15 Φεβ 2011

Θα προλάβουν οι εξελίξεις την Τουρκία ή η Τουρκία τις εξελίξεις;

Θα προλάβουν οι εξελίξεις την Τουρκία ή η Τουρκία τις εξελίξεις;

Posted by Κωνσταντίνος Άρθρα, Αιγαίο, Εθνικά, Ελληνοτουρκικά, Ροή Δευτέρα, Φεβρουάριος 14, 2011


Η Κρίση με την γείτονα Τουρκία είναι πολύ κοντά και πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι θα πάρει απίστευτες διαστάσεις και σκόπιμα ανεξέλεγκτες. Ο χρονικός προσδιορισμός πλέον είναι ορατός, έχει πλέον διαγγελθεί επίσημα από τα στόματα πολλών μυημένων.
Εμείς δεν παρακολουθούμε τα γεγονότα, αλλά μέσα από αυτά. Μια σειρά από αδιαμφισβήτητα τεκμήρια – γεγονότα και πράξεις παίρνουν την θέση τους στον χρόνο και συνθέτουν πλέον το πάζλ των προδιαγεγραμμένων εξελίξεων μιας σοβαρότατης εθνικής κρίσης στην χώρα μας.
Οι πληροφορίες πλέον που μας έρχονται είναι πολλές και από πολλές και διαφορετικές πηγές . Δεν μα επιτρέπεται όμως λόγο ήθους να τις διαχέουμε. Προσπαθούμε όμως με διαφορετικούς τρόπους, ψύχραιμα, να μηνύσουμε σε όλους εσάς την σοβαρότητα της κατάστασης όπως την ακούμε και την αντιλαμβανόμαστε.
Τεκμήριο 1ον: Η πρώτη επίσημη πολιτική προειδοποίηση έρχεται από τα χείλη της Άννας Ψαρρούδα- Μπενάκη τον Φεβρουάριο του 2005, περι περιορισμού των Εθνικών συνόρων και άλλων πολλών μελλοντικών γεγονότων , με την προσφώνηση της προς τον Κάρολο Παπούλια. Η κ. Ψαρουδα-Μπενάκη είχε προειδοποιήσει τον ελληνικό λαό για τα δεινά που τον περίμεναν την περίοδο προεδρίας του κ. Παπούλια. Τα εθνικά θέματα και τους κινδύνους περιορισμού των εθνικών συνόρων. Τον περιορισμό της εθνικής μας κυριαρχίας από τους υπάλληλους της ευρωπαϊκής ένωσης. Τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων μέσα από την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων. Την επαναδιαπαιδαγώγηση των νέων ελλήνων με το ξαναγράψιμο της Ιστορίας. Και την διάλυση του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος.
Τεκμήριο 2ον: Μέχρι τα μέσα 2010, Το μεγάλο επενδυτικό κεφάλαιο αποσύρθηκε από την Ελλάδα λόγο της γεωπολιτικής αστάθειας . Σαφώς δεν αποσύρθηκε από ένα ισχυρό νόμισμα (το EYRO) σε μια κατεστραμμένη οικονομία όπου θα μπορούσε να εξαγοράσει πλήθος υλικών και άυλων πόρων. Σαφώς δεν αποσύρεται από την Τέλεια επένδυση για εκδικητικούς σκοπούς. Διότι το χρήμα δεν έχει συναισθήματα ούτε εκδικητικές στάσεις μονάχα επενδυτικές. Τι θα εμπόδιζε λοιπόν την τέλεια επένδυση σε μια χώρα , φυσικά όχι ή οικονομική αστάθεια, αυτή ευνοεί τις επενδύσεις. Μονάχα μια γεωπολιτική αστάθεια θα ήταν αίτιο φυγής και αυτό είναι ο λόγος.
Τεκμήριο 3ον: Η Σύμβαση «Cooper», της οποίας η χρονική ισχύς, εξέπνευσε την 31η Δεκεμβρίου 2010, ενώ η διάρκεια της ήταν για 70 έτη! Από τι μας εμπόδιζε και τι μας εγγυόταν. Μας εμπόδιζε να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό μας πλούτο , με τι αντάλλαγμα ; Τώρα που δεν μας εμποδίζει ή σχετική σύμβαση , ποιο είναι το εργαλείο ελέγχου του Ορυκτού μας πλούτου; Είναι το μνημόνιο, και τι εγγυάται; Στην Σύμβαση αυτή, δεσμεύονταν τα λεγόμενα «στρατηγικά ορυκτά» της Ελλάδος, μαζί με τον υδάτινο μας πλούτο, από ένα Αμερικανικό consortium εταιρειών! Μάλιστα τονίζεται πως η ανωτέρω Σύμβαση, τηρείτο εδώ και πολλά έτη, στο υπουργείο Βιομηχανίας.
Τεκμήριο 4ον: Η επιθετική στάση του προέδρου της Δημοκρατίας προς την Γείτονα Τουρκία στις αρχές Ιανουαρίου 2011 , υποδεχόμενος τον Αρμένιο ομόλογό του. «Κατακρεουργηθήκαμε από τον ίδιο βάρβαρο» είπε ο Κ.Παπούλιας . Ο Πρόεδρος της δημοκρατίας ο οποίος, από τον καιρό που ήταν υπουργός Εξωτερικών, μιλούσε λίγο και πάντα ήταν πολύ προσεκτικός. Το σημαντικό είναι ότι δεν είχε προκαλέσει ποτέ με τις δηλώσεις του. Είναι, επομένως, απορίας άξιον γιατί χρησιμοποίησε, υποδεχόμενος τον Αρμένιο ομόλογό του, μια τόση αιχμηρή φρασεολογία που ήξερε ο,τι θα ενοχλήσει την Τουρκία; Στο παρελθόν, αν και είχε πολλές ευκαιρίες, το απέφευγε συστηματικά τέτοιες φράσεις, δεν λέγονται τυχαία από έναν τόσο έμπειρο πολιτικό. Και το κάνει τώρα γιατί; Όταν μάλιστα η κυβέρνηση, μέχρι πρόσφατα, επένδυε τόσα πολλά στην λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία; Μήπως αλλάζουν κάποιες συμμαχίες στην περιοχή;
Τεκμήριο 5ον: 7-01-2011 συνάντηση Παπανδρέου – Ερντογάν και τάχα μου επιθετική στάση του πρωθυπουργού στο Ερζερούμ.
Τεκμήριο 6ον: Έκτακτες αμυντικές κινήσεις του ΓΕΣ στις αρχές Ιανουαρίου 2011 σε νησιά και Έβρο. Μονάδες βαρέων αρμάτων μάχης και πυροβόλων μεγάλου βεληνεκούς έχουν πάρει θέση Μάχης στα σύνορα της χώρας με την γείτονα . Επίσης τα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονται κοντά στα τουρκικά παράλια έχουν ενισχυθεί με μονάδες των ειδικών Δυνάμεων.
Τεκμήριο 7ον: Υπεραυξημένες στο πολλαπλάσιο οι Παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου και Θαλάσσιου Χώρου μας. Τον τελευταίο μήνα δεχόμαστε σφυροκόπημα παραβιάσεων από αέρος και θαλάσσης με ταυτόχρονη και πρωτοφανή συγκάλυψη των γεγονότων από την κυβέρνηση. Σχεδόν καθημερινά εχθρικά Αεροσκάφη πετούν πάνω από τα νησιά μας, εχθρική φρεγάτα παρενοχλεί εμπορικά πλοία στην ΚΕΑ, υποβρύχιο ξετρυπώνεται έξω από το Λαύριο, αλλά σίγουρα και πολλές άλλες παραβιάσεις που θάπτονται στο σκότος της μυστικής διπλωματίας.
Τεκμήριο 8ον: την 24/1/2011 Α.Σαμαράς στη Βουλή Ζήτησε ΑΟΖ "εδώ και τώρα, ενεργοποιώντας Εμέσα το casus belli το οποίο αίρεται από την Τουρκική Βουλή μόνο με την παραίτηση της Αθήνας από το δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι τα 12 μίλια. Ο Α. Σαμαράς έκλεισε την ομιλία του με την αναφορά :
"…Σας καλώ να θεσπίσουμε και να διακηρύξουμε αμέσως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Και να προχωρήσουμε στην οριοθέτησή της με την Κύπρο και με όποια άλλα κράτη προσέλθουν να το λύσουμε διμερώς.
Σας καλώ να παραμείνουμε αμετακίνητοι στις «κόκκινες γραμμές» της εξωτερικής μας πολιτικής: Στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στο Σκοπιανό και σε ό,τι αφορά την ασφάλεια, την ευημερία και τα δικαιώματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού"
Τεκμήριο 8ον: η ελεγχόμενη πλέον προπαγάνδα των ΜΜΕ στα θέματα υφαλοκρηπίδας και Αιγαίου.(πχ βλέπε Αλέξης Παπαχελάς εκπομπή TV την 24/01/2011).
Η Ένταση και ρυθμός επικοινωνίας των προειδοποιητικών μηνυμάτων και των γεγονότων που διαχέεται στον Ελληνικό Λαό και αφορούν την περιβόητη κρίση αυξάνεται γεωμετρικά τις ημέρες του Ιανουαρίου.
Αυτό ονομάζεται «προετοιμασία» στην γλώσσα των επικοινωνιολόγων και των ειδικών στα θέματα της προπαγάνδας. Με τον τρόπο αυτό σηματοδοτείται μια νέα βραχεία περίοδος έντασης που θα τεκμηριώσει εθνικά τις όποιες αναγκαίες αποφάσεις παρθούν άμεσα .
Η ένταση λοιπόν δεν πρόκειται να ξεθωριάσει, διότι κλείνουν κεφάλαια συμφωνιών και συμφερόντων τα οποία συνυπογράφει η εξωτερική πολιτική των Ην.Πολιτ. Αμερικής διαμέσου της υπουργού εξωτερικών κας Κλιντον με την επίσκεψη της στην χώρα μας τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.
Στο ίδιο πλάνο πλαίσιο θέλουν να κλείσει και το κεφάλαιο εποικισμού των μουσουλμάνων στην Ευρώπη, να επανακαθοριστούν τα νέα όρια δυνάμεων, να φτιαχτούν οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες προκειμένου να προστατευτούν οι νέες επενδυτικές αποικίες.
Πως θα γίνει αυτό μα με έναν τρόπο. Με την ενεργοποίηση του Casus Belli των Τούρκων επι του Αιγαίου εξαιτίας της Ελληνική ΑΟΖ.
Εδώ κρίνεται από τους ειδικούς το Ερώτημα. Θα Προλάβουν οι εξελίξεις την Τουρκία το 2011, ή θα προλάβει να σταματήσει τις εξελίξεις η Τουρκία το 2011.

  • Αν προλάβει να σταματήσει τις εξελίξεις η Τουρκία το 2011 αυτό θα το κάνει με Τεχνητή κρίση η θερμό επεισόδιο πρίν τον Μάρτιο του 2011.
  • Αν Προλάβουν οι εξελίξεις την Τουρκία το 2011 τότε θα ισχύσει το CASUS BELLI (Αιτία Πολέμου) της Τουρκικής Βουλής και θα οδηγήσει τον Ερντογάν παραμονές Εκλογών και πριν τον Ιούνιο να υπερασπίσει το Ψήφισμα της.
Ο Δρόμος της αντιμετώπισης είναι αδιέξοδο, «Πόλεμος».

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η σιωπηρή "μεταφορά" του ελληνικού κρατικού χρέους

Η κυβέρνηση της τρόικας με την υπογραφή του μνημονίου ανταλλάσει το απεχθές χρέος 35 ετών με υποθηκευμένο χρέος προς την τρόικα, άρα αδιαπραγμάτευτο. Ήδη ετοιμάζεται να πάρει άλλα 110 δις το 2012 και δε θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν τη καταστροφή υποθηκεύοντας την Ελλάδα στη Τρόικα για 450 Δις. Το πρόγραμμα εκταμίευσης των δόσεων του τροϊκανού δανείου των € 110 δις, είναι με τέτοιο τρόπο διαρθρωμένο, ώστε να χρησιμεύει κυρίως στην αναχρηματοδότηση ομολόγων που λήγουν.Δηλαδή, το δημόσιο παίρνει λεφτά από την τρόικα, (και σε αντιστάθμισμα εφαρμόζει το Μνημόνιο, τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκθεμελίωσης εργασιακών και γενικότερα κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου, που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα), μόνο και μόνο για να αποπληρώσει τους πιστωτές του, (δηλαδή το εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο), για το απεχθές χρέος 35 ετών.

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»

Οι τρεις όροι για να χαρακτηριστεί απεχθές ένα χρέος είναι: Πρώτον, να έχει συναφθεί χωρίς τη συγκατάθεση του έθνους. Δεύτερον, τα ποσά που εισέρευσαν από το δάνειο να σπαταλήθηκαν με τρόπο που αντιβαίνει στα συμφέροντα του έθνους και, τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος των παραπάνω.

Άμεσα πρέπει να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου με προσωπικότητες αναγνωρισμένου κύρους και εμπειρίας. Η συμβουλή μου είναι μία: Ανοίξτε τα βιβλία! Εξετάστε με διαφανείς διαδικασίες και την παρουσία της κοινωνίας όλες τις κρατικές συμβάσεις –από τις πιο μεγάλες, όπως για παράδειγμα των πρόσφατων Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι τις πιο μικρές– και βρείτε ποιο μέρος του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς, επομένως παράνομο και απεχθές κατά τη διεθνή νομική ορολογία, και αρνηθείτε το!

Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα πριν από τρία χρόνια, μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθ’ όλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους. Μέχρι και τη δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Στα τέλη του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με βασική του εξαγγελία να τερματιστεί η απαράδεκτη κατάσταση με το εξωτερικό χρέος που απομυζούσε τους σπουδαιότερους πόρους της οικονομίας. Τον Ιούλιο του 2007 δημιούργησε με προεδρικό διάταγμα μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους – εγχώριου και διεθνούς. Η έρευνα αφορούσε 30 ολόκληρα χρόνια από το 1976 μέχρι το 2006.

εξετάσαμε τη νομιμότητα κάθε σύμβασης και των επιμέρους όρων της, τη συμβατότητά τους με το σύνταγμα της χώρας, το διεθνές δίκαιο και επίσης με το συμφέρον του έθνους. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους των εμπορικών πιστώσεων που χορήγησαν στον Ισημερινό χώρες όπως η Γερμανία, με απώτερο στόχο να αγοραστούν γερμανικά προϊόντα για να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές. Είναι δάνεια που δίνονται με σκοπό να υποστηριχθεί η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως π.χ. της Siemens. Καθήκον μας ήταν να ελέγξουμε τις τιμές με τις οποίες αγοράστηκε ο εξοπλισμός της Siemens, κατά πόσο δηλαδή η τιμή ανταποκρινόταν στην ποιότητα. Κι αυτό γιατί σε πλήθος περιπτώσεων που εμπλέκονταν πολυεθνικές εταιρείες βρήκαμε ακραία φαινόμενα διαφθοράς. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε κρατικές αγορές που δεν είχαν καμιά σχέση με τις ανάγκες της χώρας, αλλά αποτελούσαν αφορμές για να δοθούν μίζες.

Φυσικά. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν των αμερικανικών τραπεζών Citibank και JP Morgan. Αυτές οι τράπεζες συστηματικά δωροδοκούσαν κρατικούς υπαλλήλους σε όλη την κλίμακα του δημοσίου –ακόμη και τον υπουργό Οικονομικών– για να πειστούν να υπογράψουν συμβάσεις που εξόφθαλμα έβλαπταν το δημόσιο συμφέρον και με προκλητικό τρόπο ευνοούσαν τα συμφέροντα των τραπεζών.

Μετά τα παραπάνω, ο ίδιος ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, δύο μόλις μήνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μας, στις 14 Νοεμβρίου 2008, ανακοίνωσε και επίσημα ότι στη βάση των ευρημάτων μας είναι υποχρεωμένος να προβεί στην παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ύψους 3 δις δολαρίων που αντιπροσώπευε το 70% του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων. Αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας πως το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά ήταν προϊόν διαφθοράς και δωροδοκιών. Κατά συνέπεια, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνησή του να σεβαστεί τις διεθνείς δεσμεύσεις. Τους επόμενους πέντε ολόκληρους μήνες η κυβέρνηση τήρησε στάση σιωπής, δεν προέβη σε καμιά δημόσια ανακοίνωση για το θέμα, παρά το ενδιαφέρον που υπήρχε.

Ήταν μια τακτική. Η κυβέρνηση του Ισημερινού, τον Απρίλιο του 2009, απευθύνθηκε στους πιστωτές με την εξής πρόταση: «Προτιθέμεθα να αγοράσουμε όλα τα ομόλογα με έκπτωση 65%. Πληρώνουμε, δηλαδή, 35 σεντς το δολάριο. Συμφωνείτε ή όχι;». Οι κάτοχοι του 91% των ομολόγων δέχτηκαν αμέσως την ανταλλαγή. Επρόκειτο για μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης, καθώς επέβαλε «κούρεμα» της τάξης του 65%.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 9/12/2010

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό και δεν θα το λύσει καμία διεθνής επιτροπή ελέγχου

«Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια; Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους».

Στη θέση λοιπόν του αιτήματος για διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους, πρέπει να μπει το βαθιά δημοκρατικό και λαϊκό αίτημα για άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών ώστε να δούμε που και πώς προέκυψαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους και προς όφελος τίνος δαπανήθηκαν τα κονδύλια του δημόσιου ταμείου (τακτικά και δανειακά). Μόνο έτσι μπορεί να ελεγχθεί το αλισβερίσι, το πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι, οι ρεμούλες και οι αρπαχτές. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει μόνο όταν οι δημόσιοι λογαριασμοί γίνουν πραγματικά δημόσιοι, δηλαδή προσβάσιμοι και ελέγξιμοι από όλους του πολίτες και όχι μόνο από επιλεγμένους «ειδικούς», υπό την άμεση εποπτεία του κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου που δεν θα είναι υποτελές της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά αληθινά κυρίαρχο και εργαζόμενο σώμα, όπου τα μέλη του θα έχουν περιορισμένο χρόνο θητείας, θα εκλέγονται και θα λογοδοτούν απευθείας στους εκλογείς τους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να τους ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή διαπιστώσουν ότι δεν επιτελούν το έργο για το οποίο τους έχουν στείλει στο κοινοβούλιο, κοκ. Φυσικά, ύστερα από τον αναγκαίο δημοσιονομικό έλεγχο – με αναδρομική ισχύ – όποιος βρεθεί ότι εμπλέκεται σε διαπάσθιση του δημόσιου χρήματος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πολιτικός, κόμμα ή εταιρεία, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και να κατασχεθεί η περιουσία του στο σύνολο της ως ελάχιστη αποζημίωση για τις πράξεις του.
Όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, η μια πρόταση περί «διεθνούς επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους» αναθέτει πάλι σε κάποιους άλλους, ειδικούς ή μη, το ζήτημα που πρέπει να λύσει ο ίδιος λαός διεκδικώντας και κατακτώντας επιτέλους τη δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο. Και δημοκρατία θεμελιώνεται σε δυο βασικές αρχές: την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Αρχές που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν με το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος της χώρας και το καθεστώς υποδούλωσης και κατοχής που έχουν επιβάλει οι δανειστές, το ΔΝΤ, η ΕΕ και η ΕΚΤ.» Δημήτρης Καζάκης

http://kostasxan.blogspot.com/2011/01/blog-post_180.html

Ελεύθερο Λογισμικό & Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα

Moreover Technologies - Software downloads