα έσοδα του ελληνικού κράτους.Δηλαδή εκεί που είχαμε στα χέρια μας το παιχνίδι το δώσαμε στην τρόικα… και μας παίρνουν και τα μέτρα.
Αν αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα χρωστάει στις μεγαλύτερες και σε κάποιες περιπτώσεις κρατικές τράπεζες της Ευρώπης, μια ενδεχόμενη πτώχευση θα παρέσερνε την παγκόσμια οικονομία. Αυτό είναι ένα όπλο. Αλλά δεν το χρησιμοποιήσαμε. Βγάλαμε το νεροπίστολο μόνο για να γελάνε και τα παρδαλά κατσίκια μαζί μας
Τα δανεικά θα μας τα δώσουν και αυτή τη φορά ώστε να τους χρωστάμε περισσότερα και να μας έχουν πιο καλά στο χέρι.
Και όταν εξαθλιωθούμε θα μας οδηγήσουν και σε μια πτώχευση που θα είναι όλη δικιά μας. Βέβαια υπάρχει και η πιθανότητα να μην την καταλάβουμε την πτώχευση. Σκέψου τώρα έναν άνθρωπο άστεγο, άφραγκο, με κουρελιασμένα ρούχα που τρώει που και που και ότι βρει να τον πληροφορήσεις ότι η χώρα πτώχευσε. Σκασίλα του…
Έτσι θέλουν να μας κάνουν. Για να μην καταλάβουμε την διαφορά. Και να κάνουμε και ήρωες αυτούς που μας οδήγησαν στην καταστροφή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads